Albums, Recensies

Woodie Smalls – In Between Spaces (★★★): Smalls kan groots worden

We hebben eventjes moeten wachten op de tweede langspeler van Belgisch hiphoptalent Woodie Smalls. Zijn debuutalbum Soft Parade kwam uit in 2015. Met nummers als “Champion Sound” en “About the Dutch” wist hij meteen potten te breken. Zo kwam hij in de belangstelling te staan van niet alleen de Belgische, maar ook de internationale pers. Begin 2016 leverde hem dat een plekje op op het bekende South By Southwest festival in Texas, Amerika. Nog cooler misschien, zijn nummer “Tokyo Drift” werd gefeatured in de 2018 versie van het bekende computerspel NBA 2K.

Dit alles zorgde ervoor dat hij op korte tijd naar de voorgrond van het Belgische hiphoplandschap werd gekatapulteerd. Om dan die verwachtingen in te lossen, is niet simpel. Mede daarom misschien dat hij voor zijn tweede album ruim de tijd nam. Hij trok daarvoor naar L.A. om er samen te werken met producer Mike Hector, die in het verleden al heavyweights als Kendrick Lamar en Denzel Curry over de vloer kreeg. Voor “Bad” met Coely trok hij dan weer naar Berlijn om er de studio in te duiken met Kilian & Jo. Woodie Smalls nam zijn tijd om zijn eigen sound te vinden en heeft die nu blijkbaar wel gevonden, want hij staat er echt op In Between Spaces.

Het begint allemaal vrij gemoedelijk. “Mood” en “Long Distance” zijn van die vibey hiphopnummers van een iets lager tempo die makkelijk luisteren, mede door de instrumentals die vooral op “Mood” heel fris klinken. Daar wordt hij ook bijgestaan door Mother Wata, een jonge en onbekende Amerikaanse rapster. Onbekend is daarom niet onbemind. Ze komt redelijk sassy uit de hoek, en dat klinkt wel leuk. Ook de samenwerking met de Zwitsere rapper Varnish La Piscine klinkt over het algemeen heel onbevangen, spijtig dat het inhoudelijk een beetje terugvalt op de standaard hiphopteksten. ‘I got drip on me’ en ‘iced out wrist’; dat laat ons eerlijk gezegd koud.

“LSD” is zoals de titel al doet vermoeden een experimenteler tripje. De drums zijn wat minder voor de hand liggend en de toegevoegde geluidjes in de achtergrond maken het geheel best trippy. Een catchy refreintje erbij, en we zitten met een redelijke oorwurm. Na “LSD” drukt Woodie Smalls het gaspedaal wat harder in. Op “Watch Out” en “Sidelines” komt hij een pak agressiever uit de hoek en klinken de instrumentals een pak dreigender. Er is op deze plaat duidelijk ruimte gemaakt om variatie te brengen en dat maakt dat ze over het algemeen heel vlot luistert. We krijgen langs de ene kant heel stevige nummers die live voor heel wat moshpits zullen zorgen, maar langs de andere kant ook van die nummers om rustig in de zetel te beluisteren terwijl je laten we zeggen NBA2K aan het kassen bent.

Woodie Smalls neemt op In Between Spaces zowel de tijd om binnen zichzelf te kijken alsook om naar de buitenwereld te kijken op z’n Woodie’s. Hoewel Sylvestre Salumu nog erg jong is, merken we dat hij in zijn sound gegroeid is en een pak volwassener klinkt. Soft Parade vertrok vanuit een jeugdig enthousiasme en dat sloeg enorm hard aan. Dit album geeft ons een compleet ander gevoel, eentje van een rapper die er staat en klaar is om nog door te groeien naar een dikke carrière. In Between Spaces is zeker een waardige opvolger voor zijn vorige album. We zijn benieuwd wat hij teweeg kan brengen in de internationale hiphopwereld, want daar gaat het hem uiteindelijk wel om.

20 maart 2020

About Author

Stijn Grobet


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief