Recensies

The Fratellis: Terend op oude successen

IMG_20151023_232546

De naam klinkt voor velen onbekend maar hun nummer “Chelsea Dagger” wordt frequent gebruikt in verschillende voetbalstadia en staat daarnaast ook bekend als de soundtrack van Mijn Restaurant. Het liedje stond op hun debuutplaat die in 2006 uitkwam maar het blijft tijdloos, toch kwam de band in De Kreun hun vierde studioalbum “Eyes Wide, Tongue Tied” voorstellen. Dit album bevatte minder hits dan hun debuutplaat en is ook veel rustiger. Of er alsnog reden was om te feesten gingen wij eens aftesten.

IMG_20151023_211119

De openers van de avond waren de Belgen van Recorders die al in Groot-Brittannië op tour gingen met de hoofdact en dus geen onbekenden waren voor elkaar. Het concert werd weliswaar genekt door een technisch defect dat door de zanger omschreven werd als “Een gezellig vuurtje in de haard”, maar eigenlijk een irritante storing was. Ze lieten het niet aan hun hart komen en speelden toch de volledige zaal plat. Al moet gezegd worden, zonder die storing zouden “de Belgische Foals” hun laatste show van het jaar beter hebben afgerond.

Maar wat al snel opviel was hoeveel mensen er kwamen voor The Fratellis, naarmate het begin van de show naderde liep de zaal als maar voller. De band begon er wel iets later aan dan verwacht, maar het publiek werd er niet onrustig door. Deze toeschouwers bestonden vooral uit jonge twintigers, wat frappant is voor een band die hun glorietijd toch al tien jaar achter zich heeft. Wanneer de band opkwam merkte iedereen meteen de opvallende hoed van Jon Fratelli op. Maar wat een echte meerwaarde bleek was de drummer die zich centraal opstelde op het podium. De getatoeëerde man bleek de toewijding van de band te tanen, waardoor er toch minstens één gelukkige persoon op het podium stond.

12185912_10207863110204412_1349346350_o

Dit enthousiasme was ver zoek doorheen het volledige eerste halfuur dat de band optrad. Zowel de zanger als de bassist hadden een verdrietig gezicht en ze speelden zichtbaar tegen hun zin. Dit was mede de schuld van de nieuwe nummers die de band er probeerde door te krijgen en die zeer saai en traag klonken. Gelukkig kwam er met “Whistle For The Choir” een ommekeer. Hoewel het kalf al bijna verdronken was, begon de band plots te lachen en beleefden ze meer plezier in wat ze deden. Het was mede te danken aan de overvloed van oude nummers die de revue passeerden. De hitjeszoekers bleken ook op hun plaats want telkens de band een nummer van “Costello Music” speelde zong iedereen uit volle borst mee.

Hoewel de mensen in het begin meteen uitgelaten waren slabakte dit, net zoals de band, naar het einde toe. Slechts enkelingen bleven vol doorgaan op de, ietwat saaie, muziek dat de band probeerde er door te krijgen. Toen de bisnummers volgden keek iedereen uit naar “Chelsea Dagger” maar ook dit speelde de band zonder enige bezieling waardoor zelfs hun grootste hit lichtjes verprutst werd. Het concert in De Kreun was het eerste van hun tour. Laten we hopen dat de band dit concert als een opwarmer voor hun tour beschouwde. De laatste platen van The Fratellis waren iets minder en ook live kwamen deze nummers niet over waardoor de opgewekte en vrolijke nummers van hun beginjaren overspoeld werden en de band al snel verzoop.

Recensie van The Fratellis die te zien waren in De Kreun op 23 oktober ism JobRock.

24 oktober 2015

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief