© CPU – Joost Van Hoey
Fans van The xx zitten al enige tijd te wachten op nieuwe muziek. De Britten hebben zich de afgelopen jaren vooral op hun solocarrières gefocust, waarbij de ene al wat meer succes had dan de andere. Jamie xx, Romy en Oliver Sim hun laatste gemeenschappelijke wapenfeit is inmiddels bijna tien jaar oud, maar ook in hun solomuziek zoekt het trio vaak elkaars gezelschap op. Het was dus slechts een kwestie van tijd vooraleer alle drie de handen opnieuw in elkaar zouden worden geslagen. Nieuwe muziek is er voorlopig nog niet, maar een comebacktour geeft alvast goeie hoop. The xx bracht het beste van zichzelf met zijn bekendste songs, van zowel de band zelf als van enkele solonummers.
The xx opende met “Crystalised”, wat de fans meteen gelukkig maakte. De iconische gitaarriff en heerlijke baslijn vormden een prachtige start. Een aanvullend aansteklijke ‘aiaiai’ zorgde voor wat extra endorfines en meteen erna volgden er met “Say Something Loving” en “Islands” nog wat hoogtepuntjes. Het trio bleek al aan het begin van hun set niet zuinig te zijn met hits, waardoor het publiek veelal enthousiast reageerde. De diepe stemmen van Romy en Oliver galmden mooi over de weide terwijl de schermen naast het podium elk een van de zangers toonden. Gewapend met haar prachtige gitaarwerk stal Romy alle aandacht met “Angels”, waardoor een eerste rustpuntje eveneens een hoogtepunt vormde. Na amper die vier eerste nummers was het al duidelijk dat The xx zijn kunde niet verloren is tijdens die lange pauze, want die eerste twintig minuten waren al om de vingers bij af te likken.
© CPU – Joost Van Hoey
Waar veel headliners uitpakken met een drukke productie, daar liet The xx de soberheid overmeesteren. Less is more, maar altijd stijlvol. De beelden van Oliver, Romy en Jamie voelden zorgvuldig gecureerd aan en niet de gebruikelijke chaos die we gewoon zijn van festivalschermen. Ook de lichtshow was aanvankelijk relatief eenvoudig, maar wel doeltreffend. Een gigantische X, uitgerust met verschillende soorten verlichting, daalde zo nu en dan neer tijdens de set en zette de muziek extra charme bij. Wat niet bijdroeg aan het concert, was het vele gebabbel op veel plaatsen op de weide. Velen leken slechts te wachten op “Intro” en leken de heerlijke opbouw van “Night Time” of “Fiction” niet op te merken.
Doorheen de set wou Jamie xx meer dan eens zijn dj-kunsten tentoonstellen, met wisselend succes. Zijn remix van “Shelter” sloeg aan; de dansbare versie verloor haar chame niet en bleef met de voeten aan de grond. Het nummer werd niet onnodig groot en bleef mooi in de wereld van The xx passen. Bij “Loud Places” en “Enjoy Your Life” uit respectivelijk Jamie xx’ en Romy’s solocarrières was dat gevoel in veel mindere mate aanwezig. Om vooraan het podium te kunnen paraderen smeet Romy haar gitaar aan de kant, waarbij eveneens dat The xx-gevoel verdween. Ook Olivers solotrack “GMT” werd in een remix gebracht en voelde net als de “On Hold”-remix veel gewoner aan, om al de remixes en dj-tracks niet basic te noemen. Na een pauze van enkele jaren was het merkwaardig te noemen dat het trio toch sterk terugviel op muziek die ze sinds het begin van hun pauze wél live solo hebben gebracht, in de plaats van nog wat meer nummers te spelen van de groep wiens terugkeer dit eigenlijk is.
© CPU – Joost Van Hoey
The xx herpakte zich gelukkig met tot slot nog “On Hold”, “I Dare You” en “Intro” op een klassiekere manier te spelen. Er werd wat extra kracht bijgezet, zonder dat het vrije en warme gevoel van de nummers verloren ging. “Intro” vormde het slot en kon zoals verwacht op veel applaus rekenen, waarbij een korte, maar krachtige percussie outro het punt achter de laatste zin zette. Het voelde aan alsof de cirkel rond was, want ook hier speelde de band strak en stijlvol. Soms kalmerend, soms dansbaarder, maar vrijwel altijd charmant. The xx maakte op die manier een grote indruk, en was veruit het sterkst wanneer het zichzelf bleef.
De solonummers en remixes duwden het soms net iets te ver, waardoor de groep zijn eigenheid verloor en het wat aanvoelde als een doordeweekse dj die eventjes iemand laat meezingen. The xx had bovendien ook met veel gemak meer nummers uit hun drie albums kunnen brengen, maar als we het optreden beoordelen op wat het was, dan was het zeker een sterke terugkomst. We kijken er alvast naar uit om het trio terug te zien in een zaal, zonder babbelende festivalgangers en hopelijk ook met nieuwe muziek.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Onze recensie van de tweede festivaldag lees je hier.
Alle recensies van Rock Werchter 2026 lees je hier.
Setlist:
Crystalised
Say Something Loving
Island
Angels
Night Time
Sunset
Fiction
I’ll Take Care of You (Gil Scott Herron en Jamie xx nummer)
Shelter
Infinity
VCR
Loud Places (Jamie xx nummer)
Enjoy Your Life (Romy nummer)
Wanna (Jamie xx nummer)
Treat Each Other Right (Jamie xx nummer)
GMT (Oliver Sim nummer)
On Hold
I Dare You
Intro
