LiveRecensies

Wild Nothing en Tin Fingers @ Trix: Geen maat voor niets

Er hing iets in de lucht in het muziekcentrum Trix in Antwerpen. Kwam het door de valentijnssfeer, de nervositeit of de dromerige indiepop van Wild Nothing? Wat het nu precies was, zullen we nooit weten. Wel zorgden die drie elementen voor een mooie en broeierige cocktail waaraan het gezellig slurpen was.

Voorprogramma Tin Fingers wierp zich op als de Antwerpse Robbing Millions. Hun zweverige opener zette ons eerst nog op het verkeerde been, want meteen erna krikte de band het tempo gevoelig op. Frontman Felix Machtelinckx leek met zijn mutsje en salopette zo weggelopen uit de dokken van Antwerpen. Met zijn heldere stem en de strakke groove van de band, kregen ze het publiek mee. Het helpt natuurlijk als je in je thuisstad mag spelen, al denken we dat Tin Fingers zelfs de niet-Antwerpenaren kon overtuigen. In april brengt de band een eerste ep uit. Tin Fingers moeten we zeker in de gaten houden.

Was de opener van het voorprogramma nog redelijk aftastend, dan vloog Wild Nothing er meteen in met “To Know You”. Het publiek werd meteen meegesleurd in een minutenlange storm van synths en gitaren, afgekruid met een stevige baslijn. Een recept dat werkte en dat ze nog vaker in verschillende varianten gebruikten die avond. Al moeten we dan niet meer van een storm spreken, maar van een sterke bries. Want echt helemaal over de schreef gingen frontman Jack Tatum en zijn band dan weer niet. Als hun sound een kleurboek was, dan werd er ietsje te weinig buiten de lijntjes gekleurd.

Toch viel er binnen die lijntjes veel te beleven. Tatum pikte zorgvuldig nummers uit zijn drie albums en gooide die door elkaar. De romantiek van Gemini paste perfect bij het volwassener geluid van Nocturne en de gelikte pop van Life of Pause. Het is misschien puur toeval dat Wild Nothing uitgerekend op Valentijn ten dans speelde in Antwerpen. Op een andere dag zouden de met liefde en verlangen overgoten teksten minder zijn effect hebben. Maar op de dag van de liefde knijpen wij graag een oogje dicht. Zo klonk het oprecht in ‘Nocturne’ (“You can have me all”) en pijnlijk in “TV Queen” (“I got so lost trying to know you, trying to touch you”). Twee uitersten die vaak hand in hand gaan.

Frontman Jack Tatum was niet echt in een praatgrage bui. “De zenuwen,” probeerde hij het uit te leggen. Het was inderdaad de eerste show van hun nieuwe Europese tour, maar voor een band die hun debuut intussen al zeven jaar geleden uitbracht, mag dat geen excuus meer zijn. Grootste voordeel aan weinig bindteksten is natuurlijk dat de nummers sneller op elkaar volgen. Dat hield het tempo strak en de pauzes kort. Maar wie dacht dat de band er wat extra nummers zou doorjagen, zat er naast. Want ondanks het strakke tempo was er slechts plaats voor 12 nummers en vielen pareltjes als “Reichpop” en “Life of Pause” zelfs uit de boot.

Gelukkig was er in de setlist wel plaats voor andere diamanten en alternatieve meezingers. Op “Paradise” werd duchtig meegedanst, geshaked en geheupwiegd. Het meest meezingbare “Summer Holiday” werd slim op het einde van de set geplaatst en kon op herkenning rekenen van het publiek. In de obligate bisronde ging Tatum gewoon verder op dat elan. “Live in Dreams” deed ons eerst nog wat dagdromen, maar afsluiter “Shadow” trok nog eens alle registers open.

Was de kleine zaal van Trix helemaal uitverkocht, dan had die wellicht geleken op een kleine sauna. De warme gitaren en zoete synths deden de temperatuur gevoelig stijgen en had het publiek dicht opeen gepakt gestaan, dan ging dat wellicht tot oververhitting leiden. Nu had iedereen de ruimte om te dansen zonder daarbij je buur op de tenen te staan.

Wild Nothing was goed zonder meer. Het flauwe mopje dat de band een maat voor niets was, kunnen we al zeker niet meer maken. Wel moet de band nog wat zelfzekerder overkomen en zijn plekje vinden tussen de DIIV’s en Real Estate’s van deze muziekwereld. Maar dat het goed komt, daar zijn we rotsvast van overtuigd.

Setlist: To Know You/Nocturne/Lady Blue/Only Heather/Adore/Disappear Always/Paradise/Alien/TV Queen/Gemini/Summer Holiday//Live in Dreams/Shadow//

Related posts
LiveRecensies

Life of Agony @ Trix: Cocoonen in 1993

De ‘gouwe ouwe’-tijd dat metalbands via Roadrunner Records blitzcarrières doormaakten, behoort tot een schimmig verleden. De kruisbestuiving tussen hardcorepunk en metal is…
LiveRecensies

Jessie Reyez @ Trix: Levenslessen van een zuivere stem

Wat hebben Eminem, Sam Smith en Lewis Capaldi met elkaar gemeenschappelijk? Ze zijn alle drie fan van de Canadese zangeres Jessie Reyez…
2022FeaturesInstagramUitgelicht

Het elftal van 2022 volgens de Belgische en Nederlandse muziekindustrie

Om muziek tot bij jou te krijgen, zijn heel wat mensen nodig. Ook in België zijn heel wat enthousiastelingen dag in dag…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.