LiveRecensies

Pavement @ Koninklijk Circus (Cirque Royal): Geniale mafketels

© CPU – Pieter Verhaeghe

Hoe groot of klein de impact van een muziekgroep ook mag zijn, reünies blijven een gezellige bedoeling. Zelfs de meest hardleerse koppigaards uit de muziekgeschiedenis zwichten voor het geld, de glorie of de vriendschapsband. Pavement behoort echter tot een select kransje acts waar de beweegredenen er niet toe doen. Na vijf prima onthaalde albums, waarvan het dertigjarige Slanted and Enchanted en het iets jongere Crooked Rain, Crooked Rain de band wat MTV-hitjes opleverden, haalde Pavement de millenniumwisseling niet. Zanger-gitarist Stephen Malkmus startte een solocarrière en liet zich regelmatig begeleiden door The Jicks. In die constellatie zagen we hem bijvoorbeeld op Best Kept Secret 2019.

Dankzij een reeks succesvolle benefietshows in Central Park, New York, startte Pavement in 2010 zijn eerste wereldwijde reünietournee. Deze hield bij ons halt in de AB en Les Ardentes. In het buitenland stonden de Californiërs onder meer op de affiches van Reading & Leeds, Roskilde en Primavera Sound Barcelona. Twaalf jaar later maakten ze een exclusieve comeback in de Spaanse hoofdstad. Met de gereleasete single “Be the Hook“, uit de verzamelbox Terror Twilight: Farewell Horizontal, herwon Pavement zijn vitaliteit. Een zegetocht door de Europese zaalpodia lonkte. Naast de pittoreske Carré in Amsterdam stond het Koninklijk Circus op de planning.

Het voorprogramma in Cirque Royal was Katy J. Pearson. Toen haar debuut Return (2020) verscheen, vergeleek het Britse dagblad The Times haar met Dolly Parton en Kate Bush. De countryklank van de 26-jarige hoorden we voor het eerst op “Tonight“. Pearson heeft echter meer in haar mars dan enkel country spelen. Vorige maand releasete ze met Metronomy de single “Love Factory”. Vanavond stond ze voor het eerst op Belgische bodem. Voor één keer was het geen vermaledijde file die Brussel moeilijk bereikbaar maakte. Ditmaal zorgde een brandje in Brussel-Centraal voor wat verhindering, waardoor we slechts twintig minuten van Pearson haar set konden zien. De zangeres en haar vijfkoppige band wisten het zittend publiek bij de les te houden. Door Fred Wordsworths trompetgeschal viel er immers altijd iets spannends te horen. Pearsons performance was niet bijster origineel, maar kwam wel oprecht over. Sneller dan verwacht, wreef ze zo de geest van de jaren ’90 uit zijn fles. Het suikerzoete “Tonight” was als slotakkoord haast niet toepasselijker voor wat deze avond nog zou brengen.

© CPU – Pieter Verhaeghe

Koning winter is bijna in het land, maar Stephen Malkmus, Bob Nastanovich, Scott Kannberg, Steve West en Mark Ibold brachten de Californische zon mee. De tijden dat vijf klunzige knapen zich in hun garage verstopten en daar eindeloos lawaai maakten, liggen onfortuinlijk genoeg achter ons. Pavement en zijn schare fanbase baden tegenwoordig in iets meer comfort. Ondanks dat de krakkemikkige tourbus en muffe matrassen vol bedwanzen op het stort liggen, was het ‘wij tegen de wereld’-gevoel niet verdwenen. Pavement stak altijd al de draak met zichzelf en dominante verwachtingspatronen. Dat de hitsingle “Cut Your Hair” de opener zou zijn, zagen we evenwel niet aankomen. Daardoor ging het ninetiesfeestje onmiddellijk van start.

