© CPU – Senne Houben
Het ging snel, om maar niet te zeggen razendsnel, voor de Britse Alessi Rose. Vorig jaar speelde ze maar liefst zes keer in ons kleine landje en dat ging van kleine shows in de Botanique en La Madeleine, naar iets groter op Rock Werchter en Pinkpop tot groots in de AFAS Dome in het voorprogramma van Dua Lipa. Je zou haast denken dat haar naam inmiddels een vaste waarde in het poplandschap is, maar helaas is het hard knokken voor een plekje in de competitieve muziekwereld. Nu haar ep’s Voyeur en for your validation, net als het touren al eventjes achter haar liggen, richt de popzangeres zich stilaan weer op het uitbrengen van nieuw materiaal en dat komt er plots in de vorm van “Skin”.
Alle grootsheid waarmee Alessi Rose vorig jaar tal van deuren wist te openen, lijkt tot het verleden (en mogelijk ook de toekomst) te horen. “Skin” valt op door de ingetogen insteek van de song die zich een weg lijkt te banen naar een groots refrein, om dan op haar stappen terug te keren. ‘I can feel so lonely in a crowded room’, klinkt het, en daarmee lijkt Rose een manier gevonden te hebben om met haar fans te delen hoe ze zich het voorbije jaar voelde. Terwijl de drumpartij de song op het rechte pad lijkt te houden, verhult de Britse veel onzekerheid in de woorden die samen “Skin” vormen. Het is allemaal verre van rozengeur en maneschijn; zo blijkt; en daarmee laat de twintiger niet alleen in haar kaarten kijken, maar pleit ze ook voor meer eerlijkheid. Hoewel de song in de tweede helft evolueert naar een iets voller, grootser geluid, is het vooral de emotionele impact die blijft nazinderen en daarmee heeft Alessi Rose de toon gezet voor de toekomst.
Facebook / Instagram / X / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
