Zeeuwse schippers zijn wel wat water gewend. Al eeuwenlang voeren ze uit over woelige zeeën, trotseerden ze stormen en vertrouwden ze erop dat schip en bemanning sterk genoeg waren om na de vangst weer veilig huiswaarts te keren. Maar hoe ervaren je ook bent, uiteindelijk blijft de zee degene die de regels bepaalt. Eén verkeerde inschatting, één onverwachte golf of één moment van overmoed kan genoeg zijn om de hele boel genadeloos naar de haast oneindige diepte van de zee te trekken. Precies daar, op die dunne lijn tussen controle en paniek, duikt Grote Geelstaart met Wij Zinken in.
Op zijn tweede ep laat het Zeeuwse gezelschap de veilige haven achter zich en zet het resoluut koers naar een muzikale storm waarin het alle zeilen moet bijzetten om niet kopje-onder te gaan. Wij Zinken is namelijk chaos. Ritmes slaan voortdurend om en de gitaren kletteren langs elkaar heen als golven op een rotsachtige kust. De ep is bovendien zo onvoorspelbaar als diezelfde golven, want als je denkt dat je eindelijk doorhebt welke richting een nummer uitgaat, trekt Grote Geelstaart alweer het roer om en komt er vanuit een compleet andere hoek iets op je af. Een onverwachte tempowisseling, een vreemde klank die uit het niets opdoemt of zelfs een compleet nieuwe laag wordt er soms tegenaan gesmeten, waardoor je als luisteraar amper de tijd krijgt om je ergens aan vast te klampen. Hoeft ook niet, want Grote Geelstaart is ondanks zijn jonge leeftijd een behoorlijk ervaren stuurman die precies lijkt te weten hoe het door zijn eigen geluid moet laveren.
Dat laat de band meteen horen wanneer hij van de onheilspellende introtrack “Een Koud Karwei” richting “Kolder!” gaat. Grote Geelstaart trekt van een bijna industriële sound naar een nerveuze uitbarsting waarin de bandleden elkaar voortdurend lijken op te jagen. De stuwende drums, de doorgeslagen gitaren en Luuk Bosma, de zanger van het geheel, die tussen voordragen en schreeuwen in hangt, zijn allemaal ingrediënten die ervoor zorgen dat alles blijft wringen en duwen. Dit is ook hoorbaar op “Maalstroom”, waar er ook nog eens een flinke bak aan synthesizers tegenaan wordt gegooid en het nummer in nog geen twee minuten tijd als een dolle over je heen walst.
Dat wil trouwens niet zeggen dat Grote Geelstaart zes nummers lang alleen maar plankgas geeft. Hoe anders is “De Kering”, die de eerste minuut vooral klinkt als de soundtrack van een sinistere thriller. Langzaam komen er steeds meer elementen bij, maar de ietwat bevreemdende, serene sfeer blijft aanwezig. Zelfs wanneer de chaos aanzwelt, heeft de track nog altijd een vreemde rust over zich. Dat klinkt tegenstrijdig en ergens is het dat ook, maar het is en blijft Grote Geelstaart die hier door de speakers knalt. Je afvragen of dingen wel kloppen zoals ze moeten kloppen, heeft vrij weinig zin, want eer je aan het einde van je vraag bent, zit de groep alweer drie bochten verder en klinkt alles opnieuw compleet anders.
Zorgen al die verschillende tempo’s, lagen en stijlen nog niet voor genoeg drukte, dan gooit Grote Geelstaart er ook nog een handvol gastmuzikanten tegenaan. Vier muzikanten krijgen met hun saxofoon, dwarsfluit, viool en trompet behoorlijk wat vrijheid om hun eigen ding te doen, terwijl hun bijdrage juist naadloos aansluit op het geluid dat Grote Geelstaart in tracks als “Kolder!”, “Nat Zeil” en “Vracht 7” stopt. Vooral die laatste profiteert daar enorm van. Nadat het slotnummer minutenlang alle kanten tegelijk op schiet, valt het plots grotendeels stil en blijven vooral de sirenes op de achtergrond over. Dan komt Grote Geelstaart terug, groter dan voorheen, en met in zijn kielzog de vier gastmuzikanten die het nummer nog een laatste flinke duw richting complete chaos geven. Het is zowat een kakofonie. Of wat zeggen we? Het is een kakofonie! Maar wel eentje die de ep van een uiterst lekker slot voorziet.
Wij Zinken is onderaan de streep het levende bewijs dat Grote Geelstaart zijn eigen gekte speelsgemakkelijk nog wat verder kan oprekken. Het vijftal gooit werkelijk alles tegen elkaar aan, maar weet opvallend goed waar de grens tussen interessante en vermoeiende chaos ligt. Misschien wat te veel drukdoenerij voor sommigen, maar wij kunnen er eerlijk gezegd alleen maar van smullen. Smul je hier ook van, dan kan je de komende maanden alle kanten op om de groep aan het werk te zien. Grote Geelstaart trekt met Wij Zinken namelijk voor het eerst op een eigen headlinetour. Zo staan onder meer Paradiso, Mezz en V11 op het programma, terwijl de band op 29 oktober ook in Trix neerstrijkt voor een Belgische passage.
Ontdek “Maalstroom”, ons favoriete nummer van Wij Zinken, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
