Albums, Recensies

Tsar B – The Games I Played (★★★★½): Een sensuele tijdreis naar het Oude Nabije Oosten

Vandaag is het moment eindelijk aangebroken dat het langverwachte debuutalbum van onze Vlaamse Tsar B op het grote publiek wordt afgevuurd. The Games I Played is het resultaat van een twee jaar lang durende zoektocht naar de perfectie. Jazeker, je hoort het goed, we gebruiken expliciet het substantief ‘perfectie’, want het album is nagenoeg een veruitwendiging van de betekenis van het woord.

De 23-jarige Justine Bourgeus begon haar professionele muziekcarrière als violiste bij de groep Bear Run, daaropvolgend bij School is Cool. Op haast accidentele wijze werd het muzikale kind geboren dat later Tsar B zou heten. Tijdens het touren met de band, schreef de zangeres-violiste uit verveling muziek: dark blue oriental r&b, een eigen unieke genre. Dit resulteerde in een eerste en misschien wel bekendste single “Escalate”. De Vlaamse artieste werd door BBC Radio 1, The Fader en Noisey alvast meteen gelinkt aan grote popdiva’s zoals M.I.A., Beyoncé en Björk. Eerste ep Tsar B werd vervolgens in 2016 een feit. Ook de Belgische muziekwereld onthaalde de artieste met lof, wat uitdraaide op een eerste optreden in de Castello op Pukkelpop. Niet alleen is Tsar B een geliefde waarde binnen het genre van de alternatieve r&b, maar ook binnen de danswereld kent ze grote bekendheid. Zo schreef choreograaf Alexander Chung al meerdere choreografieën op B’s singles en dansen erotische dansers vanuit alle hoeken van de wereld op de mysterieuze en zwoele beats van de artieste.

The Games I Played producete Tsar B volledig zelf, wat het album nog indrukwekkender maakt. Dankzij haar vele streams op Spotify kon ze deze plaat financieren en werd haar droom werkelijkheid. Het album gaat over allerlei spelletjes die mensen spelen in relaties, met zichzelf of met elkaar, om het met haar eigen woorden te zeggen: ‘Het hele album gaat over de spelletjes die we allemaal spelen en de ideeën die we hebben over elkaar. Het gaat over mensen die me bedriegen en mensen die ik heb misleid. Ik ben een heel vredelievend persoon, maar als je me in de steek laat, maak ik er misschien wel een nummer over.’ Tsar Bs nadrukkelijke liefde voor oriëntaalse akkoorden en instrumenten kleuren The Games I Played in een donkere, sensuele en mysterieuze kleur. Justine Bourgeus ontpopt zich tot een heuse Egyptische popgodin die haar onderdanen in zwijm doet vallen. Het Oude Nabije Oosten is doorheen het album voelbaar in ons hart en versmelt met een moderne, futuristische kijk op de muzikale r&b-wereld.

Hitsingle “Golddigger” leidt het album in waardoor de luisteraar meteen ter attentie wordt geroepen. De donkere slepende synths en harde electro maken de oren meteen warm voor meer sensueel geweld. Slim om dit krachtig nummer uit te spelen. Publieksfavorieten “Escalate” en “Rattlesnake” verschijnen dan weer in het midden en op het einde van de plaat. Er kan worden gesteld dat deze drie bekenden ietwat verschillen met het volledig nieuwe werk waarvan we eerder enkel konden proeven op liveoptredens. De nieuwe nummers zijn verfijnder, ritmischer, meer stuwend en misschien wel iets subtieler waardoor ze voor de uitstekende afwisseling zorgen wat The Games I Played zo’n sterke plaat maakt. Elk nummer is verbijsterend eigen op zichzelf, en toch, bevat het elk die typische Tsar B-sound. Song per song smelten we weg in een sensuele hittegolf in de woestijn, als verslaafden snakkend naar die mysterieuze oase die The Games I Played voor ons is.

