Ivo Goossens
Het blokkenschema van Lowlands 2025 is rond, de tenten worden al gelucht en het plannen van je weekend kan alvast beginnen. Met een line-up die weer alle kanten op schiet, is er voor iedere festivalganger wat wils: van snoeiharde moshpits tot verstilde momenten, van dansvloervullers tot intieme singer-songwriterparels, van poezië tot de gekste workshops die je maar kan bedenken. Wij zetten vijftien artiesten op een rij die je absoluut niet mag missen. Als nu de zon nog van de partij is kan Lowlands alvast niet meer stuk!
Vrijdag 15 augustus
Jalen Ngonda | Bravo • 13:00 – 14:00
© CPU – Ymke Dirikx
Jalen Ngonda brengt soul zoals je die niet vaak meer hoort. Wanneer hij aan een show begint, word je terug in de tijd gekatapulteerd naar een ouderwetse Motown-bar. Al slaagt hij erin die vertrouwde sound van een hedendaagse twist te voorzien. Live straalt hij passie en warmte uit, gesteund door een ijzersterke band. Met zijn stem gaat hij zoveel kanten uit dat hij je kan ontroeren en een moment later kippenvel doet krijgen omdat hij de juiste snaar raakt. Hij geeft je alleszins een goeie reden om op tijd af te zakken naar Lowlands want hij mag de debatten openen aan de Bravo.
Wodan Boys | India • 13:30 – 14:30
© CPU – Nathan Dobbelaere
We gaan eerlijk zijn: veel heeft Wodan Boys niet om handen. Maar laat daar net de kracht zitten. Ze brengt garagerock en punk van de bovenste plank. Hun shows zijn luid, snel en ze geven zich altijd 110% procent. Je kan er dus gif op innemen dat Wodan Boys al eens gaan testen hoe stevig de tent van de India in elkaar gevezen is. De energie zal ervan af spatten en die vonken zullen het publiek in vuur en vlam zetten. Zeg niet dat we je niet gewaarschuwd hebben want voor je het weet, sta je midden in een kolkende moshpit.
Luvcat | Lima • 16:15 – 17:05
© CPU – Nathan Dobbelaere
Wie wel een vleugje melancholie kan verdragen, gaat zijn honger kunnen stillen bij Luvcat. Ze laat zich niet in een hokje drummen: indie, elektronica en alternatieve pop vloeien moeiteloos in elkaar over. De songs zijn rijk gevuld met verschillende lagen, de teksten zitten vergeven van poëzie en de productie blijft meestal heel subtiel. Sommigen vergelijken haar met Lana Del Rey, maar wij vinden dat Luvcat toch volledig zichzelf blijft. Live slaagt ze erin om een intieme sfeer te creëren, zelfs wanneer de tent afgeladen vol staat. Wie ooit wil kunnen zeggen dat ze Luvcat nog gezien heeft in de kleine Lima tent zakt beter vrijdag af rond 16u15. Je zal het je niet beklagen.
Amaarae | Bravo • 17:00 – 18:00
© CPU – Jan Van Hecke
Amaarae mixt op een unieke wijze West-Afrikaanse pop, R&B en afrofuturistische invloeden. Deze mengelmoes mondt uit in een explosie van kleur en energie, waarbij de grenzen tussen genres soepel vervagen. Verwacht dansbare ritmes, gedurfde modekeuzes en een podium vol visuele verrassingen. Ze voegt persoonlijke verhalen en maatschappelijk commentaar toe in haar teksten waardoor het geheel de nodige body krijgt. Met haar muziek die net zo avontuurlijk is als het festival zelf, gaat het drummen worden om een plekje te bemachtigen aan de Bravo.
Queens of the Stone Age | Alpha • 20:15 – 21:30
© CPU – Chris Stessens
Rock zal nooit sterven! Al was Josh Homme er het afgelopen jaar dichtbij als we de berichten mogen geloven. Het is een half mirakel dat hij met zijn bende op Lowlands staat. Ze hoeven geen introductie, maar geven er toch altijd eentje in de vorm van een meedogenloze rockshow. Met oersterke riffs en onvergetelijke radiohits weten ze iedere keer weer te imponeren. Wij hebben Queens of the Stone Age alvast nog nooit een slechte show weten geven. Het zou ons verwonderen mochten ze dit niet wederom doen aan de Alpha. In het najaar gaan ze op tour met Alive in the Catacombs, maar in Biddinghuizen krijgen we ze nog in hun meest vertrouwde vorm te zien: met loeiharde gitaren en beukende drums.
