LiveRecensies

Tsar B @ Club Wintercircus: Hogepriesteres in de raveclub

© CPU – Jan van Hecke (archief)

Tsar B, het project van de Gentse Justine Bourgeus, speelde donderdagavond een thuismatch in het Wintercircus. Na een tour die haar onder andere naar de Ancienne  Belgique en Rock Werchter bracht, was het eindelijk tijd om haar nieuwste album aan haar geboortestad voor te stellen. Met The Writer bracht ze begin dit jaar haar derde album uit, een conceptalbum waarop ze put uit oude muziek van onder meer Monteverdi en Adriaan Willaert. Het resultaat is een prachtig album waarin klassieke elementen met hedendaagse elektronica verweven zijn. Al is het wel iets minder toegankelijk dan zijn voorgangers, en dus waren we benieuwd hoe het live zou klinken.

Om de avond te openen had Tsar B Eldarova mee. De vijfkoppige Gentse band, die zondag ook in de finale van Humo’s Rock Rally staat, mocht in het Wintercircus alvast haar generale repetitie houden. Al gebeurde dat wel in minimale bezetting. Met enkel zang en synths schepten ze mysterieuze en bevreemdende geluidslandschappen. Deze composities bloeiden telkens traag open, zonder ooit te vervelen. Kim Eldarova, zangeres en bezieler van het project, beschikt over een betoverende en krachtige stem die bij momenten deed denken aan Tsar B zelf. De momenten waarop ze die ten volle gebruikte, waren dan ook de hoogtepunten van de set. Al bij al speelde het gemis van de volledige band, ondanks veel goede wil, toch parten. Het potentieel was zeker aanwezig, maar op sommige momenten ontbrak nog de extra invulling van een cello en drums om volledig tot zijn recht te komen.

De zaal stroomde daarna langzaamaan vol en was helemaal klaar voor Tsar B. Die verscheen zowaar op een verhoogje in het midden van de zaal. Met feeërieke koorstemmen en een spotlight op haar gericht leek ze wel een engel. Met een openingssalvo van “O dolce vita mia” en “Forever” bezwoer ze het publiek, dat zich gewillig liet meevoeren naar het luisterlandschap dat viool en cello schiepen. Als een hogepriesteres torende Justine Bourgeus boven iedereen uit. Daarna golfde er herkenning door de zaal toen de eerste noten van “Escalate” weerklonken. In lijn met de vorige nummers was de uitvoering redelijk sober, met minimaal getokkel op de viool. Al deed dit zeker niets af aan de sterkte van het nummer.

Na dit intieme moment tussen de fans begaf ze zich naar het podium om daar een versnelling hoger te schakelen. “Symphony” begon nog rustig met enkel viool, maar het moment om het drumstel van stal te halen was aangebroken. Zo bloeide het nummer langzaamaan open tot een energiebom die het publiek wakker schudde en de zaal een eerste keer in beweging zette. Die energie hield ze vast in “Underwater”, waarin drums en viool elkaar opzweepten in een schijnbaar duel dat uitmondde in een bizarre rave. Hierin ligt dan ook de sterkte van Tsar B: het ene moment wanen we ons in een kerk onder leiding van de klassieke hogepriesteres met viool, het volgende in een duistere illegale rave met pompende beats.

Ook de rest van het optreden volgde dit stramien. Maar eerst bedankte Bourgeus in haar sappige Gentse tongval het publiek. De liefde die ze uitte voor haar geboortestad en haar inwoners was volledig wederzijds. Het ingetogen “Amor” en het breekbare “Into You” werden afgewisseld met het uiterst dansbare “Song by the Sea”, waarmee ze de zaal opnieuw in beweging kreeg. En dan was het tijd voor de eindsprint. “Mrs. Impatience” startte nog ietwat kalm met een dramatisch pianomelodietje, maar ontwikkelde zich al snel tot een lawine van pompende beats en flikkerende lichten waarin niemand nog stil kon blijven staan. “Don’t Wanna Lose Nobody” hield die energie in stand. De viool ging even aan de kant, en achter de toetsen zorgde een kinderlijk gelukkige Bourgeus voor een laatste dansmoment voor de lichten doofden.

Na een kort intermezzo keerde ze onder luid applaus terug voor een laatste toegift. Met haar herwerking van Bryan Adams’ klassieker “Heaven” bracht ze een ode aan te vroeg heengegane vriendinnen. Het publiek voelde de emotie en begon terstond zacht mee te zingen. Zo liet Tsar B ons na de extase weer samen en verbonden op aarde neerdalen. Daarna viel het doek echt, niet alleen over deze show maar over de hele tour. Nu houdt ze een winterslaap, waarin naast rust hopelijk ook plaats is voor nieuw materiaal.

Setlist:

O Dolce
Forever
Escalate
Radical fanatical
Symphony
Underwater
Amor
Song by the sea
Into you
I wanna love you
Mrs Impatience
don’t wanna lose nobody

Heaven
Forever
(These boots)

Related posts
InstagramLiveRecensies

Iskander Moon @ Club Wintercircus: Intiem stadsgevoel

Met een bijzondere voornaam als Iskander hoef je enkel je oer-Vlaamse familienaam Moens te verengelsen om aan een artiestennaam te geraken. Zo…
InstagramLiveRecensies

Rock Werchter 2026 (Festivaldag 4): Zinderend slotakkoord

De laatste dag van een festival is altijd een speciale. Veel bezoekers zijn al redelijk vermoeid, maar willen toch nog een laatste…
LiveRecensies

caroline @ Club Wintercircus: Een stille en totale overrompeling

Vanaf het moment dat caroline het podium opstapte, hing er een soort gespannen concentratie in de zaal. Acht muzikanten die voortdurend naar…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *