LiveRecensies

Nick Murphy @ Vorst Nationaal: Chet is pop, Nick is jazz

27 november 2017 kan omschreven worden als de dag dat de Belgen Chet Faker konden begraven. Van het pseudoniem van Australiër Nick Murphy blijven nu enkel nog de assen over. In Vorst Nationaal kregen we een experimentele set te zien die fans van het eerste uur misschien teleurstelde, maar vooral zijn kunnen als artiest toonde. Nick Murphy is meer dan Chet Faker en brengt zijn muziek op de best mogelijke manier, door ze te laten leven.

Openen mocht Heathered Pearls, de man geboren in Polen opereert tegenwoordig vanuit Brooklyn en brengt zachte elektronische beats. Niet meteen de beste opener in een zaal als Vorst Nationaal en dat was ook te merken aan het publiek. Het praten ging luider dan de muziek en de gesprekken van onze buren waren boeiender om te volgen dan de evoluties in de muziek.

Iedereen die deze zomer J. Bernardt aan het werk zag, had eigenlijk ook een deeltje Nick Murphy gezien. Het zijproject van Jinte Deprez lijkt namelijk, na het zien van Nick Murphy live, nog meer op een kopie dan het al deed op plaat. De bewegingen, het uiterlijk (strak in kostuum maar wel heel verwilderd haar en baard) en uiteindelijk ook de muziek vullen elkaar perfect aan. Toch is Nick Murphy dat tikkeltje meer en ook stukken beter, dat komt doordat hij al met vier bandleden op het podium staat en zelf maar liefst vijf instrumenten bespeelt (niet allemaal tegelijk weliswaar).

Het begon allemaal bij opener “Bye”, ironisch natuurlijk want Murphy kwam pas net op. Een Chaotisch allegaartje dat op de één of andere manier toch melodieus klonk. Al snel volgde “Gold” uit zijn periode als Chet Faker en we merkten al meteen dat zijn pseudoniem deze avond niet meer aanwezig zou zijn. Het nummer is niet meer zo pop georiënteerd als het initieel bedoeld was. Nee, nu kruipen er meer gitaren in en ligt de nadruk meer op de speelsheid binnen de song. Hier en daar eens een experimenteel uitje maken, bleek dan ook een understatement.

Die uitstapjes waren er gedurende het volledige concert. Tussen nummers door was er bijna altijd plaats voor improvisatie. De ene keer hoorden we meer gitaren, de andere keer een donkere synth maar vooral de speelsheid was hierbij belangrijk. Het verzorgde een intense sfeer die bij vele fans een heel raar gevoel oproep. Sommigen wisten niet altijd wat er gebeurde, maar degene die het snapten, wisten dat Nick Murphy hiermee zijn liefde voor jazz naar voor bracht. Soms leek het alsof we op een apocalyptische planeet beland waren met enkel nog rustige gitaren om ons te begeleiden, andere keren bevonden we ons op weg naar de ruimte waar alles nog mogelijk is.

Toch was het niet enkel experiment dat in de set sloop. Er was ook plaats voor een funky toets. Dat bewees het duo “Trouble With Us” en “Birthday Card”. De songs, gemaakt samen met Marcus Marr, lieten niemand stilstaan. Murphy speelde de aanstekelijke melodie zo lang aan één stuk door dat iedereen wel moest beginnen dansen, en dat deden ze ook. De twee gingen ook naadloos in elkaar over zonder dat we ook maar één keer de behoefte hadden om te stoppen met dansen. De saxofoon die er zich op het einde nog eens tussen mengde, gaf aan dat de muziek van Murphy heel divers en speels is. Dat is net de sterkte van Murphy en zijn band, ze weten nummers live zo te brengen dat alles perfect op elkaar ingespeeld is en ieder detail van de muzikanten belangrijk blijft. Een snaar die nu eens luider klinkt, een gitaarsolo, vlijmscherpe synths of zelfs een piano, alles helpt mee aan het concept Nick Murphy.

Hoewel “Talk Is Cheap” ook uit zijn periode van Chet Faker dateert, blijkt dit opnieuw een hoogtepunt in de set. Mede dankzij de lange intro van maar liefst vier minuten, die een piano geluid en een dreigende sax in interactie laten gaan, zorgt dit er voor dat je helemaal klaar bent om ontfermd te worden door de zwoele stem en zachte piano van Murphy. Het nummer bevat veel minder synths dan op plaat en komt net door dit minimalisme veel sterker over. Wat een krak die Murphy, zijn nummers uitdunnen tot het puurste en nadien een staande ovatie in ontvangst nemen. Het toont durf en kunde, en dat kan alleen een rasmuzikant.

De meeste van zijn nieuwe songs zijn groots met veel bombast en strakke gitaren. Het geeft aan dat Nick Murphy duidelijk breekt met wat hij vroeger deed. Toch weet hij in de bis te verrassen door een akoestisch nummer op de piano te brengen. “Believe Me” is nieuw, breekbaar en vooral zeer mooi. Het luidt het einde van zijn waanzinnige show in waarin slechts zestien nummers passeerden en we toch meer dan een uur en een half geboeid bleven kijken. Helaas geen “Stop Me (Stop You)”, zijn beste nieuwe nummer, maar wel songs die hij helemaal uitspon tot hij er alles uithaalde. Dat is waar hij tegenwoordig sterk in is. Dat maakt hem zo’n straffe artiest en dat zorgt er voor dat we alleen maar meer Murphy willen, Nick Murphy.

Setlist:

Bye
Gold
I’m Ready
1998
Weak Education
The Trouble With Us
Birthday Card
Burning Skin
To Me
Forget About Me
Cigarettes And Loneliness
Talk Is Cheap
Fear Less

Bis:
Believe Me
Medication

2900 posts

About author
Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.
Articles
Dit vind je misschien ook leuk:
InstagramLiveRecensies

Bear's Den @ Vorst Nationaal: Perfect als zelfreflectie

Vanavond bood Vorst Nationaal ons een concert aan dat helemaal op ons lijf geschreven was. Dansende Beren trok naar zijn meer ingetogen,…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Nick Murphy - "Goodnight"

Vroeger stond Nick Murphy nog bekend onder zijn artiestennaam Chet Faker, maar sinds een aantal jaar doet de man zijn ding onder…
InstagramLiveRecensies

Lewis Capaldi @ Vorst Nationaal: Comedy met een gebroken hart

‘Lewis Capaldi? Die heb ik ooit in de Rotonde gezien!’ Met die woorden eindigden we de recensie van Lewis Capaldi’s eerste concert…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.