© CPU – Nathan Dobbelaere
Een tiental jaar geleden was het haast ondenkbaar dat een Nederlandstalige popartiest zo groots zou kunnen doorbreken, zelfs over de taalgrenzen heen. Velen plaveiden doorheen het afgelopen decennia echter het pad, ze leerden wandelen zodat er nu een hele lichting aan rijzende sterren kan lopen. Een lichting die niet lijkt stil te staan en permanent blijft evolueren, want zo waait sinds enige tijd ook Bente over vanuit Nederland. De zangeres uit Metropool Amsterdam heeft een acteercarrière en een deelname in The Voice Kids achter de rug, maar is sinds enige tijd een naam die we in de gaten mogen beginnen houden. Debuutplaat Als Ik Met De Wind Kon Dansen was in 2022 al een fijne introductie, met Drift raakte ze twee jaar geleden nog dichter bij het geluid dat ze wil brengen. En nu is het tijd voor een volgend verhaal.
De eerstesteenlegging daarvan was enkele weken geleden, in de vorm van single “3.2.1.”. Een nieuwe look en een vernieuwde sound, maar ook het begin van wat het grootste hoofdstuk in Bente Fokkens’ leven tot nog toe is. Waar het allemaal zal eindigen, is voorlopig nog een goedbewaard geheim, maar met onder meer Pinkpop, Concert at Sea, Crammerock en Rock Werchter oogt de trip ernaartoe alvast enorm mooi. Het was een uurtje na haar set op laatstgenoemde festival dat de Nederlandse een klein kwartiertje tijd maakte voor ons. Haar fluogele outfit had ze ingeruild voor een felblauwe Adidas-training, en ook haar telefoonhoesje was assorti.
Het sloot allemaal mooi aan bij het visuele aspect van zowel die laatste single als de show. ‘Ik hou erg van contrast, van dingen waar je niet omheen kan’, is haar antwoord daarop. Ironisch, want Bente is zelf iemand waar je deze zomer niet omheen kan. ‘Ja, I got it all this year!’, moet ze daar om lachen. ‘Het is echt een droom die aan het uitkomen is. We zijn met ons team al zoveel jaar aan het werk, stappen aan het zetten… en dat gaat heel erg goed. Voor vandaag had ik bijvoorbeeld helemaal geen verwachtingen. Ik had alleen nog maar leuke verhalen gehoord over Rock Werchter, dus hoopte al dat het een hele leuke show zou worden. Ik voelde niet veel druk, maar had gewoon zin om plezier te maken en zou wel zien wat er zou gebeuren. En plots was het een van de leukste shows tot nu toe. Zo leuk, mijn broek is ervan afgezakt’. Dat laatste mag je overigens letterlijk nemen, want door een vestimentair probleem werkte Bente haar set af in haar onderbroek.
Dat de Nederlandse zonder stress aan haar set kon beginnen, had overigens alles te maken met Pinkpop enkele weken voordien. Op dat podium verklaarde ze al dat ze nog nooit zoveel stress had gehad. ‘Ik had toen een week niet geslapen. Enkel maar klusterkoppijn gehad, echt vreselijk – en zij weet er alles van’, lacht ze richting haar manager. ‘Alleen maar huilen, huilen huilen… maar uiteindelijk toch de beste show die we ooit hebben gegeven. We waren daardoor gewoon zo locked-in: ik heb met de band vlak voor de show een ritueel gedaan waarbij we alle energie de lucht in hebben gegooid. En dan ga je toch anders het podium op. Als er zoveel stress in je zit omdat je jezelf zoveel druk oplegt, dan komt er toch een stukje magie vrij.’ Maar dat kan dus ook als er geen stress is: ‘Want vandaag hadden we gewoon heel veel zin om plezier te maken’.
De ban is met andere woorden gebroken voor de rest van de zomer, want na Pinkpop kan Bente alles aan. ‘Ik heb in de Carré gestaan, ik heb in Paradiso gestaan… maar ik zeg je eerlijk: ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest als toen. En daardoor heb ik nu het gevoel dat we echt alles aankunnen. Wat kan er nog misgaan? Er komt plots gewoon een soort oerkracht in je naar boven die je nog nooit hebt ervaren, en om dat gevoel te delen met je band is enorm vet.’ En die kracht helpt Bente op festivals, zéker in België. Aangezien ze hier nog maar in haar kinderschoenen staat, zijn kansen als deze op Rock Werchter vooral om het publiek kennis te laten maken met haar muziek. ‘En ik hoop echt dat dat is gelukt, want ik hou van België. Hier heb je echt een luisterpubliek, terwijl in Nederland iedereen nog wat staat bij te praten over van alles en nog wat. Hier is er heel veel respect.’
En dat merkte Bente ook, terugkerend op haar vestimentair probleem: ‘Ik merkte toen mijn broek afzakte deed iedereen zijn telefoon naar beneden. Gewoon uit beleefdheid. Ik heb net alle Instagram-story’s zitten bekijken en ik zag er bijna geen enkele van mijn onderbroek.’ De aandacht ging op Rock Werchter namelijk vooral naar de muziek en het enorme huisje dat de zangeres als decor had gebruikt. In combinatie met de felle achtergronden, paste dat ook allemaal perfect binnen het visuele plaatje dat de zangeres dit hoofdstuk wil tentoonspreiden. ‘Ik denk dat je als artiest veel bezig bent met het bouwen van een eigen wereld, en dat je ze via het podium graag wil uitnodigen in die wereld te stappen. Ook ik heb soms behoefte om uit de sleur van het dagelijkse leven te stappen, en dat kan door naar een artiest te gaan van wie je houdt.’ En daarin wil Bente een soort hand uitrijken naar haar publiek. ‘Ik denk dat het in een tijd als deze extra belangrijk is om een soort subwereld te creëren waarin mensen even iemand anders kunnen zijn – of net zichzelf kunnen voelen. Waarin ze de leukste versie van zichzelf kunnen zijn.’
En dat is iets dat ook langzamerhand in België lijkt aan te slaan, alleen op een enigszins andere manier. ‘In Nederland is alles in één keer ontploft, terwijl we hier echt mogen bouwen aan dat verhaal. Ik had daarbij ook verwacht dat de KluB C nog niet eens voor de helft vol zou staan, maar ze was helemaal gevuld. Het is daarom extra leuk om te zien dat we keer op keer een beetje blijven groeien hier. Ik ben echt klaar voor België.’ Bij de vraag wat haar volgende doelen in ons land zijn, droomt Bente meteen groot: ‘Ik heb ook wel zin om hier eens op de Main Stage te staan’.
Beginnen doet ze dit najaar echter in De Roma. ‘Een hele mooie zaal, waar ik in het verleden ooit eens met Maan en Froukje heb gestaan. En nu speel ik er mijn eigen show, en daar heb ik echt heel veel zin in. Als mensen hier fan van je zijn, dan zijn ze ook écht fan. Er is bijvoorbeeld een meisje, Jade; zij komt vanuit België naar élke show die ik speel. Ook naar die in Nederland. Vandaag was ze er bijvoorbeeld ook weer. Ik begin mijn show altijd vanop mijn schommel, en dan probeer ik altijd contact te maken met het publiek. En dan zie ik haar daar weer staan, en dan voelt dat meteen heel veilig. Ergens is het altijd heel eng om voor nieuwe gezichten te spelen, maar tegelijkertijd weet je dat er op die eerste rij altijd mensen staan die je kent.’
En die gedachte ligt ook meteen in lijn met het verhaal dat Bente nu wil vertellen met het huis dat op haar podium staat. ‘Het huis staat voor het kind in jezelf naar boven halen, voor het buiten de lijntjes kleuren. Het is een kindertekening van mezelf van vroeger, dus daardoor kan ik mensen makkelijker meenemen in mijn verhaal.’
Een verhaal dat dus een volgend hoofdstuk kent in De Roma dit najaar, en daar volgt nog een kleine verrassing rond. Wanneer Bente ons al grappend wil aanzetten kaartjes te kopen, meldt haar manager dat er helemaal niet zoveel tickets meer beschikbaar zijn. ‘Rot op? Echt? Dat is nu mijn droom: De Roma uitverkopen. De mensen willen die Nederlandse billen na vandaag nog wel een keer zien – als het niet voor mijn muziek is, dan wel voor mijn kont’, besluit de zangeres al lachend, waarmee ze ook nog maar eens duidelijk maakt dat ze simpelweg een enorm leuke en down-to-earth verschijning is. Eentje die het naar haar set op Rock Werchter des te meer verdiend om een steeds groter wordend publiek aan te spreken.
Wie dat aan den lijve wil ondervinden, kan op zaterdag 5 december terecht in De Roma, waarvoor de laatste tickets nu beschikbaar zijn.
