Live, Recensies

The Van Jets @ Ancienne Belgique (AB): Afscheid in stijl

© CPU – Jan Van Hecke

Vijftien jaar na hun overwinning van Humo’s Rock Rally, keert The Van Jets terug naar de plek waar het allemaal begon: de Ancienne Belgique. Niet om een nieuwe plaat voor te stellen, maar wel om voorgoed afscheid te nemen van hun publiek. ‘Het moet sowieso iets speciaals worden,’ beloofde Johannes Verschaeve ons nog afgelopen zomer in zijn afscheidsinterview. Speciaal zouden we de show in de uitverkochte AB niet noemen. Gewoon geniaal, zoals altijd.

The Van Jets is de afgelopen zestien jaar uitgegroeid van een garagerockband naar een experimentele mix van gitaren en synths. Een vaste waarde die iedere zomer wel een Belgische festival aandoet en om de zoveel tijd weer met een muzikaal pareltje van een album komt, houdt hun afscheid in de AB kort maar krachtig. De setlist is een mix van oude en nieuwe songs, met veel zorg samengesteld. Er is geen tijd om aan te modderen en emotioneel te speechen. Geen extra gasten op het podium of lange dankberichten. Nee, gewoon een steengoed concert zoals we dat van de band gewoon zijn.

© CPU – Jan Van Hecke

Met “20th Century Boy” kondigen de jongens van The Van Jets zichzelf met veel kabaal aan. Frontman Johannes krijgt zijn gitaar toegegooid vanuit de coulissen, een makkie. Die zelfzekere flair zijn we gewend van de band, ze zijn heer en meester op het podium.

Het evenwicht tussen hits en onbekende nummers, daar is duidelijk over nagedacht. “Here Comes The Light” geeft het publiek de kans om voor de eerste keer hun stem te laten horen. De solo’s die Wolf uit zijn mouw tovert bij “Electric Soldiers” zijn zoals steeds intens. “Bankers”, een albumtrack van zijn hand, zorgt voor wat afwisseling.

© CPU – Jan Van Hecke

Het publiek lijkt moeilijk te bespelen vanavond. Hoe hard The Van Jets de AB omver wilt blazen, tijdens “Day On Clouds” en “Mystify” lijken sommige aanwezigen hun buren interessanter te vinden dan de lange gitaarsolo’s. Een akoestische versie van “Teevee” brengt de nodige rust en net voor iedereen weer zijn aandacht verliest, knallen de jongens de tweede helft van de set op gang met nieuwe single “Who Does?”.

Het is menens nu. De vierkoppige band met extra hulp van Floris De Decker achter keys weet niet meer van ophouden. Die laatste doet de synths dreunen op “Broken Bones”. Met “The Sound of Sea” start de finale. The Van Jets is een van de beste bands die ons klein landje rijk is. Iedere Belg die muziekliefhebber is, kan beamen dat The Van Jets een eigen sound heeft, die je uit de duizend kan herkennen. Hun handelsmerk is ongetwijfeld de strakke riffs. “Down Below” en “The Future” kan je al herkennen vanaf de eerste noten. Op het podium verschijnt tijdens dat laatste nummer een gigantische discobol. Het publiek wordt laaiend enthousiast en brult het uit.

© CPU – Jan Van Hecke

Na een korte pauze volgt de bisronde met een handvol oude nummers. “Ricochet” en “Ourlove=strong” moeten niet onderdoen voor “What’s Going On?”, maar die laatste kan toch het meest bekoren. ‘We kunnen ’t nog spelen wé!,’ roept Johannes. Het orgeltje van “Danger Zone” doet iedereen al wat swingen, en dan volgt dan toch het onverbiddelijke laatste nummer. Net voor Johannes die “Two Tides Of Ice” aankondigt, volgt de eerste en laatste emotionele toespraak. ‘We zullen jullie missen, we zullen elkaar missen, we zullen alles keihard missen.’ Filosoof Johannes concludeert zijn afgelopen zestien jaar als volgt: ’In between two Tides Of Ice, it was paradise.’

Nadat Johannes zijn gitaar terug in de coulissen gooit en in het publiek springt, weten de fans geen blijf met zichzelf. Ze blijven roepen en tieren en dan komt het vijftal voor de allerlaatste keer het podium terug op. ‘We kunnen heel luid zijn. Jullie kunnen heel luid zijn, maar we kunnen ook heel stil zijn.’ De akoestische versie van “Here Comes The Light” is het perfecte sluitstuk van 16 jaar The Van Jets. De mannen vallen elkaar in de armen en dan volgt een diepe buiging. The Van Jets houden er misschien mee op, maar hun muziek zal voor eeuwig blijven nazinderen door dit kleine landje. Of zoals ze het zelf zeggen: ’Don’t mind the Future, We’ll live again.’

Setlist:
20th Century Boy
Twelve Note Scale
Here Comes The Light
Electric Soldiers
Bankers
Day on Clouds
Mystify
Teevee
Pink & Blue
Who Does?
Shit to Gold
Broken Bones
The Sound of Sea
Down Below
The Future

Ricochet
Ourlove=strong
What’s Going On
Boy to Beastie
Danger Zone
Two Tides of Ice

Here Comes the Light

1 november 2019

About Author

Emma Vierbergen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief