Features

Het elftal van het jaar 2016 volgens Sven Sabbe

dansendeberen1_elftal

Eerlijk gezegd vond het beste concert van 2016 al plaats op 28 januari. Toen coverde ik met een paar vrienden het volledige eerste album van Arctic Monkeys, ‘Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not’ integraal live op Date With The Night, in de Sioux in Gent.

Maar omdat dit niet het jaar is om chauvinistisch te worden: een elftal aan andere hoogtepunten. En voor een keer niet op volgorde van  belangrijkheid of awesomeness, maar gewoon chronologisch. 2016 is al zot genoeg.

22 april: One Bird Orchestra (Kinky Star, Gent)

Vier dames, enkele samplers. Dit Brussels kwartet blinkt op plaat uit met hun meerstemmigheid, en kan dat gevoel ook live perfect overbrengen. Zelfs in een rumoerige Kinky Star.

12 mei: Milo Meskens (Charlatan, Gent)

Op een try-out in februari klonk het allemaal nog geforceerd, in de Charlatan waren alle twijfels weg. Sterke John Mayer-vibes, geweldige band, geweldige solo’s, en zelfs niet eens zo veel irritante tienermeisjes in de zaal.

13 mei: Field Music (Botanique, Brussel)

Britse indie-underdogs die hun (geweldige) nieuwe plaat ‘Commontime’ kwamen voorstellen op Les Nuits. Beredeneerd dansen op moeilijke beats en vreemde riffs, waar je toch alles van meezingt. Zeker onthouden voor de volgende Belgische passage.

23 mei: Tacocat (Café Video, Gent)

Amerikaanse kattengetinte trashy feestgaragepunk met feelgoodgevoel waar zelfs de Joepie niet kan aan tippen. Een volgestroomde Video kwam, zag dat het goed was, en danste.

12 juni: Paul McCartney (Pinkpop, Landgraaf, NL)

Oké, de stem klonk een beetje dunnetjes, en alle bindteksten waren voorbereid. Maar hey: een Beatle. Dromen werden vervuld op die regenachtige zondag. Pluspunten voor Lionel Richie, met een greatest hits-setlist vol meezingers de perfecte opwarmer.

19 juni: Wilco (Best Kept Secret, Hilvarenbeek,  NL)

Twee weekends na elkaar onze noorderburen bezoeken, daar heb ik een goeie reden voor nodig. Goed, met Beck, AIR en een festivalterrein vol foodtrucks kan je mij al overtuigen. Kwam daarbij nog eens dat Wilco, godbetert in die kleine Marquee, gewoonweg fantastisch was. Het begin van een muzikale romance.

20 juli: Warhaus (Handelsbeurs, Gent)

De eerste single was er al, de geruchten dat het geweldig ging zijn ook. Warhaus bevestigde. Nog niet gerodeerd, maar dat gaf niet. Fantastische concert. Shoutout naar voorprogramma Vloedt en zijn Playstationcontroller.

31 augustus: J. Bernardt (White Cat, Gent)

Dat andere Balthazar-zijproject. Niemand die wist wat er te wachten stond. Het werd een zweterige kelderavond, met zwoele beats en het plotselinge besef dat Mr. Pomrad de toetsen aan het bedienen was. Top.

28 oktober: Wilco (Ancienne Belgique, Brussel)

Ja, weeral Wilco, ja. Muzikale romance stond er toch? In juni viel de hechtheid van de band het meeste op, deze keer was het gitarist Nels Cline die keer op keer voor kippenvel zorgde. Pluspunten voor het feeërieke sprookjesbos waarin het concert plaatsvond. Magisch.

16 november: Sperwer + Faces On TV (KERK, Gentbrugge)

Sperwer verbaasde, Faces bevestigde. Dikke beats bij beiden. Geweldige setting, met publiek én bands die er zin in hadden.

18 november: NAH (De Chinastraat, Gent)

Rumours mocht een avondje muziek samenstellen in een zomerbar/oude fabriek. Zelf speelden ze ook, en zeker niet onverdienstelijk, maar Nah mepte iedereen los naar huis. Energie energie energie.

Op de reservebank:

Beck op Best Kept Secret.  AIR op Best Kept Secret. Elk concert van Hypochristmutreefuzz ooit. Whispering Sons in De Ruimte. Haubi Songs in Trefpunt. Dorian & The Grays in Backstay Hostel. Zelf een liedje spelen in een volle AB.

27 december 2016

About Author

Sven Sabbe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter