Albums, Recensies

Queens Of The Stone Age – “Villains”(★★★½): Overtuigen zonder spierballengerol

Leren jasjes en vetkuiven aller landen mogen zich nu al in de handen wrijven: Josh Homme en zijn kompanen laten hun zevende album op de wereld los. Nadat ze een plaat uitbrachten in samenwerking met Eagles of Death Metal, muziek schrijven voor Lady Gaga, een album met de levende rockfossiel Iggy Pop, een rol in Gutterdämmerung en tussendoor hopelijk ook wat quality time met zijn familie, heeft la Homme eindelijk tijd gevonden om zich terug toe te leggen op zijn meest succesvolle project tot nog toe.

Volgens Homme moest Villains vooral een plaat worden die weg bleef van de politieke statements en andere zaken uit de wereld van de grote mensen. Ingewijden wisten ook al te vertellen dat de plaat beïnvloed zou zijn door jazz en swing uit de jaren ’20. Wie de single “The Way You Used To Do” al heeft gehoord, en vooral wie de bijhorende clip zag, merkt inderdaad een behoorlijke portie swing aan te pas komt. Iets zegt ons dat producer van dienst Mark Ronson daar voor iets tussenzit.

Maar “The Way You Used To Do” is allerminst de meest representatieve song van dit album. Met “Head Like a Haunted House” lijken de Queens een archetypisch garagerocknummer te hebben afgeleverd. De track zet snoeihard in – voor hetzelfde geld horen we Black Flag aan het werk – maar glijdt dan af naar iets wat Homme eerder voor Eagles of Death Metal had geschreven. Blikken bier vliegen in het rond wanneer Jon Theodore zijn drumvellen ervan langs geeft als hadden die een kwalijke opmerking gemaakt over diens moeder. Henry Rollins keek van op een afstand mee en zag dat het goed was.

Voor wie nog niet aan zijn trekken komt, en verlangt naar de meer oldschool Queens of the Stone zijn er nummers als “Feet Don’t Fail Me Now” en “Domesticated Animals”, echte volbloed desertrock. Of de single “The Evil Has Landed”, die ondanks zijn meer dan zes minuten aan een hels tempo voorbijraast. Classic QOTSA met riffs, de nodige aanstekelijkheid in het refrein en plaats voor een moshpit. Dat laatste komt er vooral als een verrassing, want net wanneer je denkt dat het nummer op zijn eind is, knalt de band er nog een snedig eind aan dat wat doet denken aan het eind van “Feel Good Hit Of The Summer”, straf.

En stoppen doen de Queens of the Stone Age op hun hoogtepunt, want “Villains of Circumstances” is zonder meer het meest boeiende nummer op de plaat. Het nummer begint traag en intiem, met enkele spaarzame aanslagen aan de gitaar en de stem van onze rosse duivel. Pas na twee minuten zwellen de drums aan, een piano valt in en haalt Homme met zijn stem uit. “Close your eyes and dream me home. Forever mine, I’ll be forever yours.” Zo’n lyrics verkocht krijgen en toch nog een geloofwaardige macho neerzetten, dat is naar onze bescheiden mening pas echte rock ‘n roll. Daarna valt het nummer even weer stil, om terug dezelfde oefening te herhalen.

Queens of the Stone Age tonen met Villains dat ze niet steeds hun spierballen hoeven te rollen om hun waarde te bewijzen. Tegenstanders kunnen hen niet langer betichten van overdreven stoerdoenerij (zie de clip bij “The Way You Used To Do” en je snapt wat wat we bedoelen) of angstvallig vasthouden aan de bruinlederen wetmatigheden van de desert rock. Zo horen we een orgel in “Feet Don’t Fail Me Now” en “The Evil Has Landed”, een piano in “Villains of Circumstance”, en nog meer van die atypische geluiden. Toch mochten ze van ons nog iets meer uitwijken van de klassieke rockbezetting, op de verrassing inspelen noemen ze dat.

Queens Of The Stone Age doet met Villains niet altijd wat we van hen verwachten, en dat levert hen een geslaagde plaat op!

Facebook / Instagram / Website

23 augustus 2017

About Author

Gust Claeys


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief