Albums, Recensies

Fontaines D.C. – Dogrel (★★★★): Punk is verre van dood

Fontaines D.C. kan nu al een van de revelaties van het jaar zijn. Het vijftal uit Dublin mengt energieke garagerock met heel wat punkinvloeden en dankzij hun prima liveprestaties worden ze overal opgemerkt. Dit jaar hebben ze nog heuse headlinertours gepland in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Met hun debuutalbum zet Fontaines D.C. Ierse punkrock weer helemaal op de kaart. Hoe het album in zijn geheel klinkt, is geen geheim meer voor het grote publiek. Zeven van de elf nummers kwamen al uit als single, maar toch weet het kwintet ons nog hier en daar te verrassen. Met Dogrel spuugt Fontaines D.C. veertig minuten lang in je gezicht terwijl je ervan geniet.

Openen doet Dogrel met “Big”, dat met zijn twee minuten even furieus als kort is. Fontaines D.C. droomt op dit nummer van een grote toekomst, en we kunnen ze na het beluisteren van dit album enkel maar gelijk geven. Het debuutalbum van de Ieren kon met geen betere song beginnen dan eentje die de toon meteen zet. Zanger Grian Chatten laat ons ook van meet af aan van dat heerlijke Ierse accent proeven, iets waar we verder in het album nog meer van zullen smullen. Na amper acht seconden voorbereidingstijd krijgen we een soort monotoon geblaf te horen van de frontman, vergezeld van enkele leuke baslijnen.

Even later botsen we op de single “Too Real”. Hier bewijst Fontaines D.C. hun opmerkelijke inzicht in compositie door verschillende keren van tempo te wisselen. De strofes zijn echte oorwormen, terwijl de akkoorden krachtig en aanstekelijk zijn. Meerdere keren wordt aan de luisteraar ‘Is it too real for ya?’ gevraagd, waarop het antwoord meestal ‘ja’ zal klinken. Gelukkig krijgen we meteen daarna even adempauze met een lekkere gitaarriff. Dit nummer zal luidkeels meegebruld worden tijdens de festivalzomer.

Waar Fontaines D.C. ook zo in uitblinkt op dit album, is de manier waarop ze het tempo van elk lied perfect weten te bepalen. De tekst is iedere keer perfect afgestemd op het muzikale en de Ieren weten heel goed wanneer ze aan snelheid en explosiviteit moeten inboeten om die tekst meer in de verf te zetten. Grians stem, die hier en daar al eens vergeleken wordt met die van niemand minder dan Ian Curtis, komt dan weer perfect tot uiting wanneer de kracht van de gitaren wat wordt teruggeschroefd. Hierdoor komt de nadruk vaak te liggen op de intense, vaak poëtische teksten.

Net zoals dat binnen de punk scene wel vaker de gewoonte is, worden de meeste nummers gestript van al het onnodige en vrij simpel gehouden. Repetitieve noten en akkoorden zorgen voor wat herhaling, maar tegelijk voor maximale impact. Je zou kunnen zeggen dat Fontaines D.C. maar één trucje kent, maar ze kennen het verdomd goed. Het hele album door combineren de mannen ruige punk met rake teksten, die van dit album meer dan een doordeweekse punkplaat maken. Halverwege het album komt de nadruk ook meer te liggen op hun talent voor schrijven van teksten, wanneer de nummers met opzet wat gemoedelijker klinken. Helemaal op het einde krijgen we dan weer een combinatie van de twee, de keelgreep op de luisteraar wordt gedeeltelijk gelost zonder dat de nummers hun ruige boodschap verliezen.

Fontaines D.C. brengt met Dogrel meteen een compleet debuut uit. Het zal je misschien enkele luisterbeurten kosten voor je de ruwe stem van Grian Chatten kan appreciëren, maar de jongemannen uit Dublin zijn heel goed in wat ze doen.

Op vrijdag 19 april staat Fontaines D.C. in Muziekclub 4AD in Diksmuide en op donderdag 11 juli op Dour.

Facebook / Twitter / Website

12 april 2019

About Author

Victor De Roeck


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter