AlbumsFeatured albumsRecensies

Fontaines D.C. – Skinty Fia (★★★): Van virtuoos naar inspiratieloos

Met Dogrel kwamen de Ieren van Fontaines D.C. zo’n drie jaar geleden heel enthousiast de gitaarwereld binnengestormd. Met de combinatie van guitige en creatieve postpunk met verscheidene lofzangen gericht aan hun thuisstad Dublin zetten ze dan ook een van de betere postpunkplaten van het afgelopen decennium neer. Een opvolger van dat weergaloze debuut volgde een jaartje later in de vorm van A Hero’s Death dat op zijn beurt een stuk eigenwijzer en meer uitgesponnen uit de hoek kwam. Ondertussen is de band, meer dan terecht overigens, uitgegroeid tot een van de sterkhouders binnen de alternatieve- en postpunkscene en was het dus aan de band om met een derde album te bewijzen dat ze dat ook nog even kunnen blijven.

De muzikale veranderingen van hun eerste naar hun tweede plaat waren nogal drastisch, maar duidelijk geslaagd. Ergens werd dus ook wel wat verwacht dat de band een gelijkaardige wending zou nemen richting de derde langspeler, waardoor het vijftal zijn discografie nog een stukje gelaagder zou maken. Die verwachtingen moeten er duidelijk ingeslopen zijn bij de band, want qua experimentatie hebben de Ieren wel enkele dingen aangedurfd op Skinty Fia. Voorlaatste single en tevens het titelnummer vertoonde bijvoorbeeld flarden van Underworld en klonk als een frisse heruitvinding van de band. Over een heel andere boeg gooien ze het dan weer met “The Couple Across The Way”, dat enkel bestaat uit de stem van frontman Grian Chatten en een begeleidende accordeon. Mooi concept, maar in praktijk vrij lauw en inspiratieloos.

Naast enkele experimentjes heeft het gezelschap van Chatten ook enkele keren duidelijk naar hun vorige plaat gekeken ter inspiratie, wat ze naar onze mening beter niet hadden gedaan. “Big Shot” en “How Cold Love Is” kan je zo bijvoorbeeld perfect op een lijn trekken met “You Said” en “Love Is The Main Thing” uit A Hero’s Death, met het verschil dat die laatstgenoemde instrumentaal en tekstueel een stukje interessanter waren. We kunnen veel zeggen over die nieuwe nummers, maar uiteindelijk kan je het makkelijk samenvatten in één woord: saai. De songs bieden weinig tot geen innovaties, interessante instrumentaties of capterende elementen. Waar ze daarentegen wel goed in slagen, is het tempo en de schwung uit het album halen.

Fontaines D.C. blijft uiteraard nog steeds een sterke band die sterke nummers maakt, en die zijn wel degelijk ook te vinden op dit album. Opener “In ár gCroíthe go deo” is bijvoorbeeld een heerlijk meeslepend en beladen nummer dat je met zijn mysterieuze aura (titel incluis) bij het nekvel grijpt. Samen met het explosieve en bombastische “Nabokov”, dat ook op zijn beurt het beste in de band naar boven haalt, horen deze nummers met gemak bij het beste werk dat Fontaines D.C. reeds op de wereld losliet. Dat je als fan een heuse emotionele rollercoaster doorstaat op Skinty Fia, staat alleszins vast.

Laat die incostistentie nu ook net het grote verschil zijn met hun vroegere werk. Op beide afgelopen platen klonk de band heel constant qua kwaliteit, zij het met enkele dipjes, maar ook qua sound en formule. Af en toe lijkt het nu alsof het vijftal net iets te veel wil proberen en voor de overige, niet-experimentele nummers een makkelijke en opvullende uitweg heeft gekozen. Dat resulteert dus duidelijk in een plaat met hoge toppen, maar vooral doodse en diepe dalen. Een lichte teleurstelling is het bij momenten dus zeker, maar gelukkig zijn er wel nog die enkele ijzersterke nummers die we de komende jaren kunnen koesteren.

Facebook / Instagram / Twitter

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

Related posts
InstagramLiveRecensies

Rock Olmen 2022 (Festivaldag 2): Familiefestival met een scherp randje

Rock Olmen 2022 was een festival waar jong en oud zich verenigden. Nog zo eentje waarbij je geen lening bij de bank…
InstagramLiveRecensies

Rock Werchter 2022 (Festivaldag 1): Uitgeregend, maar niet uitgeteld

Het gras van de Werchterse weide was twee zomers lang groener dan ooit, maar gisteren mocht ze eindelijk weer overrompeld worden door…
InstagramLiveRecensies

Best Kept Secret (Festivaldag 2): Weinig geheimen, weinig verrassingen

We mogen weer! Dat was het overheersende gevoel op de eerste festivaldag van Best Kept Secret. Het vernieuwde terrein was nog even…

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.