Live, Recensies

Neneh Cherry @ Ancienne Belgique (AB): Meer dan een popicoon

Het is inmiddels dertig jaar geleden dat Neneh Cherry de hitlijsten veroverde met haar debuutalbum Raw Like Sushi. Hits als “Manchild” en “Buffalo Stance” maakten van haar een popicoon die de massa aansprak, en toch altijd verrassend uit de hoek wist te komen. Het laatste decennium is Neneh Cherry die hitstatus misschien kwijt, maar daar zijn we niet rouwig om. Voor een uitverkochte AB liet ze namelijk voelen hoe verrassend en verfijnd haar werk uit haar nieuwste plaat Broken Politics klinkt.

Neneh Cherry maakt er een punt van om uitstekende voorprogramma’s te regelen op haar tour. Zo mochten artiesten als Greentea Peng en de Belgische Charlotte Adigéry al voor haar openen. Voor het optreden in Brussel was de eer aan Kelsey Lu. Deze Californische artieste wist al veel mensen te begeesteren met een aantal indrukwekkende singles en dito optredens op ontdekkingsfestivals als Le Guess Who?. De AB was dus al opvallend vroeg gevuld én aandachtig.

In een halfuur toonde Kelsey Lu zich als een talent met een visie. De muziek die ze creëert is een heel organische combinatie van dreampop, R&B en psychedelische muziek. Dat geluid hoorden we meestal uit een backing track komen, maar dankzij Kelsey Lu’s intens en krachtig stemgeluid zagen we dat met plezier door de vingers. Haar imposante zang kleurde iedere emotie in het spectrum en haakte elk zieltje in de zaal vast. De songs die ze bracht waren stuk voor stuk pareltjes, waarin haar puurheid en passie omgezet werden in ongebreidelde expressie.

Kelsey Lu voelde op haar beurt ook de verbondenheid; ‘You’re all so present!’. Maar dat is nu eenmaal het meeslepende effect van haar muziek en haar performance. De artieste zong rechtstreeks tegen de mensen op de voorste rij, terwijl ze die op de achterste net zoveel wist te raken. Kelsey Lu leek oprecht geëmotioneerd te zijn om hier als voorprogramma van Neneh Cherry te mogen staan, maar die dankbaarheid was ook bij het publiek aanwezig.

Neneh Cherry waarschuwde de fans al vroegtijdig in de set; ‘Most of the songs we’re going to play are from my new record Broken Politics’. Die boodschap kwam niet als een waarschuwing binnen, want op dat moment was het publiek al volledig betoverd door het intieme “Fallen Leaves”. Op Broken Politics staan niet de monsterhits waar sommige aanwezigen misschien op gehoopt hadden, maar wij ondervonden al snel dat dit geen probleem vormde voor het enthousiaste publiek. Wie naar de plaat geluisterd heeft, zal weten dat ze bol staat van subtiele, maar trefzekere nummers. Wie als een onbeschreven blad de Ancienne Belgique binnenstapte, werd hoogstwaarschijnlijk overtuigd door de energie en attitude die dertig jaar later nog steeds bij Neneh Cherry heerst.

Hoewel in de studio haar forsheid plaats gemaakt heeft voor nuance, werd op het podium dat evenwicht soms omgegooid. Bij “Shotgun Shack”, een nummer over het wapengeweld in de samenleving, werd de spanning snel opgevoerd en klonk elk woord van Cherry geladen. Daarnaast waren er nummers als “Blank Project” en “Natural Skin Deep” waar de energie niet in te tomen was. Ze klonken harder, snijdender en gevatter dan op plaat, en brachten iedereen in extase. Ook Neneh Cherry zelf, die zichzelf nog steeds volledig kan geven op het podium: zowel qua beweging als zang.

Er waren ook rustpunten voorzien in de set. Ze brachten af en toe het tempo op de verkeerde momenten naar beneden, vooral in combinatie met de lange pauzes tussen nummers, maar waren wel beeldschoon. Vooral “Deep Vein Thrombosis”, waar Neneh Cherry haar rake teksten losjes over ademende instrumentatie deed zweven. Songs als het politiek geladen “Black Monday” en “Soldier” blinken ook uit in ruimtelijkheid. Een resultaat van de typerende productie van Four Tet op Broken Politics. Zijn stijl wordt gekenmerkt door golven van kleine tokkelende geluidjes en luchtige beats. Die stijl werd doorgetrokken naar de liveversies. Die werden gebracht door een uitstekende groep muzikanten die moeiteloos tussen de percussie en snaarinstrumenten wisselden en soms met zijn allen een volledige stijlswitch binnen een nummer konden waarmaken. Zo kreeg het meeslepende “Kong” plots zeer onvoorspelbare reggae/dub segmenten.

Wie stiekem hoopte op wat bekende nummers, kreeg tegen het einde van het concert toch een aantal cadeautjes toebedeeld. Neneh Cherry zei dat ze niet zo aan nostalgie is, maar toch blijkt ze niet de soort artiest te zijn die halsstarrig de favorieten weigert te spelen. Zo trakteerde ze ons anderhalve keer op “Manchild” (de eerste keer liep het halfweg in de soep). Het was niet alleen een meezinger van jewelste, het was ook één van de hoogtepunten van de avond.

In de bisronde kregen we ook nog een versie van “7 Seconds” te horen, haar duet met Youssou N’Dour uit 1994, maar die viel toch slecht in de smaak. Neneh Cherry en de band leverden een puike prestatie, maar de andere zanger gooide roet in het eten. Het is natuurlijk onmogelijk om N’Dour te evenaren, maar de stem van de zanger op het podium klonk ronduit irritant én luid, ook tijdens de backing vocals van eerdere nummers. Ook “Buffalo Stance”, haar allergrootste hit, kreeg een ietwat bizarre uitvoering. Het nummer leek in stukjes gekapt en door elkaar geschud waardoor het ontzettend stroef en repetitief klonk. Spijtig, want hierdoor was van de aanstekelijke vaart van dit nummer elk spoor bijster. Een tweede bisronde met een energieke cover van “I’ve Got U Under My Skin” maakte gelukkig veel goed.

Een artiest die na meer dan dertig jaar carrière meer weet te overtuigen met haar nieuw, gewaagder werk dan met haar hits, is een verschijnsel dat je niet vaak op een podium ziet. Het maakt van Neneh Cherry meer dan slechts een popicoon. Ook met haar eigenzinnige nieuwe muziek weet ze een zaal in een handomdraai enthousiast te maken. Neneh Cherry heeft in de Ancienne Belgique dan ook laten zien dat ze een geweldige songwriter én performer is, met een sterke groep muzikanten achter zich.

Setlist:

Fallen Leaves
Shotgun Shack
Deep Vein Thrombosis
Kong
Blank Project
Sycnhronized Devotion
Black Monday
Natural Skin Deep
Manchild
Soldier

Faster Than The Truth
7 Seconds
Buffalo Stance

I’ve Got U Under My Skin (Cole Porter cover)

3 maart 2019

About Author

Jan Kurvers


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter