Live, Recensies

Yungblud @ Ancienne Belgique (AB): De geboorte van een nieuwe rasechte rockster!

© CPU – Toon Miermans

Het blijft hard gaan voor de Britse sensatie Yungblud. Bijna exact een jaar geleden ging zijn ster in België op en het blijft goed gaan voor hem. Na een zinderende show op Pukkelpop in een uitpuilende Marquee en de release van zijn debuutplaat 21st Century Liability stond hij gisteren in een maanden op voorhand uitverkochte Ancienne Belgique. Zijn populariteit heeft Yungblud niet alleen te danken aan zijn muziek, maar ook aan zijn kritische teksten en een sympathieke en energieke uitstraling die toont dat hij mooi met zijn beide voetjes op de grond blijft staan. Dat het gisteren een feestje ging worden, was te verwachten, maar toch wist Yungblud weer te scoren met een aantal verrassingen.

© CPU – Toon Miermans

Met Carlie Hanson heeft Yungblud meteen al een populaire zangeres mee op tour, die al een paar miljoen streams wist te verzamelen. De schone Amerikaanse deed wat van een voorprogramma wordt verwacht; overtuigen en het publiek klaarstomen voor de hoofdact. Vergezeld van een drummer en een gitarist bracht ze een aangename set met leuke popnummers die we wel wisten te smaken. Onze persoonlijke favoriet gisteren was “Toxins”, dat muzikaal en vooral ook vocaal helemaal wist te scoren bij het publiek. Deze dame heeft potentieel en we zien haar graag nog eens op één van de vele podia die ons land rijk is!

Yungblud en zijn twee bandgenoten hadden duidelijk zin in het concert, want om 21 uur stipt begonnen ze eraan. Op de tonen van “The Night” van Frankie Valli & The Four Seasons kwamen ze nog redelijk gemoedelijk het podium op, maar vanaf het begin van “21st Century Liability” ging het energiepeil meteen de hoogte in. Een verrassing al vroeg in de set: Yungblud’s grootste hit “I Love You, Will Your Marry Me” werd meteen als tweede song gespeeld en dat vinden we op zijn minst een gewaagde keuze, die achteraf gezien wel goed uitpakte. Het nummer werd, hoe kan het ook anders, door de duizenden aanwezigen met volle overgave meegebruld en de decibels bleven maar de hoogte inschieten. Ook zijn aan Donald (‘Fucking’) Trump opgedragen “King Charles” deed wat het moest, namelijk knallen. Het ruige en bombastische einde kwam onverwacht, maar kwam daardoor ook lekker in the face aan.

© CPU – Toon Miermans

Dat de drie gebruik maken van een backingtrack, is geen geheim, maar dat wil niet zeggen dat de ze zich niet compleet smijten op het podium. Zeker Adam Warrington wist meermaals te schitteren op de elektrische gitaar en wist met een aantal fijne solo’s een echte meerwaarde te bieden aan het concert. De backingtrack zorgde in ieder geval vaak voor een bombastische geluidsmuur zoals bijvoorbeeld op “Psychotic Kids” en “Medication”. Maar dat Yungblud het ook rustig aan kan, toonde hij op “Kill Somebody” waarop het enkel met een gitaar te doen was. De fans hadden op voorhand al papieren hartjes uitgedeeld die iedereen met een smartphonelichtje tot ‘gloeien’ bracht en dat raakte Yungblud blijkbaar zo hard dat hij het even moeilijk kreeg.

Maar naast traanvocht werd ook zweet gisteren ‘en masse’ geproduceerd. Op “Anarchist” werd er gemosht en ook op zijn nieuwste anthem “Loner” was stilstaan geen optie. Laatstgenoemde zou wel eens zijn volgende hit kunnen worden, want na amper één dag kende bijna de voltallige zaal het nummer al helemaal uit het hoofd. Maar natuurlijk zijn er ook nummers die gisteren iets minder goed doorkwamen, zoals het onuitgebrachte “Ice Cream Man”. Het nummer was zeker niet verkeerd, maar echt omvergeblazen werden we er niet door. Het miste spitsvondigheid en ook het publiek aarzelde af en toe of ze wel degelijk zouden meespringen. Gelukkig was dat ook het enige ‘negatieve’ wat we over de show kunnen pennen, want de energiebundel die Yungblud is, bleef maar knallen.

© CPU – Toon Miermans

Het blijft verwonderlijk dat hij nog zoveel energie heeft en dat ook op het podium afstraalt. Met honderd shows verspreid over de hele wereld, heeft de band immers al een slopende tour achter de kiezen, maar daarvan viel gisteren amper iets op te merken. De lichtshow was eerder ‘basic’ en de backline was eerder beperkt, maar meer heeft Yungblud momenteel ook niet nodig aangezien hij alle ogen op zich weet te krijgen. Het publiek bestond overigens grotendeels uit jongeren, die gedurende het hele optreden voor een opperbeste sfeer zorgden.

Het leuke aan Dominic Harrison is dat hij moeiteloos verschillende genres na elkaar kan brengen en toch nog heel herkenbaar klinkt. Zo kregen we met rockende “Tin Pan Boy“, toch wel één van de ruigste nummers uit zijn hitarsenaal, op het einde van de set. De encore was dan weer heel hiphopminded met het aanstekelijke “Die For The Hype” en “Doctor Doctor”, die beiden met veel gejuich onthaald werden. Het obligatoire einde werd echter gevormd met het denderende “Machine Gun (F**K The NRA)”. Als een echte rockster smeet hij zijn gitaar richting drummer en kreeg hij het laatste procentje energie dat er nog in het publiek aanwezig was er volledig uit. Een met andere woorden strakke afsluiter!

© CPU – Toon Miermans

Yungblud bewees gisteren dat hij de hype ontgroeid is en ontpopte zich tot een rasechte, charismatische rockster. Zijn energie en enthousiasme werkten aanstekelijk en zetten de zaal meermaals in lichterlaaie. De show, overigens zijn grootste headline show tot op heden, bleek goed gebalanceerd te zijn en hield het publiek steeds scherp. Volgens Yungblud was de show gisteren de beste die hij tot nu speelde en dat geloven we hem maar al te graag. We kijken in ieder geval al erg uit naar de volgende passage van Yungblud in ons land!

Wie hem gisteren niet aan het werk kon zijn, hoeft niet te treuren want op zondag 30 juni staat hij op de Main Stage van Rock Werchter!

Nog meer foto’s van de show zijn op onze Instagram te vinden.

Setlist:

21st Century Liability
I Love You, Will You Marry Me
King Charles
Psychotic Kids
Anarchist
Polygraph Eyes
Ice Cream Man
Medication
Loner
Kill Somebody
California
Tin Pan Boy

Encore:

Die For The Hype
Doctor Docter
Machine Gun (F**k the NRA)

 

19 januari 2019

About Author

Simon Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief