Albums, Recensies

Ertebrekers – Crème (★★★★): Laat de zon in je gehoorkanaal!

Ertebrekers, ofte het kind van Flip Kowlier, Jeffrey Bearelle en Peter Lesage, kleurde de zomer van 2016 met hun ode aan de bekendste Belgische betonstrook, zijnde “De zji”. Naar analogie met hun grootste hit trok Ertebrekers even geleden weg, maar komt de band in 2019 terug met nieuw werk. Dat de heren fan zijn van de zomer, bleek al uit vorig werk, maar ook uit de titel van hun nieuwste telg: Crème (vrij vertaald: ‘ijsje’). Maar bij titels met een zomerse connotatie blijft het niet, want Ertebrekers weet elke seconde van hun discografie zomers te klinken. Ook nieuwste single “Paranoia” blies ons al van onze wollen sokken, met een zomerse vibe waar we ons in januari nog niet aan hadden verwacht. Volume ip duust dus, voor al wat na dat openingsnummer nog zou komen.

“Amanda” weet ons ook alweer te bekoren met een zeer dansbare flow die drums, synths en bas weten te produceren, voor de gelegenheid afgewerkt met een streepje saxofoon. Dat Flip Kowlier z’n levensstijl drastisch omgooide, leerden we onder meer uit een aflevering van De Ideale Wereld. Die switch heeft de patroonheilige van het West-Vlaams wellicht geïnspireerd om “Amanda” te schrijven, waarin Kowlier zelfs beweert seks af te zweren wegens ‘te onhygiënisch’ en een AIDS-allergie. Leerrijk nummertje. Heerlijk, dat ook. “Amanda” is een lekker zomerdeuntje geworden, dat met een leuke tekstuele en muzikale nonchalance zin doet krijgen in de korte broek.

Mocht West-Vlaams al Chinees voor je zijn, dan is “Shimokitazawa” dat zeker. Niets is minder waar, het vierde nummer van het nieuwe album is namelijk vernoemd naar een wijk in Tokio. De groovy eighties sound die het nummer kenmerkt, wordt afgewerkt met typisch Japans snaargeluid, al zijn we geen experts in exotische instrumenten… Hoe dan ook, ‘ ‘t Kan nie anders dan gjistig zin in Japan’. Daar heeft Ertebrekers ons alleszins van overtuigd, al lijkt ons de formule van “De zji” hier een beetje gerecycleerd. Maar goed, muggenziften kan volgens Ertebrekers zelfs op “Mars”, waar de lucht naar verluidt nogal droog is. Een bron van funky nummers lijkt de rode planeet dan weer wél te zijn, waardoor onze bucket list er bij dezen een item bijgekregen heeft.

Tijdens hete zomerdagen wordt het tempo van de dagelijkse sleur al eens naar beneden gehaald, en ook op Crème wordt het enthousiasme al eens getemperd. Muzikaal dan, welteverstaan, want bijvoorbeeld “Jinzame dagen” is een nummer dat instrumentaal wat minder vrolijk klinkt, maar eigenlijk een zeer levenslustig verhaaltje vertelt. Ook “Kom ter bie” doet het met een veel minder vol geluid, maar moet het vooral hebben van zijn nochalant baslijntje, het gerap van Flip Kowlier en het debuut van Ben Segers in de muziekindustrie. Ook een hergebruikt ingrediënt uit “De zji”, waar Maaike Cafmeyer debuteerde, al zijn we hier voor de tweede keer op het album allesbehalve rouwig om.

Als een dief in de nacht weet Ertebrekers ons ook ferm aan het dansen te krijgen, wanneer ze tijdens “Dief in de nacht” alle elektronische registers opentrekken, en een nummer afleveren dat zonder problemen in de playlist van een loungebar terecht zou kunnen komen. Het nummer begint met Kowlier die het zwoelste plekje op z’n stembanden laat trillen, ondersteund door een house-achtige beat en minimaal pianogeluid. Zoals het een elektronisch deuntje betaamt, breekt het nummer iets voorbij halfweg open. Hierdoor lijkt ons de mogelijkheid dat “Dief in de nacht” ooit opduikt in de setlist van een dj op een zomers feestje, nog niet eens zo’n gekke gedachte…

Ertebrekers levert met Crème weer een belachelijk aanstekelijk album af, dat best tot z’n recht komt wanneer je het plaatje iets te luid opzet, onderweg naar de zji. Ondanks de maartse buien die hun naam dezer dagen alle eer aandoen, zijn we tijdens het beluisteren ervan in de waan dat de zomer van 2019 nu al z’n climax bereikt. Naast muzikaal werd de tweede langspeler ook tekstueel met de nodige fijngevoeligheid en West-Vlaamse kwinkslagen gefabriceerd, waardoor we de boodschap die de heren willen brengen volledig begrijpen. Mocht je de uit-het-leven-gegrepen fragmenten door één of andere taalbarrière toch niet volledig kunnen vatten, kan je het Dansende Beren vertaalbureau altijd bereiken via de gangbare kanalen.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

7 maart 2019

About Author

Matthijs Vandenbogaerde


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief