Albums, Recensies

Luka – First Steps of Letting Go (★★★): De museumgids

Geboren in Kaapstad, maar opgegroeid in Nederland en geïnspireerd door onder meer Lianne La Havas en Bon Iver richtte Lisa Lukaszczyk muziekproject Luka op. Lisa staat live met slechts één ander bandlid op het podium en beiden spelen ze meerdere instrumenten. Uit die muziekinstrumenten vloeit er een mix van dromerige elektropop, folk en soul waardoor er een zeer kleurrijke sound ontstaat. In 2018 bracht Luka met Welcome, Generation Everything een mooie eerste ep uit met daarop zes volwaardige nummers en nu, twee jaar later, krijgen we met First Steps of Letting Go de eerste langspeler te horen.

Lost Today / Found Tomorrow” was niet alleen de eerste single van het album, maar mag ook de spits afbijten bij een luisterbeurt van First Steps of Letting Go. De rust die het nummer uitstraalt, is gewoonweg aanstekelijk. Stress stroomt zo van je af terwijl de synthklanken en kleurrijke stem door de kamer galmen. Aan het einde van de opener ben je helemaal relaxed en klaar voor de rest. Afsluiter “Anywhere” is even prachtig en fragiel. Heel zachtjes en voorzichtig wordt er gezongen met een stem die mooie details in de zang legt. Het lied bouwt langzaamaan op naar een climax, maar blijft nog steeds vrij rustig en straalt dat opnieuw uit. Als vrede een geluid had, dan waren het nummers als deze.

Niet alle liedjes zijn even rustig als het eerste en laatste. Zo begint het tweede nummer met een beat en zo evolueert “Same Song” vrij snel naar een catchy popnummer waardoor het muzikaal niet zo speciaal is als eerder vermelde werkjes. “Tiptoe” is een voorbeeld van een ander nummer met een aanstekelijke beat dat toch wat meer eigenheid heeft dan “Same Song”. De samenwerking met Yori bevat een elektrische gitaar die het net allemaal iets minder gepolijst maakt en ook de backingvocals in de verte zijn een subtiele, maar goede toevoeging. Luka toont aan dat ze toch met een lekkere beat een niet al te klassiek poplied kan maken en haar persoonlijkheid erin kan leggen.

‘Working from nine to five’ en ‘spending all your time succeeding’ zijn twee lijnen uit “Numbers” die meteen vrij goed aantonen waar het lied over gaat. Op “Numbers” wordt er wat kritiek gegeven op de prestatiegerichte maatschappij waarin we steeds meer willen en beter willen zijn dan de rest. Ook op “Same Song” werd er al met een kritische bril naar de samenleving gekeken. Luka stelt dat één of meerdere personen steeds in herhaling vallen. Gaat het over een koppel die steeds dezelfde ruzies heeft of over een samenleving die niet van zijn fouten leert? Luka vertelt keer op keer een duidelijk verhaal, maar laat meer dan eens ruimte om zelf het plot uit te stippelen.

“Nocturnal Animals” voelt niet aan als dromerige pop, maar eerder een rocksong met niet al te veel instrumenten. Het einde van de ode aan nachtdieren heeft een vrij stevige drum en ook die ruwe gitaar keert terug waardoor dit klinkt als het tegenovergestelde van bijvoorbeeld “Lost Today / Found Tomorrow”. Ook de catchy baslijn op “First Steps” ligt ver verwijderd van die dromerige synths op die albumopener en toch worden we ook hier opnieuw meegenomen naar hogere sferen tijdens een zweverige outro. Welke kant Luka ook uitgaat, het dromerige is altijd aanwezig.

Op First Steps of Letting Go begeeft Luka zich in verschillende richtingen waardoor het een eclectisch debuutalbum wordt waarbij de nummers toch niet te ver uit elkaar liggen. Heel zweverige synths en ruwe gitaren worden nooit gecombineerd, maar volgen elkaar wel mooi op en doordat de tracklist goed in elkaar zit werkt dit ook. Het had kunnen vloeken, maar Luka doet het werken. Elk lied voelt aan als een schilderij. De ene keer is het dobberen op een bootje dat wordt afgebeeld en wat later zien we geliefden of werkende mensen voor ons. De zachte stem van Lisa Lukaszczyk vormt een rode draad doorheen muziek die alle kanten opgaat. Het is alsof Lisa’s stem een rondleiding geeft doorheen een museum, uitleg geeft bij verschillende schilderijen en je op het einde toch het gevoel hebben dat Mona Lisa, De Schreeuw en De Geboorte Van Venus veel met elkaar te maken hebben.

Facebook

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

9 oktober 2020

About Author

Robbe Rooms Ik ben te herkennen aan mijn gele jas.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief