Wolf Alice @ Koninklijk Circus (Cirque Royal): Van traan tot mosh en weer terug

© CPU – Nathan Dobbelaere

Tien jaar na hun eerste Belgische passage en met een kwartet aan studioalbums in de platenkast, blijft Wolf Alice gek genoeg wat onder de radar bij ons. De wereldtournee waarbij ze hun laatste album The Clearing voorstellen aan het publiek, zou initieel halt houden in Vorst Nationaal maar werd door omstandigheden dan toch verplaatst naar het veel gezelligere Koninklijk Circus. We hebben er het raden naar waarom de Engelse band rond Ellie Rowsell bij ons niet de status kan verwerven die ze in de UK heeft, maar Belgische fans kussen ongetwijfeld hun ‘pollekes’ dat ze hun favoriete indieband kunnen bewonderen in de warmte van het Koninklijk Circus. Wolf Alice staat erom bekend om met ieder album nieuwe muzikale toetsen toe te voegen aan hun sound, met The Clearing zou dat niet anders zijn en zo geschiedde; hun meest recente langspeler werd zo’n album dat het beste tot zijn recht komt wanneer je het in zijn geheel beluistert op een koude zondagochtend. Al zal een miezerige maandagavond ook wel voldoen.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Al diegenen die op deze stakingsdagen op wat trein-meeval konden rekenen, hadden het geluk om opener Florence Road mee te kunnen pikken. Voordat het Ierse viertal deze zomer op de grootste festivals van het Europese vasteland zal staan, mocht het publiek al eens kennis met ze maken. De dames uit Dublin hadden er ook zin in, want vijf minuten te vroeg waaiden ze het podium al op en dat zou iedereen geweten hebben. Nummers als “Miss”, “Storm Warnings” en “Heavy” passeerden in sneltempo, maar konden niet onderscheiden. Muzikaal te veel van hetzelfde en vocaal niet altijd even pal erop. Gelukkig bracht “Caterpillar” verademing door drums die werden ingeruild voor een piano en zangeres Lily Aron begeleidde zichzelf op akoestische gitaar. “Break The Girl” was eveneens een aangenaam luisterspel en afsluiter “Goodnight” voelde toepasselijk. Florence Road bracht op zich zeker geen slecht voorprogramma, maar echt overtuigen konden ze ook niet, daarvoor zullen ze binnen hun sound toch net iets meer moeten variëren.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Nog voor klokslag negen uur verscheen de band op het podium en sprong zangeres Ellie Rowsell doorheen een glitter gordijn het podium op in een maillot met tijgerprint en met witte hoge laarzen. Met het verse “Thorns” werd de toon gezet en voor naadloos over te gaan in “Bloom Baby Bloom” brulde Rowsell nog even hoe blij ze was om terug te zijn. De herkenbaarheid van de singles vanop The Clearing zorgde trouwens meteen voor een uitgelaten en vrolijke sfeer in het Koninklijk Circus die uiteindelijk aangenaam vol was gelopen. Een van de hoogtepunten van de avond zou dan al meteen volgen. “White Horses” is een nummer waarin drummer Joel Amey vocaal het voortouw neemt en Rowsell samen met bassist Theo Ellis heerlijk meerstemmig in zijn kielzog volgt. De dromerige sound van The Clearing werd tussendoor even aan diggelen geslagen door het schreeuwerige “Formidable Cool”. Onnodig als je het ons vraagt, maar verder dromen kon gelukkig alweer snel met “Just Two Girls”, waarbij de fameuze discobal van het Koninklijk Circus zijn werk mocht doen.

“How Can I Make It OK?” is ondertussen uitgegroeid tot een klassieker van de band en bassist Ellis, die met een geblondeerd piekjeskapsel rechtstreeks uit het jaar 2008 leek te komen, weet dat maar al te goed. Zijn enthousiasme was niet altijd even effectief, maar het zorgde wel voor amusement in het publiek. Het meest recente album van de band was trouwens met “The Sofa” quasi uitgespeeld, het teken voor Wolf Alice om hun schreeuwerige sound boven te halen. “You’re A Germ” is een lichtjes irritant nummer om naar te luisteren en ook het publiek moest even wennen. Zeker omdat er meteen nadien alweer plaats werd gemaakt voor een intiem moment met een akoestische versie van “Safe From Heartbreak (if you never fall in love)”. Dat ze graag variëren weten we ondertussen allemaal, en dus moest er nog een kitscherige popsong passeren. Enter “Bread Butter Tea Sugar”.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Het einde dat in zicht kwam, bleek voor Rowsell het sein om alles uit de kast te halen. “Yuk Foo” schreeuwde ze door, jawel, een luidspreker én veroorzaakte ze zowaar een moshpit. Daar hadden enkelingen op het middenplein zich duidelijk niet aan verwacht, maar het zorgde wel voor een heerlijk uitgelaten sfeer en een collectieve glimlach doorheen het Koninklijk Circus. “Play The Greatest Hits” was van hetzelfde laken een broek, schreeuwerig maar amusant. Om ons zweet wat te kunnen laten opdrogen bracht de band met “Play It Out” een rustpunt en het mooie “Smile” mocht de set afsluiten. Uiteraard moest de bisronde dan nog komen. Rowsell nam nog even de tijd om het publiek te bedanken én Brussel uit te roepen tot hun tweede thuis. “The Last Man On Earth” zorgde hier en daar voor een kleine traan in de ooghoek, maar natuurlijk is en blijft “Don’t Delete The Kisses” de ultieme publiekslieveling.

Wolf Alice toonde zich in het Koninklijk Circus een meester in de bipolariteit. Ze schoten van het ene genre in het andere, maar op zo’n slimme manier dat ze de volledige zaal met hen mee op trip namen. Een heel erg goede band, een frontvrouw met persoonlijkheid en de kracht om te ontroeren en moshpits te veroorzaken. Wat moet je nog meer hebben om een spot op een Belgisch hoofdpodium te verdienen?

Wolf Alice staat op zaterdag 13 juni op het Best Kept Secret Festival. Alle info vind je hier.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist

Thorns
Bloom Baby Bloom
White Horses
Formidable Cool
Just Two Girls
Leaning Against The Wall
How Can I Make It OK?
The Sofa
Bros
You’re A Germ
Safe From Heartbreak (if you never fall in love)
Safe In The World
Bread Butter Tea Sugar
Yuk Foo
Play The Greatest Hits
Silk
Play It Out
Giant Peach
Smile

The Last Man On Earth
Don’t Delete The Kisses