© CPU – Pieter Verhaeghe

De rode zetels waren iets te fel verankerd om ze aan de kant te schuiven, maar waren wel handig om lege bierbekers op te stockeren. De psychedelische visuals deden ons elk nummer snakken naar meer. Net zoals Pixies, is ook Pavement getraind om een marathon uit te lopen, al lieten ze geen uitgebluste indruk achter. Nummers als “Stereo” zijn (onbedoeld) gemaakt om een breed publiek uitbundig te laten meezingen. Dat was in het Koninklijk Circus niet anders. De puzzel was compleet toen Malkmus de potige rocksong opdroeg aan Kurt Cobain die naar verluidt fan was. Nirvana’s sound kwam tijdens “Unfair” akelig in de buurt; je hoorde dus waar de inspiratie vandaan kwam. Wanneer Nastanovich zijn drumkit verliet, werd hij een gek varken die zijn keel wagenwijd openzette. De percussionist vulde zo het gat op waar Malkmus te introvert voor is. Deze twee facades hielden de vaart er stevig in.

Bescheiden dat ze zijn, gaat het Pavement beter af als ze treurige “Gold Soundz” speelt. Een gebroken tienerhart valt nooit helemaal te genezen, maar luchtige gitaarriedels doen altijd deugd. Hierdoor kon Malkmus bij momenten gelukzalig in z’n eigen wereldje wat op zijn gitaar tokkelen. De frontman is intussen grijs geworden, maar blaakte van gezondheid. Ook zijn gevoel voor humor was niet verdwenen. Wanneer de instrumenten moesten gestemd worden, vond hij er niks beters op dan de band halfslachtig voor te stellen. Vanaf dan startte ‘the chill part of the set’, maar dat voelde geenszins aan als een straf of huisarrest. Pavement suste ons geweten door meewarig te spelen. Op een gegeven ogenblik viel het wel op dat de bende zich iets aantrok van de huidige wereldproblematieken. De projectie van de zin ‘1.000 children buried their parents’ verstokte onze ademhaling. “Stop Breathin'” had zijn titel niet gestolen. De noisestukken versterkten dit en kwamen live pakken machtiger over.

© CPU – Pieter Verhaeghe

De bisronde was iets luchtiger, maar deed de show niet inzakken. De energie die Malkmus opwekte toen hij een paar minuten eerder het contact met de vloer zocht, bleef hangen in de ruimte. Het grungy “Summer Babe” hield ons nog even in de waan dat de nazomer bijlange niet gedaan is. Het vallen van de bladeren heeft daarentegen ook zijn charmes en zonder pieken of dalen, zette “Range Life” ons terug met de voetjes op de grond. Pavement is immers geen schaamteloze ‘cock rock’. Het enige dat de groep wil, is zich artistiek comfortabel settelen en iedereen bereiken die niet vies is van hernieuwde levenslust. De vier getallen op je identiteitskaart zijn daarbij een waardeloze parameter. Soms willen we allemaal gewoon eens deftig kunnen genieten van optreden dat even gek als geniaal is.

Facebook / Instagram / TikTok / Twitter / Website

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Cut Your Hair
Heckler Spray
In the Mouth a Desert
Trigger Cut / Wounded Kite
Two States
Zurich Is Stained
Stereo
Starlings of the Slipstream
Gold Soundz
Date w/ IKEA
Unfair
And Then (The Hexx)
Give It a Day
Motion Suggests
Folk Jam
Embassy Row
Type Slowly
Here
Stop Breathin

Summer Babe
Perfume-V
Spit on a Stranger
Range Life
Fillmore Jive

Related posts
InstagramLiveRecensies

Tamino @ Koninklijk Circus (Cirque Royal): Magie in het circus

Het is slechts een kwestie van tijd voor de muziekmagazines je weer beginnen doodgooien met eindejaarslijstjes. Een van de platen die je…
LiveRecensies

Peter Frampton @ Koninklijk Circus (Cirque Royal): Een fonkelend afscheid

Peter Frampton is een naam die voor eeuwig verbonden zal worden aan zijn grote hits “Show Me The Way” en “Baby I…
LiveRecensies

Blue Öyster Cult @ Koninklijk Circus (Cirque Royal): Inpalmende vintagerockers

Blue Öyster Cult werd tijdens de jaren zestig gevormd, maar is dezer dagen nog steeds actief. Bekendste hits “(Don’t Fear) The Reaper”…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.