Paaspop 2026 (Festivaldag 3): In de paasgroove

Voor heel wat Nederlanders is Paaspop inmiddels een vaste traditie geworden en tegenwoordig vinden ook heel wat Belgen hun weg richting Schijndel. Het festival profileert zich nu al enkele jaren als ’the greatest show on earth’ en draait dus ook om meer dan enkel de muziek. De driedaagse festivalstad blonk gisteren op paaszondag – ondanks het nogal wisselvallige weer – nog net iets feller in al haar glorie en bood zoals gebruikelijk een breed buffet aan smaken en prikkels. Wij stippelden ons een weg uit langs nieuwkomers, vaste festivalklanten en een internationale grootheid die de Apollo liet uitpuilen. Het volledige verslag lees je hieronder.

Grote Geelstaart @ The Shelter

Grote Geelstaart is momenteel Nederland aan het veroveren met zijn progressieve noiserock. Het piepjonge Zeeuwse vijftal doet dat ordelijk en net in hemdjes en stropdassen, al is hun muziek iets minder oubollig. Het kwintet opende gisteren onze festivaldag met een absurde muzikale maalstroom die na een stevige paasbrunch toch iets minder gemakkelijk te verteren was. Hoe dan ook maakte het best veel indruk met wat virtuositeit, die tevens ook best luid durfde zijn. De Nederlanders trokken hun staart in elk geval niet in en duwden zichzelf via “Kranenborg” en een loeihard “Maalstroom” op een eigenwijze manier naar een nieuwe climax. De tweeklapper “Kolder!” en “Barch” maakte het plaatje compleet, en daarom deerde het ook niet dat Grote Geelstaart iets vroeger klaar was met spelen. Het zou ons in ieder geval niet verbazen mocht het fenomeen Grote Geelstaart ook in België snel voet aan grond krijgen.

Tom Smith @ Phoenix

Twee jaar geleden stond hij al eens met Editors als afsluiter van de Apollo op Paaspop. Hoewel die passage geen voltreffer was, keerde Tom Smith gisteren solo nog eens terug naar Schijndel om zijn debuutalbum There Is Nothing In The Dark That Isn’t There In The Light voor te stellen. Het was echter geen gemakkelijke opgave om de Phoenix met zijn ingetogen, eerlijke en melancholische nummers stil te krijgen. Het geroezemoes steeg een aantal keer boven de muziek uit, maar Smith en zijn extra muzikant bleven toch vasthouden aan hun intieme opzet. Naast heel wat solonummers, kregen we gisteren ook een handvol Editors-lievelingen in een akoestisch jasje en die zorgden bij een aantal aanwezigen toch voor een vorm van herkenning. In een kerk of knussere locatie komt hij zonder twijfel toch net iets beter tot zijn recht, al was het desondanks geen volledig verloren uur.

Native James @ The Shelter

Native James was al even bezig toen wij een kijkje kwamen nemen in The Shelter. De Brit uit Ipswich is momenteel op zijn allereerste Europese tour en dat in het kielzog van Nova Twins. Op Paaspop kreeg hij net iets meer tijd dan het gebruikelijke halfuur en die besteedde hij met harde songs vol metal-, hiphop- en punkinvloeden. De drie extra muzikanten brachten hun metalachtergrond in de livesound en lieten hem nog net iets vuiler klinken. Ook vocaal maakte Native James een degelijke indruk en liet hij geen spaander heel tijdens onder andere “DO WHAT YOU WANT”, “GTFU” en zijn System Of A Down-cover. Een uur lang blijvend indruk maken, was wel iets te veel van het goede; daarvoor waren niet alle nummers even sterk of memorabel. Native James heeft zijn sound gevonden en kan daar nu verder aan schaven.

De Nachtwacht @ Roxy

Voor De Nachtwacht liep de Roxy nog eens aardig vol, al moesten we wel wat geduld uitoefenen om de nieuwe band van Jiri11 live te kunnen zien. Door wat technische problemen was er even wat paniek op het podium, maar na een paar minuten konden ze er alsnog aan beginnen. En dat was maar goed ook, want De Nachtwacht charmeerde best wel met haar goed in het oor liggende Nederlandstalige indierock. We waren best verrast te horen hoeveel potentiële meezingers de groep op korte tijd bij elkaar heeft gesprokkeld en het toont vooral ook dat Jiri11 zich heeft laten omringen door de juiste mensen op het podium. Zelf maakte hij indruk met zijn gitaarspel en zijn warme stemgeluid. We snappen na gisteren in ieder geval al iets meer waarom ze in Nederland best wel fan zijn van De Nachtwacht.

Karen Dio @ The Shelter

De Braziliaanse Karen Dio wordt her en der getipt als een van de meest veelbelovende nieuwkomers in de rockmuziek, en dan zijn we er vanzelfsprekend als de kippen bij om er een eigen oordeel over te vellen. Het afgelopen jaar stond ze nog op het podium met Limp Bizkit, dit jaar gaat ze vol voor haar eigen geluk. De start van een best indrukwekkende festivalzomer, met ook optredens op Rock Werchter, Mad Cool, Hellfest en Sziget, gaf ze gisteren op Paaspop in een tamelijk volgelopen The Shelter. De verwachtingen waren niet mals en net dat was ook de reden waarom we een beetje op onze honger bleven zitten. Karen Dio had wel een leuke energie en behoorlijk wat podiumprésence, maar op het vlak van songs bleven we toch wat wachten tot hét gebeurde. Dat ene nummer heeft ze nog niet in handen om een hele zaal of weide uit haar hand te laten eten. Er is dus nog wel wat werk aan de winkel om haar optredens spannender en verrassender te maken.

MEROL @ Phoenix

Lang leve De Feeks! Binnen iets minder dan een maand ligt de nieuwe plaat van MEROL in de rekken, en daar hoort vanzelfsprekend een nieuwe festivalshow bij. Paaspop kreeg als een van de eersten de eer om dat nieuwe album in zijn volledigheid te ontdekken, en dat gaf meteen een goede impressie van de richting die ze wil uitgaan. Het klonk allemaal behoorlijk elektronisch, maar tegelijk bracht de gitariste een zekere punkattitude in het optreden. Nummers zoals opener “Rode Seksfeeks”, “Jij Laat Me Komen”, “Uitstekende Kut” en “Geen Seks Meer” waren allesbehalve preuts, maar los van het provocatieve had het ook een dieperliggende ondertoon.

MEROL wenste iedereen toe dat ze de festivaltent met een vrijer gevoel zouden verlaten, en door zelf heel wat minder bespreekbare thema’s aan te kaarten, slaagde ze daar ook in. De nieuwe productie en de nieuwe nummers waren weliswaar niet ieders meug, en de keuze om enkele vertrouwde hitjes niet te brengen zal daar ook deels mee te maken hebben, maar het kadert wel perfect binnen de rebelse aanpak van MEROL. Voor “Mommy” deed ze nog een borstharnas aan dat verbonden was met een waterpistool dat (fake) moedermelk het publiek in spoot. Paaspop was niet helemaal klaar voor zoveel openheid, maar we zien een KluB C op Rock Werchter met eenzelfde show wel gewoon ontploffen.

Nova Twins @ The Shelter

Eigenlijk waren we net op weg richting Son Mieux toen we door de lange wachtrijen voor de Phoenix toch besloten om naar The Shelter te trekken voor Nova Twins. Het duo dient normaliter geen introductie meer en is met zijn gedreven rocksound al lang geen geheim meer voor de liefhebbers van de betere gitaarmuziek. Drie jaar na hun laatste passage op Paaspop, op exact hetzelfde podium, oogden ze nog net iets baldadiger en rechtlijniger dan we van hen gewoon zijn. Paaspop was de laatste show van hun Europese tour, maar gezien ze enkel een uur kregen, moesten ze de setlist toch ietwat aanpassen. Het zorgde vooral bij hun roadie af en toe voor verwarring, maar ondanks een paar stroeve gitaarwissels zat de show qua strakheid en intensiteit goed in elkaar. Vooral de manier waarop bassiste Georgia South met haar pedalen en snaren speelde, was ronduit indrukwekkend en gaf elk nummer dat ze live speelden een upgrade. Het publiek bleef hoe dan ook best stroef toekijken, maar dat neemt niet weg dat Nova Twins weer een grondige stap heeft kunnen zetten.

Tom Odell @ Apollo

Tom Odell was als absolute headliner dé grootste publieksmagneet van Paaspop 2026, want de gigantische Apollo bereikte zonder al te grote problemen de maximumcapaciteit. De Brit is sinds de revival van “Another Love” geliefder dan ooit en toonde recentelijk in de AFAS Dome dat hij nog steeds behoorlijk kan beklijven. Een rumoerige festivaltent stil krijgen lukte hem jammer genoeg niet, en dat had vooral impact op de beleving van de festivalgangers die wel aandachtig wilden meeluisteren. Het constante gebabbel, in combinatie met een niet altijd even fraaie akoestiek, deed hem dus geen eer aan.

De liedjesmaker liet zich echter niet zomaar overdonderen door de factoren die hij zelf niet in de hand had en speelde stoïcijns door met zijn band. De bekende nummers werden over de setlist gespreid, en zo werden “Grow Old With Me” en “Can’t Pretend” redelijk vroeg in het uur gebracht. Het was echter vrij duidelijk dat het gros van de volle tent vooral zat te wachten op dat ene nummer, en dat werd pas op het einde boven gehaald. We waarderen het feit dat Paaspop iemand als Tom Odell heeft kunnen strikken; alleen jammer dat het publiek doorheen de set weinig respect toonde, want muzikaal klonk het zoals gebruikelijk weer best goed bij de Brit.

Zwangere Guy @ Roxy

Zwangere Guy trekt steeds met een klein hartje naar Nederland, maar dat bleek gisteren nergens voor nodig. De Brusselse rapper met de ‘gladde g’ werd met open armen ontvangen op Paaspop en toonde zich zoals we hem in België kennen; genereus, open en hard wanneer het moet. Het begin van zijn set stond vooral in het teken van zijn levensverhaal en zijn parcours van de afgelopen jaren. De Guy die er gisteren stond, was er eentje die met een nuchtere blik op de wereld kijkt en net als een verzoenende artiest voor het collectieve gevoel wil gaan. Verbinden in plaats van verdelen is sowieso een goede insteek en boodschap om uit te dragen op het podium en Paaspop toonde zich met een verrassend open oor. Toen Zwangere Guy zijn shirt uitdeed wist je dat de sloopkogel van stal werd gehaald en met “Wie is Guy?” was de eerste moshpit een feit. Hij had beloofd er niet te veel kak aan te hangen en hij hield voet bij stuk. Zwangere Guy bracht als afsluiter van onze Paaspop-driedaagse de essentie van muziek en dat was en zal altijd emotie blijven.

Paaspop viert volgend jaar zijn vijftigste verjaardag en dat op 26, 27 en 28 maart 2027.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!