© CPU – Irene Van Impe
We noteren 2010 wanneer Chris Roetter samen met voormalige leden van bands als Emarosa, The Crimson Armada en My Ticket Home besluiten rond de tafel te gaan zitten en een nieuwe groep te starten. Like Moths To Flames was geboren, bezoek was welkom in Columbus, Ohio. Het was geen jongetje of een meisje, maar een metalcoreband die enkel voor Roetter een blijvertje bleek; hij is zestien jaar na datum het enige originele lid dat dat de puberteit doorstond. De groeipijnen zijn dus intussen wel verleden tijd en de sound evolueerde van vrij klassieke metalcore naar een donkerdere en technischere stijl.
Ondertekend, “I Don’t Want to Be Here Anymore”, dat inderdaad eigenwijs het klassieke metalcoresongpatroon weg wuift. Een intimiderende intro voorspelt onheil en wanneer de frontman zich de longen uit zijn lijf schreeuwt, toveren gitaristen Jeremy Smith en Zach Pishney de hoogst mogelijke frequenties uit hun instrument. Vanaf dan kakt de energie geen seconde meer in, met een vervolg dat ermee door kan als een twee minuten durende breakdown. Een breakdown waar wij laaiend enthousiast van worden, al hopen we ten zeerste dat er van de lyrics niet te veel aan is. De zware mentale uitputting en de zowel figuurlijke als letterlijke verstikking hangen als een loodzware ketting aan “I Don’t Want to Be Here Anymore” vast. Hopelijk kan de zanger zich optrekken aan het kleine lichtpuntje dat wat hij met zijn band maakt erg gesmaakt wordt.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
