Albums, Recensies

Sum 41 – Order In Decline (★★★★): Een ode aan zichzelf, een sneer aan de wereld

Product of the nineties zijnde, heeft deze beer zeer hard uitgekeken naar het nieuwe album van Sum 41. In tegenstelling tot collega’s als Green Day, blink-182 en Good Charlotte, hechten de Canadezen wél nog belang aan hun roots in de punkwereld. Laatste wapenfeit 13 Voices dateert al van 2016, maar was een bewijs van de wil om de gitaar niet op te geven voor ruimer geluid. Ook de singles waarmee Sum 41 ons dit jaar al deed kennismaken, deden alvast vermoeden dat de heren nog geen afscheid wilden nemen van hun riffrijke punkklanken met her en der een metalinvloed. Hoe het totaalpakketje genaamd Order In Decline klinkt, kan je hier met ons ontdekken.

Binnenkomer “Turning Away” is meteen een bevestiging van wat we al vermoedden. Ondanks de ietwat twijfelachtige en muzikaal weinig boeiende aanloop, weet het nummer op de juiste momenten te pieken. Ten gepaste tijde wordt het tempo opgeschroefd en zorgen een splijtende riff en een leuke fill voor een hoogtepunt. Haal je de lyrics er even bij, merk je dat het totaalpakket qua dynamiek toch sterk in elkaar zit, al zien we “Turning Away” niet meteen een hit worden. Die eer gaat wellicht wel te beurt aan de eerste single die we op het album tegenkomen. “Out For Blood” is een stevig, riffrijk en energiek nummer dat anno 2019 de spirit die Sum 41 al 23 jaar kenmerkt perfect weergeeft.

Ook “A Death In The Family” weet zich met zijn tempowissels, vocale variëteit en schreeuwerige riffs te manifesteren tussen de beste nummers die Order In Decline rijk is. Al is het bovenste schavotje weggelegd voor de zoveelste muzikale sneer aan het adres van een miljardair die de 45ste president van een behoorlijk groot land zou geworden zijn. “45 (A Matter of Time)” kan ook ruimer worden geïnterpreteerd als een schreeuw naar hoe het er anno 2019 in de hele wereld aan toe gaat. De snel onder de knie te krijgen tekst vertelt wat ons betreft echter veel minder dan de brutale manier waarop het nummer is ingeblikt, maar “45 (A Matter of Time)” komt aan op een manier die we jaren hebben moeten missen.

Ook om het voorlaatste nummer “The People Vs…” zijn heerlijk weinig doekjes gewonden. De aanloop doet bijna vermoeden dat Sum 41 een trashmetalnummer heeft uitgebracht, maar evolueert al snel naar een vertrouwder geluid. Tekstueel wordt de staat waarin de wereld verkeert opnieuw vanuit Canadees punkperspectief besproken, en dat aan een heerlijk vlot tempo. “The People Vs…” zal live ongetwijfeld voor een circle-pitmoment zorgen en is voor ons ons duidelijk het beste nummer op deze plaat dat niet uitgekomen is als single. De gitaarsolo en het brutale drumwerk zetten ook hier opnieuw de kroon op het werk. Een constante doorheen Order In Decline en de betere nummers uit de hele discografie.

Sum 41 klinkt, sinds de periode waarin Deryck Whibley het juiste spoor des levens even bijster was, terug zoals we ze willen horen. De band lijkt op deze plaat wel herboren, en klinkt even fris en gretig als tijdens onze tienerjaren. Order In Decline omvat alles waardoor we van de Canadezen zijn gaan houden: tempowissels, jankende gitaren, politiek-maatschappelijk geladen teksten en Whibleys snedig nasaal stemgeluid. Daarnaast is de obligatoire ballad “Never There” er één van betere makelij dan zijn gemiddelde collega. Als Sum 41 je al jaar en dag niet kan overtuigen, betwijfelen we of ze dat met Order In Decline wél zullen kunnen. In die weerbarstigheid om hun identiteit te verloochenen, schuilt wat ons betreft echter de sterkte van dit album.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

19 juli 2019

About Author

Matthijs Vandenbogaerde


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter