16 Horsepower @ De Roma: Ratelslangen die vervelden om te groeien en te bijten

Twintig jaar is voor een gewone, modale mens best een lange tijd, laat ons zeggen een mooi kwart van je leven, als je wat geluk hebt hier en daar uiteraard. 16 Horsepower staat terug in de vrij oorspronkelijke bezetting na twee decennia met David Eugene Edwards, Jean-Yves Tola en Pascal Humbert om een heel pak optredens af te werken in Europa en de Verenigde Staten. Ergens in december vorig jaar kon het veroveren van tickets een aanvang nemen en enkele minuten later mochten de boeken alweer gesloten worden wegens uitverkocht. 16 Horsepower is dan ook een unieke band te noemen, een Amerikaans collectief uit Denver, Colorado dat diepreligieuze teksten verenigt met opzwepende folk en gotische alt-country uit de Appalachen. Naast de conventionele instrumenten als gitaar, bas en drums gebruikt de band, aangevuld met Chuck French van Wovenhand op gitaar trouwens, ook instrumenten zoals de draailier, lap steel gitaar en trekzakken zoals de Chemnitzer concertina en de bandoneon. In alle eerlijkheid hebben we deels deze informatie gehaald bij onze broer die afgestudeerd is als jazzmuzikant. Frontman Edwards is opgegroeid als volger van de Nazarener Kerk, een afsplitsing van de Methodistische Kerk die vroomheid, diep geloof in God, spiritualiteit en oprechte naastenliefde als belangrijkste drijfveren voor hun beweging kent. Uniek dus, 16 Horsepower, een band die zijn teksten doorspekt van diepchristelijke woorden en zinnen die kunnen overkomen als ijzeren slagen op je gezicht. ‘Every man is evil, every man a liar’. Een band die als een stel weerwolven uitbreekt op dagen dat de maan vol aan de hemel staat. Laat vandaag, 31 mei, net een uitzonderlijke tweede dag zijn in een enkele maand dat de volle maan waakt over ons, stervelingen die ooit in de ogen van God zullen moeten kijken. Blauwe Maan, De Roma, 16 Horsepower en dat is 11,8 kilowatt aan kracht en vermogen.

Een bomvol middelplein, alle plaatsen bezet aan de verschillende balkons. De sfeer was broeierig, zweet hing bijna penetrant in de lucht. Op het podium lag een oosters tapijt, enkel voor de instrumenten en de stoel van frontman David Eugene Edwards. Een heleboel snaarinstrumenten lagen en stonden in de buurt van de muzikanten. Drie oranje lampen schenen de zaal in. Een groot scherm projecteerde het logo van 16 Horsepower en verwelkomde de fans in een uitverkochte Roma. Dat scherm zou in alle subtiliteit gebruikt worden tijdens de verschillende nummers. Het beloofde een optreden te worden waarvan mensen nadien zeggen dat ze erbij waren, ook al is liegen een van de hoofdzonden. Het was al twintig jaar geleden dat de band uit Colorado, het gebied van de ratelslangen, koningsslangen en stierslangen, Europese podia had bestegen. Vandaag wel in ons land en morgen ook nog.

“I Seen What I Saw” opende de registers. Edwards had zich op zijn kruk gezet en zou er enkel even van af stappen wanneer hij van instrument wisselde. Je voelde vanaf de eerste noot die sfeer van het Wilde Westen uit de laat-negentiende eeuw, de tijd dat Amerikanen nog steeds waren aan het afzien van de goudkoorts en de pokken de bevolking decimeerden. Het was de strijd tussen God en Satan met de gelovigen als knikkers in een wereld van verderf. Op het scherm werden dieren geprojecteerd; paarden, witte vogels en drie uilen die met bijna menselijke koppen het publiek in keken en uiterst traag hun vleugels spreidden.

De band was in het zwart gekleed, maar Edwards stak af met zijn prachtige, grijzen hoed. Hij wiebelde de godganse tijd met zijn gelaarsde voeten, alsof zijn bloed de hele tijd afgekneld werd door het zitten op de kruk. Het was een vreemd schouwspel en tijdens “Brimstone Rock” werden helwitte spots enkel op hem gezet waardoor zijn aantrekkingskracht alleen maat groter werd. “Straw Foot” klonk nog veel dreigender en onheilspellender live dan op plaat door die staande bas van Pascal Humbert die werd bewerkt met een strijkstok. Het vel van een ratelslang werd geprojecteerd en die huid, nog niet vervallen en tot vervellen gedoemd, leek te ademen. Doem, er hing inderdaad doem in de lucht, een dodelijke, gruwelijke ziekte had zo kunnen uitbreken, maar het publiek omarmde elk moment van dat apocalyptische noodlot.

Er werden regelmatig instrumenten ingewisseld en daarbij zorgde gitarist Chuck French voor kleine soundscapes die het voor Edwards en Humbert mogelijk maakten snel en accuraat hun snaren te stemmen. Bij de eerste noten en akkoorden van nummers zoals “American Wheeze” en “Black Soul Choir” steeg de spanning in het publiek door de duidelijke herkenning. Sackloth-N-Ashes is dan ook het iconische album van 16 Horsepower waar die schijven op staan. Ook “Haw”, “Heel On The Shovel” en “Harm’s Way” passeerden de revue en het publiek was duidelijk ontzettend dankbaar, dankbaar voor die prachtige liederen die 16 Horsepower met hen deelde en voor het feit dat iedereen goed begreep dat dit een uniek optreden was. Meer zelfs, met “Horse Head” speelde het viertal voor de eerste keer deze tournee én de eerste keer live in meer dan twee decennia dit nummer! Uniek in het kwadraat ondertussen.

De band speelde het klaar om die kenmerkende gotische sfeer te creëren, een sfeer die heel zwaar tot uiting kwam tijdens de bisnummers “Hutterite Mile” en “Blessed Persistence”. Op papier niet de meest evidente keuze als je nog bangers hebt als “Ruthie Lingle” en “The Partizan”, nummers die niet gespeeld werden. Maar het werkte perfect. Het publiek moest nog even de dieperik in geduwd worden om dan de doodsteek te krijgen met “For Heaven’s Sake”, de ultieme slangenbeet in een gebied waar redding en antigif onmogelijkheden zijn.

Was dit dan een uniek optreden? Uiteraard. 16 Horsepower heeft het genre van die gotische countrypunk als eerste en enige populair gemaakt en er een heuse cultstatus aan overgehouden. Als die band met de oorspronkelijke leden dan het podium opklimt, kan je spreken van een uitzonderlijk optreden. De band heeft er al een heel traject opzitten in Europa ondertussen en morgen staat het kwartet nog een keertje in De Roma, een zaal die perfect past bij de authentieke stemming die de band uitstraalt. We zullen nooit meer liegen vanaf nu, beloofd.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

I Seen What I Saw
Haw
Dead Run
Brimstone Rock
Horse Head
Straw Foot
Splinters
American Wheeze
Prison Shoe Romp
Heel on the Shovel
South Pennsylvania Waltz
Sac of Religion
Strong Man
Black Soul Choir
Black Bush
Phyllis Ruth
Harm’s Way
Clogger
Poor Mouth