Features, Instagram, Interviews, Uitgelicht

Interview Blossoms: ‘Foolish Loving Spaces is het beste werk dat we ooit maakten’

© Ewan Ogden

Aanstaande vrijdag komt Foolish Loving Spaces, het nieuwe album van Blossoms, uit. De indiepopband uit het Britse Stockport is in eigen land enorm populair. Ze werden in 2017 onder andere genomineerd voor de British Breakthrough Act van de Brit Awards, naast Skepta, Stormzy, Anne Marie en Rag’n’Bone Man. Foolish Loving Spaces is hun derde studioalbum. In 2016 brachten ze het zelfgetitelde Blossoms uit, met daarop hun welbekende hit “Charlemagne” die het ook hier in België op de radio zeer goed deed. In 2018 kwamen zanger Tom Ogden, drummer Joe Donovan, bassist Charlie Salt, gitarist Josh Dewhurst en toetsenist Myles Kellock met Cool Like You en nu dus met Foolish Loving Spaces, een ode aan de liefde.

Eerst en vooral, hoe hard kijken jullie uit naar de komst van het nieuwe album?

Tom: We hebben nog nooit zo hard uitgekeken naar de release van een nieuw album. We vinden dat dit het beste werk is dat we ooit maakten. We zijn nu een pak zelfzekerder dan vroeger.

Vanwaar komt die zelfzekerheid?

Tom: Deze keer konden we echt onze tijd nemen om het album op te nemen. Bij het vorige album waren we constant aan het touren en moest alles redelijk snel gaan. Nu spelen we minder shows, maar wel grotere, waardoor we meer tijd hadden om het helemaal te perfectioneren.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Blossoms legde al een succesvolle weg af de afgelopen jaren. De shows en het bereik worden groter, zorgt dat voor extra stress bij het releasen van een nieuwe plaat?

Tom: Niet echt nee. We vinden het gewoon leuk om muziek te maken. Er is geen druk van platenmaatschappijen of dergelijke, we doen gewoon rustig ons ding. Sommige van de nummers op het nieuwe album werden geschreven nog voor ons tweede album zelfs uitkwam. We blijven constant bezig en gefocust.

Wat was de inspiratie voor dit album?

Tom: Voor Foolish Loving Spaces haalden we veel muzikale inspiratie bij Talking Heads. Voor de teksten kijken we vaak naar dingen die we persoonlijk hebben meegemaakt en ons zijn bijgebleven. Maar dat wil daarom natuurlijk ook niet zeggen dat alles waargebeurd is. “Your Girlfriend” en “If You Think This is Real Life” bijvoorbeeld zijn niet gebaseerd op dingen die echt gebeurd zijn. Dat zijn gewoon korte verhalen die ik kwijt wou. De rest van het album is wel gebaseerd op persoonlijke ervaringen.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Liefde is een emotie die veel kan losmaken bij een mens. Naast liefde in de positieve zin, is er ook liefde in de negatieve zin. Gebroken harten, liefde die niet geaccepteerd wordt. Toch kozen jullie ervoor om vooral het positieve aspect te belichten, waarom?

Tom: Ik schrijf nummers over hoe ik me op een bepaald moment in mijn leven voel. Op de eerste twee platen zijn er meer nummers die gaan over een relatiebreuk. Daar komt de negatieve kant van liefde dan wat meer aan bod. Maar op deze plaat gaat het vooral over ‘het verliefd zijn’. Ik vond het moeilijker om de teksten voor dit album te schrijven. “There’s A Reason Why (I Never Returned Your Calls)” van de vorige plaat klinkt ook gewoon goed als zin. Maar wanneer je iets schrijft over hoe fantastisch je iemand vindt, kan het snel overkomen als cringy.

Joe: Er is inderdaad een dunne lijn tussen oprecht overkomen met liefdesmuziek, en ronduit cringy zijn. Maar ik denk dat Tom de teksten op dit album echt goed heeft aangepakt.

Tom: “Oh No (I Think I’m In Love)”, een nieuw nummer op het album, is bijvoorbeeld ook een beetje bedoeld als een soort grap. Je wil het eigenlijk niet (‘oh no’), maar je kan jezelf en je gevoelens niet bedwingen (‘I think I’m in love’). Heel het songwriting gebeuren komt eigenlijk natuurlijk en dat is de beste manier om het bij het publiek oprecht te laten overkomen.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Blossoms verwerkte in meerdere nummers op Foolish Loving Spaces een heus gospelkoor. Hoe zijn jullie daarop gekomen?

Tom: Oorspronkelijk hadden we hen alleen laten komen voor de demo van “The Keeper”. Maar tijdens het schrijven voelde ik aan dat dit weleens iets kon worden. Het resultaat op “The Keeper” klonk dan ook geweldig en daarom hebben we beslist om hen op meerdere nummers te laten zingen. Het is een soort thema geworden doorheen het album.

Vinden jullie het moeilijk om telkens met nieuwe dingen te komen?

Joe: Dat gevoel hebben we nog niet gehad. Er zijn nog zoveel verschillende dingen die we willen verkennen. Voor het volgende album denken we er bijvoorbeeld aan om echte strijkers op te nemen. Je moet jezelf altijd blijven heruitvinden. Langs de weg komen er ook andere kleine dingen bij. Het budget is nu vanzelfsprekend ook wat groter, dus bevinden we ons in een positie waar gewoon meer mogelijk is.

Charlie: Aangezien we op dit nieuwe album nieuwe geluiden gebruiken, gaan we live ook wat extra muzikanten uitnodigen. Dan staan we op het podium met acht in de plaats van met vijf. Ook het gospelkoor zal hier en daar tijdens grote shows aanwezig zijn.

© CPU – Nathan Dobbelaere

De meeste nummers op het nieuwe album zijn heel dansbaar en upbeat, “Vacant Days” is daar een uitzondering op.

Joe: Toen we het als demo speelden, was het eigenlijk nog trager, maar wel met drums erbij. Maar toen we in de studio kwamen, leek het ons wel leuk om een stripped down versie te doen.

Tom: Op het eerste album staat het nummer, “My Favourite Room”, daar hoor je ook gewoon een akoestische gitaar en mijn zang. Op ep’s doen we altijd minstens één nummer waar het gewoon de gitaar en ik, of de piano en ik is. Het is altijd leuk om eens terug te gaan en een nummer volledig te ontdoen van al zijn elementen, back to basics, zeg maar. Bij “My Vacant Days” wilden we echt dat cliché van ‘thuis in de woonkamer, uit het raam starend met de gitaar’ sfeertje creëren. Het nummer gaat over terug zijn van een tour, en de wereld aan je zien voorbij gaan.

Jullie zijn als band natuurlijk al een hele tijd samen, zitten vaak voor lange tijd kort op elkaars lip. Hoe beïnvloedt dat de relatie die jullie met elkaar hebben?

Charlie: Het heeft onze band alleen maar versterkt. We leven ongeveer al zeven jaar zo kort op elkaar. We weten intussen perfect hoe we met elkaar moeten omgaan. Als iemand zich niet goed voelt, zijn de andere bandleden er om hem er terug bovenop te helpen. Het is een gezonde dynamiek die binnen de band leeft.

Joe: Ik weet perfect hoe ik op iedereens zenuwen kan werken (lacht). Ik weet niet of dat goed of slecht is. Maar neen, we hebben het echt naar onze zin, zolang we gewoon eerlijk zijn met elkaar.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Even over de albumcover, die foto werd genomen in Bleecker Street Station in New York, vanwaar die keuze?

Tom: We wisten niet zo goed wat we wilden als albumcover, maar we gingen sowieso naar New York om de videoclip te maken voor “The Keeper”. Toen dachten we: ‘Waarom blijven we niet gewoon wat langer in New York? We trekken erop uit en nemen gewoon zoveel foto’s als we kunnen, en kiezen er daar dan eentje uit.’

Joe: Het voelde niet alsof we op uitstap waren om de albumcover te maken, het gebeurde gewoon heel natuurlijk. We wisten wel dat we wat foto’s wilden maken op de metro, maar we liepen gewoon toevallig Bleecker Street Station binnen, en toen we daar die lichtjes zagen, zijn we er gewoon voor gegaan.

Waarom New York?

Tom: We houden echt van New York, het is een fantastische stad. Ik ben er al een paar keer geweest met mijn vriendin, over wie veel van de nummers ook gaan. Dus op die manier heeft het ook wel een diepere betekenis.

De tour voor het nieuwe album staat voor de deur, hij begint in februari. Hebben jullie er zin in?

Tom: We kunnen niet wachten. Het voelt alsof we al even geen tour meer hebben gedaan. Afgelopen jaar deden we heel wat festivals, en een aantal aparte shows, maar niets vergelijkbaar met dit.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Binnenkort zal Blossoms te zien zijn als special guest tijdens de stadiontour van The Killers in Groot-Brittannië. Hoe hebben jullie dat klaargespeeld?

Tom: Het voelt echt onwerkelijk dat we dat mogen doen, we zijn zelf gigantische fans van The Killers, en we zijn de hoofd-support act. We hadden hier en daar in het verleden al contact met Brandon Flowers via e-mail. Hij is ook fan van ons, en we hebben dezelfde platenmaatschappij.

Joe: Toen The Killers op tour waren en een show in Manchester speelden, vroegen we via onze platenmaatschappij of we konden gaan kijken. En blijkbaar zag Brandon Flowers ons tijdens die show staan vanop het podium en herkende hij ons. Hij heeft dan een e-mail gestuurd naar onze platenmaatschappij om te vragen of we er de volgende avond ook zouden zijn. Die volgende avond heeft Charlie na de show backstage gesproken met Brandon, en sindsdien hebben we contact gehouden met elkaar.

Wat heeft de toekomst nog in petto voor Blossoms?

Charlie: Ik denk dat we gewoon zo groot willen worden als we maar kunnen.

Tom: Grotere shows, nieuwe platen, gewoon continu blijven evolueren met onze muziek.

Joe: Een headlineshow in het grootste stadion van heel Manchester, Etihad Stadium, is altijd al een droom geweest voor ons. Maar nu willen we ons uiteraard eerst focussen op het nieuwe album, we zien wel wat nog komen zal.

Vrijdag 31 januari komt Foolish Loving Spaces uit. Singles vanop het album “Your Girlfriend”, “The Keeper” en sinds afgelopen dinsdag ook “If You Think This Is Real Life” zijn al te beluisteren. Shows in België staan nog niet gepland voor de Britse band, daarnaar wordt het dus nog eventjes uitkijken.

29 januari 2020

About Author

Stijn Grobet


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief