Father John Misty @ OLT Rivierenhof: Rien ne va paraplu

In het mooiste park van Antwerpen kan je in de zomer, naar goede gewoonte, terecht in het OLT Rivierenhof voor een reeks magische, muzikale avonden. Gisteren opende het groenste amfitheater van het land voor het eerst dit seizoen de deuren en dat voor een wel heel speciale gast: Father John Misty. Het alter ego van de charmante singer-songwriter Joshua Tillman is een geliefde naam en weet met zijn ironische humor al jaren de mensen te begeesteren. Op het gure weer had hij gisteren geen vat, maar als een echte publieksbespeler maakte hij van de druppels en de doorweekte kleren een randdetail dat voor de rest weinig stoorde. Zoals gebruikelijk nam hij ons gisteren mee op een spontane en immers boeiende reis door zijn repertoire.

Maar eerst was het aan Grace Cummings om voor de eerste noten van deze OLT-jaargang te voorzien. De Australische zit te broeden op een nieuwe plaat genaamd Bloodhorse! en waar beter dan nieuwe muziek uit te testen dan in een zachtjes vollopend openluchttheater. Aanvankelijk leken we nog enigszins bespaard te blijven van de regen. Een knappe versie van “Common Man” zorgde voor een eerste momentje van de avond, al kantelde het weer vanaf “Fly a Kite” aanzienlijk. Een eerste plensbui was nog goed te verteren, al trokken de wolken nog wat dichter bij elkaar en werd het opvallend donker. Een bliksemschicht zorgde even voor een schrikmomentje en het bijhorende geluid maakte ook bij een zacht spelende Cummings indruk. De paraplu’s werden bovengehaald, maar wie er geen had zocht toch even een schuilplaats voor de stortvloed die uit bakken uit de hemel viel. Ook wij zochten dekking op een droge plek en hoorden enkel nog een stukje van het laatste nummer. De start viel dus een beetje in het water, al lag dat dus zeker niet aan Grace Cummings. Hopelijk zien we ze in een droge en knusse zaal snel weer terug.

Lag het aan de regen dat Father John Misty even op zich liet wachten of aan de gezelligheid in de backstage? De croonende troubadour liet een kleine tien minuten op zich wachten alvorens zijn welgekomen rentree te maken op Belgische bodem. In zijn kielzog had hij zijn zevenkoppige band mee, die niet voor niets als een soort van ruggengraat in zijn livefilosofie een ultieme rol speelt. Die rol werd vrij snel helder bij de gezwinde opener “I Guess Time Just Makes Fools of Us All”. Er werd niet op de klok gekeken voor een minuut meer of minder en zo kregen we een eerste masterclass van tien minuten voorgeschoteld. De saxofonist van dienst liet voor het eerst van zich horen en bleef gedurende het optreden herhaaldelijk voor meer cachet zorgen. Tillman grapte dat dit je laatste kans was om te dansen. Best laconiek gezien we nog maar ruim een nummer ver waren, maar Father John Misty ging inderdaad voor een eerder relaxte concertbeleving. “Mr. Tillman” en “Nancy From Now One” lieten ons de nieuwe regendruppels snel weer vergeten door de schoonheid en absurditeit van de nummers.

We hebben Tillman bij vorige optredens net iets jovialer gezien. Zo nu en dan grapte hij wel in zijn korte bindteksten, maar hij leek vooral te willen spelen. “Goodbye Mr. Blue” werd lacherig geïntroduceerd als dat ene nummer van het fake jazzalbum en daarvoor kreeg Antwerpen nog te horen er goed uit te zien in de poncho’s. Die bleven de hele avond van pas te komen, want met regelmaat van de klok doemde er een nieuwe regenbui op. Gelukkig verkeerden we muzikaal wel in een goede bui en dat was ook te danken aan schitterende versies van “When You’re Smiling and Astride Me” en “Chateau Lobby #4 (in C for Two Virgins)”. Zeker in die eerste zwengelde de saxofoon mooi op en zocht Tillman precies toch eens wat toenadering met het kletsnatte publiek. De gitaren op het einde waren de ultieme bekroning van een van de momenten van de set. Ook “Mental Health” kende een fijne opbouw en liet ons net door dat rustige begin met gespitste oren naar de teksten luisteren.

In Father John Misty schuilt tot op een zekere hoogte een crooner die zo nu en dan zijn best doet om het publiek mee te nemen op zijn verhalende levensweg. De humor die hem zo typeert, hoorden we ook op het lichtjes absurde “The Old Law”. Het nummer pronkt naar alle waarschijnlijk op zijn zevende album, maar daarover repte hij vooralsnog geen woord. Een ander fulminant moment leverde “Screamland” op. Het nummer is een beetje atypisch in de globale discografie van Father John Misty en toch kwam dit nummer gisteren extra hard binnen. Je voelde elke noot; van het zachte begin tot dat knappe eindstuk waar zijn band ook nog eens excelleerde. Ook de lichten begonnen door het schemeren meer effect te krijgen en zorgden ervoor dat de intimiteit van OLT Rivierenhof goed werd uitgespeeld.

Dat hij zijn bekendste nummer, “Real Love Baby”, gewoon achterwege liet, was eigenlijk niet verwonderlijk. Het publiek dat Father John Misty aantrekt, ligt daar nu ook niet wakker van, zeker omdat ze weten dat de liedjessmid gewoon zoveel te bieden heeft in zijn catalogus nummers. In Antwerpen rakelde hij “God’s Favorite Customer” op en met het amusante “I’m Writing a Novel” en frivole “I Love You, Honeybear” gaf hij zijn optreden richting het einde nog wat extra scherpe kantjes. Als opener van de bisronde vonden we “She Cleans Up” in eerste instantie nogal uit de toon vallen, maar naarmate het nummer vorderde groeide het ook verder op ons. De kikkers in het vijvertje snakten naar een beetje rust en kwakten erop los, tot groot jolijt van Joshua Tillman. Hij wou echter eerst nog de avond een schoonheid afronden aan de hand van “Holy Shit” en “Mahashmashana”. Die laatste werd net zoals het eerste nummer van zijn concert prachtig mooi uitgesponnen en maakte de cirkel op die manier zoals het hoorde rond. Slecht weer of niet; uiteindelijk won de muziek het van weerfenomeen ‘El Niño’ en laten we ons doorweekte kleren drogen aan een haardvuur vol mooie en eigenzinnige Father John Misty-herinneringen.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

I Guess Time Just Makes Fools of Us All
Mr. Tillman
Nancy From Now On
Being You
Goodbye Mr. Blue
When You’re Smiling and Astride Me
Chateau Lobby #4 (in C for Two Virgins)
Mental Health
Josh Tillman and the Accidental Dose
The Old Law
Screamland
God’s Favorite Customer
I’m Writing a Novel
I Love You, Honeybear

She Cleans Up
Holy Shit
Mahashmashana