Zaterdag 16 augustus
Been Stellar | X-Ray • 13:30 – 14:10
© Naz Kawakami
Been Stellar is zo een band die alles heeft om het te maken. Het viertal uit het muzikale epicentrum van Brooklyn, combineert moeiteloos de iconische New Yorkse indie-energie van legendarische voorgangers als The Strokes met een frisse, eigen sound. Vorig jaar verscheen hun debuutplaat Scream From New York, NY. Daarop liet ze niet na te tonen dat ze met scherpe songwriting en een coole, zelfverzekerde vibe weten te creëren die zich live nog krachtiger manifesteert. Been Stellar staat op vele lijsten om in het oog te houden. Ze hebben hun plekje dan ook niet gestolen op dag twee van Lowlands.
Good Neighbours | India • 15:15 – 16:15
Dit Engelse duo staat nog aan het begin van hun muzikale avontuur, maar ze maken nu al indruk met hun frisse, sprankelende indiepop. De nummers bruisen van zonnige melodieën en refreinen die je meteen zullen bijblijven, terwijl de optimistische energie aanstekelijk werkt. Het is muziek die je zonder moeite een glimlach op je gezicht tovert, zelfs op de grauwste, regenachtigste dagen. Op het podium weten ze diezelfde warmte over te brengen, met een enthousiasme dat aanstekelijk werkt en het publiek meteen in beweging krijgt. Wij durven er geld op te verwedden dat er gedanst zal worden aan de India.
Royel Otis | Bravo • 19:15 – 20:15
© CPU – Senne Houben
Soms mag het al eens meezitten. Wat begon met een demo en een muzikale klik tussen Otis Pavlovic en Royel Maddell, groeide uit tot een act die internationale aandacht trok met eigenzinnige covers van “Murder on the Dancefloor” en “Linger”. Hun debuutalbum Pratts & Pain laat een kloek, gelaagd geluid horen, met invloeden van Joy Division, The Cure en MGMT. Toch klinkt Royel Otis fris en eigentijds met zonnige gitaarlijnen en dansbare ritmes. Ergens schuilt er een melancholisch kantje in hen, maar misschien is het net dat kantje dat hen tot een van de snelst groeiende indie bands van het moment maakt. Dit zou wel eens een toekomstige headliner van de Alpha kunnen worden.
RAYE | Alpha • 20:15 – 21:30
© CPU – Joost Van Hoey
Als er een artieste was die unaniem de vijf sterren mee naar huis nam op Rock Werchter dit jaar, dan was het wel RAYE. Vriend en vijand werden koud gepakt door de oprechtheid en fenomenale stem. Elk groot festival ter wereld valt in zwijm voor haar; van Coachella tot Glastonbury tot Rock Werchter en dus nu ook Lowlands. Met haar album My 21st Century Blues won ze meer BRIT Awards dan dat een normale mens vingers aan zijn hand heeft. Met de hulp van Mark Ronson laat ze de geest van Amy Winehouse even herleven, maar RAYE timmert vooral aan haar eigen pad. En dat pad zou wel eens eentje kunnen worden dat enkel de grootsten der aarde bewandelden.
FKA Twigs | Bravo • 21:30 – 22:30
© Primavera Sound – Clara Orozco
FKA Twigs, alias Tahliah Barnett, is een artieste die haar eigen mythologie vormgeeft, een universum waarin muziek, dans en performance samensmelten tot een zintuiglijke ervaring. Wie haar aan het werk zag in De Hallen van Schaerbeeck vorig jaar wist niet waar eerst te kijken. Vanuit experimentele R&B, industriële techno en barokke pop bouwt ze gestaag aan een oeuvre dat liefde, verlies en vrouwelijkheid onderzoekt. Elk nummer voelt als een scène, elk album als een hoofdstuk in een groter epos. Live laat ze deze visie volledig tot leven komen. Ze laat zich moeilijk omschrijven, maar wij herkennen er de beste versie van Madonna in; een visionair die popcultuur transformeert tot kunst. Geef je ogen en oren de kost aan de Bravo.
Zondag 17 augustus
Ploegendienst | Bravo • 12:30 – 13:15
© CPU – Lennert Nuyttens
De huidige bloei van de nederpunk is niet in de laatste plaats te danken aan Ploegendienst, de al zeven jaar rondstuiterende beukband van zanger Ray Fuego. Met korte, felle nummers en scherpe maatschappijkritiek zetten ze een energiebom neer die direct inslaat. We waren er zelf niet bij maar kunnen ons inbeelden dat de punk spirit van 1977 zo moet geklonken hebben. Al is Ploegendienst verstandig genoeg om er een hedendaagse saus over te gooien. Een hete pikante saus die de voorste rijen van de Bravo moeiteloos zullen omtoveren tot een grote moshpit.
Black Country, New Road | Heineken • 14:45 – 15:45
© CPU – Ann Carpentier
Voor de meest epische show ga je zondagmiddag naar de Heineken moeten gaan. De Britse band is de kameleon in de muziekscene, telkens weer veranderend van stijl. Mocht je ze ooit al gezien hebben kan het geen kwaad om ze nogmaals te gaan zien want de kans is groot dat je een compleet andere show te zien krijgt. De creativiteit is ongekend bij dit ensemble. De onvoorspelbaarheid brengt je langs melancholie en ingetogenheid om een fractie later ingedompeld te worden in bombastische postrock. De spanningsbogen worden lang opgetrokken om dan te ontploffen in experimentele indiefolk. Je merkt het, we hebben moeite om het te omschrijven. Een goeie reden dus om Black Country, New Road zelf te gaan aanschouwen.
The Chats | India • 18:00 – 19:00
© CPU – Mathias Verschueren
Je hebt punk die zich verzet tegen alles wat misloopt in de maatschappij, en dan heb je punkers die kwaad zijn omdat het bier op is. Tot die laatste categorie kan je The Chats rekenen. Vanaf de eerste noot wordt de gas tot op het metaal ingeduwd en die voet gaat er pas af wanneer de laatste gitaar het zwijgen is opgelegd. Op geen enkele moment neemt de woede de bovenhand, de Australiërs doen het allemaal met een lach op het gezicht.
Lola Young | Bravo • 18:30 – 19:30
© CPU – Chris Stessens
Authentiek! Zo kan je Lola Young misschien wel het beste omschrijven. De Britse heeft op een jaar stappen vooruit gezet waar ze zelf af en toe ongemakkelijk van wordt. Op Werchter werd het haar allemaal eventjes teveel. En het is die oprechtheid die haar maakt tot de artieste die ze is. Ze heeft een dijk van een stem, zingt over onderwerpen die haar nauw aan het hart liggen en waar mensen zich in herkennen. Je gelooft haar als ze zingt en dat is de kracht die slechts alleen de groten hebben. En natuurlijk zal die TikTok-hit “Messy” de revue passeren, maar ze heeft nog zoveel meer goeie songs in haar repertoire.
Fontaines D.C. | Alpha • 19:30 – 20:45
© CPU – Nathan Dobbelaere
Schrijf het maar op: Fontaines D.C. speelt binnen een paar jaar op het hoogste schavotje op de Europese festivals. Met hun vierde album Romance trok de Ierse band de kaart van de iets radiovriendelijkere songs en dat leverde enkele serieuze hits op. De rauwe postpunk werd een beetje bijgevijld, maar de scherpe kantjes blijven intact om de Alpha naar een hoger niveau te tillen. En wees er maar zeker van dat frontman Grian Chatten het niet zal laten om de boel in de fik te steken. Jamie XX mag dan het licht wel uitdoen aan de Alpha op de laatste dag, hij zal serieus uit zijn pijp mogen komen om Fontaines D.C. te overtreffen.
