© CPU – Jan Van Hecke (archief)
Sinds zijn overwinning bij De Nieuwe Lichting begin 2021, bouwde Joachim Liebens gestaag en weldoordacht aan de uitbouw van zijn muzikaal oeuvre onder de noemer van The Haunted Youth. In het najaar van 2022 verscheen met Dawn of the Freak zijn eerste album dat zich met zijn dromerige gitaren en synths meteen onderscheidde binnen het binnenlandse, muzikale landschap. Samen met de bandleden werd er gewerkt en gesleuteld aan een overtuigende livereputatie waarbij het vooral opviel dat die sound steeds gelaagder en voller begon te klinken.
Op tekstueel vlak bezweert Liebens vanaf dag één in het schrijfproces zijn innerlijke demonen en komt de duistere kant al eens bovendrijven. De combinatie van deze openheid én sterke riffs zorgde ervoor dat The Haunted Youth al snel een breed publiek bereikte. Bovendien werden er in de aanloop naar het tweede album weer vakkundig en stelselmatig nieuwe songs uitgebracht waardoor je het gevoel hebt dat The Haunted Youth nog geen enkele rustpauze heeft genomen sinds de doorbraak in 2021. De voorjaarstour in functie van het nieuwe album Boys Cry Too bracht hen na shows in meerdere Europese grootsteden tot in het Koninklijk Circus waar vanavond de eerste van vier uitverkochte concerten op het programma stond.
© CPU – Nathan Dobbelaere (archief)
Brusselaar Karel Piot hoefde niet ver te reizen voor zijn set als voorprogramma. Pyo werd vorige week aangekondigd als support in plaats van Max Fry en de finalist van De Nieuwe Lichting stond te popelen om de reeds opgedaagde fans kennis te laten maken met zijn moderne emopunk. In twee talen probeerde hij zijn enthousiasme over te brengen op het publiek en het lukte hem nog aardig ook. Nieuwe single “Control” klonk live lekker snedig en het catchy refrein van “Dog & Bone” bewees waarom hij geselecteerd werd voor bovenstaande wedstrijd. Tijdens “Energy” haalde Piot even zijn innerlijke YUNGBLUD boven om het publiek verder op te zwepen en kreeg hij effectief de zaal een eerste keer aan het bewegen. Het eerder eigenaardige techno-intermezzo waarbij de drie bandleden even werkloos waren, zien we voor één keer door de vingers, maar Pyo leverde al bij al een energieke set af die doet uitkijken naar zijn eerste volwaardige langspeler
Geen woorden, maar daden. Dat moet The Haunted Youth gedacht hebben toen het om klokslag kwart voor negen onder een groene gloed en instrumentale intro het podium opstapte. De twee gitaristen Liebens en Stokx posteerden zich vooraan, terwijl de overige drie bandleden zich mochten uitleven van op de tweede rij. “in my head” werd meteen voor de leeuwen gegooid en de oerschreeuw op het einde verraadde alvast dat Liebens er zin in had. De zware, lijvige riffs van het nog onuitgebrachte “castlevania” neigden richting progrock en al snel werd het duidelijk dat we deze avond het nieuwe album integraal voorgeschoteld kregen.
Voor onze vakkundige albumrecensie moet u helaas nog een weekje wachten, maar spoiler alert: Boys Cry Too is een meer dan geslaagde tweede worp. Om deze eerste kennismaking met de nieuwe nummers zo vlot mogelijk te laten verlopen, was er duidelijk ook werk gemaakt van het visuele aspect. Het eerder rustige deel van de set (en dus ook van de nieuwe plaat) werd gespeeld van achter een semi-doorzichtig doek waar delen van de lyrics of andere visuals op geprojecteerd werden. Liebens doorbrak deze opstelling om tijdens “wake up” op de knieën te gaan vooraan op het podium, terwijl de visual van een Xanaxpil intussen op de achtergrond draaide rond zijn eigen as. Het grote, gebroken hart dat ook de albumhoes siert, werd afhankelijk van de sfeer van de nummers mee verlicht.
Het nieuwe “murder me” krikte het tempo opnieuw op, maar het was vooral het instrumentale “falling to pieces” dat gensters sloeg. Wie de band de laatste jaren al aan het werk zag, weet ondertussen dat dit nummer over zelfdoding gepaard gaat met de beklijvende visuals ‘Don’t kill yourself, I love you’. Laag per laag wordt het nummer opgebouwd om meerdere keren uit te barsten en zo genadeloos naar de keel te grijpen. Vrolijk word je allerminst van de donkere lyrics van Liebens, maar plots toverde de band met “forget me” een bijna atypisch, uptempo nummer tevoorschijn dat ons recht naar de jaren ‘00 terug katapulteerde. Slechts enkele woorden had Liebens voor ons over tijdens dit eerste deel van het concert, maar geen haan die daar naar kraaide
© CPU – Joost Van Hoey (archief)
Het publiek was dankbaar, maar zat toch ook vooral nog te wachten op die straffe nummers die The Haunted Youth op de kaart hadden gezet. “Into you” werd warm onthaald, maar het echte meezingmoment zat zoals verwacht weer in doorbraaksingle “Teen Rebel”. De riff van “Broken” bleef geluidstechnisch even onder het niveau van de rest van de band, maar dit werd gelukkig snel hersteld waardoor het nummer niet aan kracht moest inboeten. Op de tonen van “Coming Home” werden we huiswaarts gestuurd en werd het slotnummer voorzien van een aftiteling die vergezeld ging van vertederende beelden uit de jeugd van Joachim Liebens.
Een concert uit twee delen dus, waarbij duidelijk werd dat de band zowel qua songwriting als op vlak van podiumpresence stappen vooruit blijft zetten, iets wat we alleen maar kunnen toejuichen. The Haunted Youth mag dit kunstje de komende drie avonden nog eens overdoen én kondigde vandaag overigens een eerste Lotto Arena aan voor maart 2027.
Setlist:
in my head
castlevania
deathwish
emo song
wake up
hurt
murder me
falling to pieces
i hear voices
forget me
ghost girl
Into you
I Feel Like Shit and I Wanna Die
Teen Rebel
Broken
Coming Home
Helemaal eens met de recensie. Ik ging gisteren naar de laatste van de vier. “In my head” was meteen een gigantische kopstoot en zorgde meteen voor een pak enthousiasme bij het publiek. Liebens had iedereen mee.
Er zat één nummer bij (ik ken het nummer niet), eerder instrumentaal, maar kon zomaar weggelopen zijn bij Amenra, zonder de oerkreten van Colin van Eeckhout. De kopjes gingen ritmisch mee op de riffs.
Ook shoutout naar de toetseniste die super enthousiast meeswingde. Ze gaf mij een indruk van Sister Bliss (misschien de haircut 🙂 ). Ik vond het een topconcert. Dikke proficiat en dank aan Liebens en de zijnen.