Live, Recensies

Yevgueni @ De Handelsbeurs: “Leven in de tevreden tijd”

Met zes platen op twaalf jaar tijd kan je wel stellen dat Yevgueni een constante was (en is) in het Belgische muzieklandschap.  Na een sabbat van twee jaar waaide er een frisse wind door de groep met Van Hierboven in 2014. Eind oktober dit jaar bleek dat het zeil van hun boot nog steeds bol geblazen wordt door diezelfde wind. Met Tijd Is Alles, waarin Klaas Delrue diepgaande en persoonlijke verhalen verteld, kan de band weer gretig langs concertzalen varen. Gisteren meerden ze aan in de Handelsbeurs in Gent, en daar wilden wij graag bij zijn.

Zoals wel vaker bij bands die lang bezig zijn, kriebelt het bij één of meerdere groepsleden vroeg of laat wel om wat meer speelruimte te zoeken in een eigen project. Walrus is er zo eentje. Geesteskind van Yevgueni toetsenist Geert Noppe, waarin hij onder meer door Yevgueni bassist Maarten Van Mieghem en een lot topmuzikanten wordt bijgestaan. Ze brachten ons gisteren een leuke en gevarieerde set, met eerlijke en aanstekelijke verhalen als leidraad. Frisse en frivole nummers, die nu eens heel funky en speels klonken, dan weer zwaarmoedig en beklijvend. De fijne Nederlandstalige indiepop, met vaak een glansrol voor de saxofoon van Alban Sarens en de aangenaam verhalende stem van Noppe, was een fijne verrassing en smaakte wel naar meer. Spijtig dat hun set maar zo kort kon duren!

We haalden het eerder al aan: het vernieuwde enthousiasme binnen en rond Yevgueni is hoor- en zichtbaar. Frontman Delrue had privé een moeilijke periode achter de rug met het proberen vervullen van zijn kinderwens. Het gewicht van die periode maar ook de vreugde en opluchting van na de geboorte, weergalmt door Tijd Is Alles. De teksten van de frontman zijn op deze plaat misschien wel intenser dan ooit en met een veel persoonlijkere insteek. Denk maar aan “Het Huis Waar Wij Woonden”, geschreven over en opgedragen aan moederlief. Of opener van de set “Adem”, dat onmiskenbaar over de geboorte van zijn dochter gaat. Maar dat het om persoonlijke verhalen gaat, geeft daarom niet minder ruimte om zelf invulling te geven aan de nummers.

Het enthousiasme was zeker ook visueel merkbaar. De soms bijna jeugdige guitigheid waarmee Delrue en zijn vrienden het concert brachten, werkte meermaals op de lachspieren. Anekdotes over huize Delrue, de minieme aarzeling en lach bij de zin ‘ligt er morgen verse sneeuw’ of het tot twee maal toe doen alsof superhit “Als Ze Lacht” ingezet werd, om het daarna pas echt te beginnen: speelsheid en humor waren doorheen de show steeds aanwezig, zowel in de verhalende bindteksten tussen nummers als die nummers zelf.

Wat niet betekende dat er geen plaats was voor serieuze momenten. Delrue vertelde het sombere verhaal achter “Opinie”, het meest directe maatschappijkritische nummer van hun repertoire tot dusver, en de losse sfeer die door “Kom Met Me Mee” en “Welkenraedt” gecreëerd was, smolt sneller weg dan de sneeuw buiten op de Kouter. Muisstil werd geluisterd naar de aanklacht tegen opiniemakers, die overhaast hun mening gaven op de aanslagen, toen het stof daarvan nog niet eens was gaan liggen.

De set was, en dan vooral in de eerste helft, niet echt opgebouwd naar een pointe. “Manzijn” werd lustig meegezongen, om vervolgens met nostalgische songs het tempo weer wat te laten zakken. Zo was “Waar Jij Niet Bent” een zacht en warm intermezzo, gestut op een deuntje dat wat doet denken aan Eels. “Uit Het Niets” nam ons mee terug naar 2014, en “Morgen Ziet Er Goed Uit” was één van de mooiste uit de nieuwe plaat. Ook “Hou Het Vast” was knap en werd opgedragen aan het meisje en de crew van de mooie clip voor single “Adem”. Oud en nieuw wisselden elkaar af, met na een explosiever nummer steeds wat ruimte om te bekomen. Daardoor zat er niet heel veel vaart in de show, maar tegelijk hadden we nooit het gevoel dat de avond langdradig werd. Tijd is veel, maar vooral ongrijpbaar zeker?

Enkele van de oudere nummers werden overigens in frisse en vernieuwde arrangementen gegoten. Muzikaal was het dan vaak ook om van te smullen. De gitaar van Patrick Steenaerts legde ons in de watten bij “Adem” en “Was Er Maar Iemand”, en de keys van Noppe blonken uit tijdens “Uit Het Niets”. Het publiek droeg ook zijn steentje bij, en viel vanaf “Daar Zit Je Dan (Robbie III)” niet meer stil. Heel wat aanwezige vrouwen smeten het op een collectieve vreugdekreet bij ‘misschien meer vrouwen aan de macht’ op een van een elektronische dancebeat voorzien “Nieuwe Meisjes”.  En ook “Als Ze Lacht” en “Het Is Niet Veel” werden massaal meegelipt, geneuried of gezongen.

In die laatste nummers van de set en de twee keer dat Yevgueni terug het podium opkwam, was er niet veel nodig om interactie met de concertgangers te krijgen. Als de mensen niet zelf aan het meezingen of klappen gingen, was een hand/hoofdbeweging van frontman Delrue voldoende om er de schwung in te krijgen. Bewonderenswaardig, hoe hij met zijn alleszeggende mimiek en uitstraling precies datgene overbracht wat hij wou overbrengen. En hoe hij met zijn lichaamstaal een flinke portie gevoelslading in de songs stak.

De sympathieke mannen van Yevgueni mogen terugblikken op een puik concert waar wij een warm gevoel aan overhielden. Wie ze nog aan het werk wil zien, kan daar voor óf na Nieuwjaar werk van maken in de uitgebreide tour langs Vlaamse wegen.

De resterende tourdata kan je hier vinden

Setlist

Adem
Tijd is alles
Kom met me mee
Welkenraedt
Opinie
Waar jij niet bent
Uit het niets
Manzijn
Het huis waar wij woonden
Morgen ziet er goed Uit
Hou het vast
Propere ruiten
Daar zit je dan (Robbie III)
Was er maar iemand
Nieuwe meisjes

Bis
Nooit naar nergens
Als ze lacht

Bis 2
Het is niet veel

1 december 2017

About Author

Frederic Beeuwsaert


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief