© CPU- Jitte Davidson
Er zijn genoeg producers die tegenwoordig een meer dan degelijke drum-‘n-bassschijf in elkaar kunnen steken, maar de akker met artiesten die zowel producing, instrumenten, songwriting als vocalen zelf doen is niet dik bezaaid. Heb je daarnaast nog eens een stem die je er uit de duizenden uithaalt en denk je niet in, maar over hokjes heen, dan heb je een stevige basis om te leven van je hobby. Fox Stevenson doet het al tal van jaren, maar komt dit jaar pas met zijn tweede album, na debuutplaat Killjoy uit 2019 (als je lange ep of kortalbum Enemy brain entertainment suite niet meetelt). Anderhalf jaar geleden stond de Brit nog live in de Trix Club, gisteren keerde hij met zijn liveshow terug in de Zaal.
Laten we eerlijk zijn: Stevenson is niet de eerste die drum-‘n-bass een live-vertakking geeft. Maar waar bijvoorbeeld onze landgenoot Used het op zijn eentje aanpakt met een hoop elektronica rond hem, betreedt de Brit de planken in de vorm van een echte, weliswaar kleine, liveband. De gitarist voorziet de beats van een extra laagje body, terwijl de drummer de computerdrums vanop plaat tot leven brengt via een echt drumstel. Fox Stevenson treedt daarbij op als zanger: bijlange niet als een van de beteren die we al hebben gezien – daarvoor begeeft hij zich teveel in de comfortzone – maar zijn unieke stemgeluid en een soort schattigheid die als een onzichtbare walm rond hem zweeft, maakt veel goed en geeft hem een grote gunfactor. Langs de andere kant klinkt hij wel helemaal zoals op plaat; daar kunnen we hem dus alleen maar credits voor geven.
© CPU – Jitte Davidson
Vele artiesten releasen een album en trekken daarmee op tour, maar Stevenson hanteert de omgekeerde aanpak. Tweede single “Curtain Call” klinkt wat meer housy en wordt opgesmukt met blazers, terwijl het splinternieuwe “Exile Is A Habit” wat rustiger klinkt. Een lange opbouw, waarin Fox een pak lager zingt dan meestal, wordt afgewisseld door een relaxte drop. Het gaat allemaal snel, want de man gunt zijn stembanden geen vijf seconden rust. Net zoals hij gewoonlijk doet, mixt nu zijn kleine band de nummers vlekkeloos aan elkaar. In een van de welgeteld drie korte pauzes die we aan het einde van de set tellen, komen we wel te weten dat zijn eerste show als Britse artiest in Mechelen plaatsvond.
© CPU – Jitte Davidson
Met “Go Like” in zowel de dubstep- als de drum-‘n-bassversie zette Stevenson de kers op de sober versierde taart. De beste zanger is hij niet en een kleine valse noot viel weleens te noteren, maar uiteindelijk wist hij toch een gemoedelijk feestje te bouwen in de grote zaal van de Trix die overladen werd met nieuwe albummuziek. In een show die veel weg had van een popconcert loste hij de verwachtingen wel in, zij het relatief braafjes en voor meezingmomenten in een gezellig sfeertje. Voor het tweede deel van de avond keerde hij terug volgens vertrouwd gezicht: achter de dj-booth. Naast de vele eigen muziek, dropte hij daar nog enkele dnb-klassiekers, Skrillex-achtige beats en een paar vettige dubstepschijven. De vele bezoekers die nog bleven hangen zullen er geen spijt van hebben, want met ook nog een afterparty in het Café was hun avond vol drum-‘n-bass nog jong.
Vandaag reist Fox Stevenson door naar de Melkweg in Amsterdam. Op zondag 27 juli draait hij op Liquicity Festival, in de buurt van Alkmaar.
