AlbumsRecensies

Skegss – Rehearsal (★★★½): Proost op het leven

Australië produceert de laatste jaren opvallend veel goede garage- en surfpunk. Vorig jaar brachten The Chats al een uitstekend album uit, maar daarnaast is ook Skegss al enkele jaren een grote naam. In 2018 bewezen ze met My Own Mess dat ze dat plaatsje bovenaan verdienden. Met Rehearsal proberen ze dat nogmaals te doen, deze keer weliswaar met wisselend succes.

Hoewel My Own Mess een meer dan degelijk album was, heerste er toch lichte twijfel of de band in de toekomst hun sound zodanig zou kunnen uitbreiden dat ze interessant en relevant zouden blijven. Surfrock en -punk zijn ten slotte genres die niet onuitputtelijk zijn en veel creativiteit vergen om überhaupt iets van relevantie te behouden. The Chats slaagden daar bijvoorbeeld in door hun bij momenten hilarische teksten op songs die meer dan energiek genoeg waren om luid mee te brullen.

Een grote transformatie kent de sound van Skegss op Rehearsal niet, maar desalniettemin klinkt het vaak fris genoeg. Op “Valhalla” maakt het drietal gebruik van hun beproefde (hemelse!) recept waarmee ze de afgelopen jaren naam en faam vergaarden tot ver buiten Australië, maar klinken ze toch wat anders dan anders. Mogelijks ligt het aan het aanstekelijke gegrom van frontman Ben Reed. Voorts wagen de heren zich deze keer zowaar ook aan enkele tragere passages. “Running from Nothing” is er zo eentje. Jammer genoeg wordt het al vrij snel duidelijk dat de Australiërs van dergelijke songs in de toekomst zo ver mogelijk moeten weglopen, want “Running from Nothing” is eerder aan de saaie kant en biedt absoluut geen meerwaarde.

Niet getreurd! Met “Bush TV”, een single die ze pas enkele dagen voor de albumrelease op de wereld loslieten, pikken ze de draad meteen weer op. Drummer Jonny Lani neemt overigens de microfoon deze keer even over. Net zoals “Valhalla” is ook dit nummer een vettige, keiharde meezinger geworden. Toch onderscheidt “Bush TV” zich als een van de hoogtepunten van het album door zijn genadeloze energie. Het gitaarwerk en de drums zijn opnieuw niet al te ingewikkeld, maar des te meer doeltreffend.

Dat Ben Reed een levensgenieter is, maakt hij nogmaals duidelijk op dronkemanslied “Picturesque Moment”. Het is meer dan een viering van de goede momenten en de al dan niet bijhorende alcoholconsumpties, een thema dat overigens meermaals de revue passeert op dit album. Op “Sip of Wine” vergelijkt Reed bij gebrek aan inspiratie iemand met een fles wijn, bijvoorbeeld.

Ondanks de vele goede momenten, halen Skegss toch nog te vaak het tempo uit het album. “Curse of Happiness” is een iets gevoeliger nummer waarop Reed zijn gevoelens even blootlegt en moet niet al te veel moeite doen om je op een onbewaakt moment te raken. Allemaal goed en wel, maar meteen daarna komt het slaapverwekkende “Wake Up”, waardoor de energie van het bruisende “Under the Thunder” en “Sip of Wine” compleet verloren gaat. “Wake Up” krijgt op die manier wel een mooi ironisch kantje, want we zullen hierna inderdaad wakker gemaakt moeten worden.

Helemaal goed maken ze het ook niet meer. “Savour the Flavour” en “Lucky” voelen beide nogal inspiratieloos aan. Die eerstgenoemde is niet meer dan een zwak afkooksel van wat ze eerder al lieten horen, terwijl “Lucky” aanvoelt alsof het op een uurtje geschreven en opgenomen werd. Bovendien vonden ze het gepast om die laatstgenoemde als afsluiter te gebruiken, waardoor er toch een licht bittere nasmaak blijft hangen. “Unlucky” had een betere titel geweest, denken we.

We willen natuurlijk geen verkeerd beeld geven: dit is nog steeds een sterk album. Nummers als “Under the Thunder”, dat zelfs een glimlach zou toveren op het aangezicht van eender welke zwartkijker, of “Fantasising”, dat het oor streelt met zijn heerlijke riffs en een energie produceert die menig festival zal doen daveren op zijn grondvesten, zorgen nog steeds voor een zeer aangenaam album.

De conclusie is dus makkelijk gemaakt: hou het tempo hoog. Wanneer het drietal doet wat het al jaren doet, maken ze uitstekende muziek die terecht een wereldwijd publiek heeft gevonden. Ze stellen echter nogal teleur zodra ze van dat pad afwijken en het iets rustiger aan doen. Hoe dan ook is dit een meer dan aangename viering van het leven, iets wat we momenteel wel kunnen gebruiken.

Instagram / Facebook

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

23 posts

About author
Ik heb een ongezonde obsessie voor post-punk.
Articles
Dit vind je misschien ook leuk:
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single the Yummy Mouths – “Trans-Lunar Injection”

Uit de Kempische gronden in ons land wordt de laatste jaren heel wat mooie muziek gemaakt, denk maar aan bands zoals Equal…
AlbumsRecensies

Michael Beach - Dream Violence (★★): Dynamiek gaat verloren in rammelend geheel

Michael Beach is een man van de wereld. De indierocker is oorspronkelijk afkomstig uit Californië, maar ontdekte tijdens zijn studies in Melbourne…
AlbumsRecensies

CLOUDSURFERS – Don’t Know What Hit Me (★★★½): Gepeperde gitaren afgewisseld met pure passie

In Nederland stroomt het de laatste jaren terug vol met gepassioneerde artiesten die veelbelovende muziek maken. Daartoe behoort ook het surfy garagepunk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.