Dorst, we krijgen dorst naar meer, nadat “Alibi” en “Silver Lion” ons uitdagen om ter sensueelst te dansen op de beats van onze Tsarina. Heupen wiegen van links naar rechts, deze nummers schreeuwen gewoon erotiek uit. Schrijvend aan deze review is het zelfs moeilijk om stil te zitten. Beide nummers doen het imago van Tsar B als Oosterse prinses uit de verhalen van Duizend-en-één-nacht upgraden naar een ware Egyptische Isis die haar publiek bespeelt met sensuele muziek. Zou Tsar B niet de godin van liefde en vruchtbaarheid kunnen zijn? Wij denken alvast van wel.

We worden uit onze droomtoestand ontwaakt bij “Velvet Green” en “Untitled”, waarvan het eerste nummer vorige week vrijdag uitkwam. Het rustige, akoestische “Velvet Green” focust op Queen B’s zang en het polyphonische koor Utopia vult dit aan. Tsar B heeft ook een gevoelig kantje dat hier tot uiting komt en wat bovendien sterk afsteekt tegen de andere kinetische nummers. Op het einde van het album is een gelijksoortig nummer te vinden: “Untitled”. Let vooral hier op de subtiliteit in de gebruikte instrumenten. Naar het einde toe krijgt deze song een mooi instrumentaal einde dat ons wel zeer weet te smaken. Wat is een goed album zonder enkele rustigere, gevoeligere nummers? Deze twee snoepjes weten duidelijk een mooie variatie te creëren.

In de tweede helft van het album zijn opnieuw sterke potentiële hitsingles te vinden. “Medagelous” is er zo eentje en is bovendien een samenwerking met Sylvie Kreusch, die met debuutsingle “Seedy Tricks” bewees dat ze een uitstekende kandidate was voor een Oosters getinte collaboratie. De zang van beide dames smelt simultaan weg in een aanstekelijk refrein met een catchy ritme. Kers op de taart van The Games I Played is toch nog wat verder te zoeken: het nummer “Syzygy” mag deze eretitel voor ons dragen. Eerder zagen we live hoe de artieste op dit nummer graag vergezeld werd door paaldansers en we begrijpen wáárom: het nummer heeft een sterk erotisch kantje, ondanks de grote mate van vlammende electro. Het is dan ook vooral het uniek gebruik van synths dat deze song zoveel kracht doet bijstaan. Elke keer dat je dit nummer beluistert, hoor je wel nieuwe elementen die je eerder nog niet waren opgevallen.

“Brazil” werd op 20 september al uitgebracht en blijkt nu bovendien enorm te passen in het rijtje. Eigenlijk zou praktisch elk nummer van het album een straffe single op zich kunnen zijn, misschien vinden we het daarom ook zo goed? “Flesh & Bones” is dan weer iets minder radiovriendelijk door het gewaagde instrumentale housegehalte. Bedwelmende zang wordt overschaduwt door een flinke dosis doortastende electro waar ook B’s geliefde viool een grote rol in speelt.

Tsar B wist alle hoge verwachtingen in te vullen met haar debuutplaat The Games I Played: van begin tot eind heeft deze r&bparel ons in zijn macht door de zwoele exotische ritmes en zang. De uitstekende liveprestaties van de artieste moeten zeker niet onderdoen voor de opgenomen versie, wat ons erg blij maakt. Tsar B kan zich vervoegen bij de grote sterren van de alternatieve r&b en behoort officieel in het rijtje van iconen zoals FKA twigs, Sevdaliza en Kelela. Wie haar zelf live eens aan het werk wilt zien, kan haar haast in elke provinciale hoofdstad spotten komende winter: 27 oktober Cultuurcentrum ’t Getouw (Mol), 28 november De Studio (Antwerpen), 8 december Nosta (Opwijk), 12 december De Centrale (Gent), 15 december De Kreun (Kortrijk), donderdag 20 december Het Depot (Leuven).

12 oktober 2018

About Author

Ann-Frédérique Lorquet


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter