Kreator @ Ancienne Belgique (AB): Op z'n duivels best

Vier decennia in de ether en nog steeds helemaal aan de top; Kreator uit het Duitse Essen is een oergesteente in de Europese thrashmetal. De zwaargewichten houden er echter niet van om klakkeloos te teren op hun verleden en het beste bewijs leverden ze begin dit jaar eigenhandig met de release van hun zestiende album Krushers Of The World. Met een nieuw album onder de arm was er ook weer een bijzonder goede reden om nog eens de wereld rond te trekken. De aftrap gaven ze vorige week in het zuiden van Europa en stelselmatig werken ze zich een weg richting België. Gisteren lieten ze de Ancienne Belgique vollopen met een concert waar zowel de ogen alsook de oren de duivelse kost kregen.

Als er drie tourbussen in het zijstraatje van de Ancienne Belgique staan, dan weet je haast automatisch dat je een lange concertavond voor de boeg hebt. Kreator verstuurde maar liefst drie uitnodigingen om hun support te mogen doen en een van die bands was de Amerikaanse grindcore formatie Nails. Het was buiten nog licht toen ze eraan begonnen. We hadden speciaal ons avondmaal laten varen om er op tijd bij te kunnen zijn om iets voor zessen en toch kregen we best stevige kost achter onze kiezen. Het drietal had al tien jaar niet meer in België gespeeld en dat zullen we geweten hebben. Nails hakte er bij elk nummer stevig in en verkocht ons enkele rustieke stompen in onze nuchtere maag. Zonder scrupules hielden ze het tempo er stevig in, al bleven ze ook wel technisch best goed spelen. De pompende vuisten en het aantal headbangende mensen in de massa sprak boekdelen en was de verdienste van een fameus goed begin.

De volgende aan zet was Exodus en dat was een band waar klaarblijkelijk best veel mensen naar uitkeken. De rij aan hun merchstand was heel de avond best lang – zelfs langer in vergelijking met Kreator – en ondanks het vroege uur was de zaal al helemaal volgelopen. Echt gek is dat niet, want het viertal heeft sinds het eind van de jaren zeventig mee de krijtlijnen voor thrashmetal uitgezet. In de jaren tachtig behoorde Metallica-gitarist Kirk Hammett tot de bezetting en die bezetting is doorheen de jaren flink door elkaar geschud. De enige constante is eigenlijk gitarist Gary Holt en die had er gisteren ook best veel zin in. De band speelde strak en thrashy zoals alleen veteranen in hun vak dat kunnen en zo kregen ze het publiek redelijk snel mee. Het middenplein barste een aantal keer serieus uit zijn voegen en tijdens “Strike of The Beast” zagen we de eerste muur des doods van de avond voor blauwe plekken zorgen. Iedereen verkeerde dankzij Exodus in opperste paraatheid.

Geen twee zonder drie en zo mocht ook nog Carcass voor een kleine drie kwartier plaatsnemen op het podium. De band uit Liverpool is iets minder begaan met het meekrijgen van het publiek, maar Jeff Walker toonde zich wel royaal in zijn vrijgevigheid van waterflessen. Hoe dan ook is Carcass een band die je bij het nekvel grijpt en je vooral overdondert. Het klonk in zijn totaliteit robuust en doortastend, maar minstens evenzeer heel strak en bruut. Voor Walker was er overigens nog een goede reden om goed gezind te zijn, want de zingende bassist vierde gisteren zijn verjaardag. De taart die hij na het laatste lied kreeg, werd rockstergewijs in het publiek gekatapulteerd. Na drie voorprogramma’s waren onze gehoorkanalen uitgekuist en konden de duivels definitief ontbonden worden.

Over de Duitse Gründlichkeit wordt al eens spottend gedaan, maar het heeft zo ook zijn voordelen. Kreator begon namelijk mooi op tijd. Op een groot wit doek projecteerde de band eerst nog een paar beeltenissen van heroïsche opstanden, weliswaar tot leven gewekt met de hulp van artificiële intelligentie. Het maakte de beelden en de boodschap erachter niet minder fraai, maar we waren vooral benieuwd naar het decor dat zich achter het grote doek schuil hield. Bij de eerste noten van “Seven Serpents” kregen we eindelijk duidelijkheid en zagen we dat Kreator weer hun uiterste best had gedaan om met de nodige attributen hun eigen wereld te scheppen. De doffe klanken die we in het begin nog hoorden, vielen snel in balans en zo stond een thrashfestijn niets in de weg. De vuisten pompten in elk geval onverwoestbaar en met “Hail to the Hordes” en “Enemy of God” passeerden er vrij vroeg een paar geliefde meezingers de revue.

De restricties van de Ancienne Belgique lieten een vuurshow niet toe, al zorgde de Duitse band wel voor een vagevuur aan splijtende gitaarriffs. “Satanic Anarchy” startte het vuur en werd met een flitsende rode lichtshow duivels in beeld gebracht. Voor het pijlsnelle “Hate Über Alles” doken twee monsters het podium op, al verdreef Mille Petrozza de twee gestaltes met zijn flying v-gitaar. Aan sfeer was er geen gebrek en dat beaamde ook het aantal crowdsurfers tijdens “Betrayer”. De horde zwevende lichamen was bijna niet bij te houden, tot groot jolijt van Petrozza en zijn bankcollega’s. Verrassend genoeg zorgde de titeltrack van hun recente plaat eveneens voor een hoogtepunt. “Krugers of the World” werd luidop meegezongen en leek daarmee zijn plaats in de setlist voor de komende jaren beet te hebben.

Satan en de duivels spelen bij Kreator al sinds hun begindagen een centrale rol en ook de decorelementen zijn ludieke verwijzingen naar het minst gure wezen in het katholieke geloof. De twee opgeblazen creaties aan de zijkanten van het podium staarden ons heel het optreden lang gevaarlijk aan en drummer Jürgen Reil had zijn plaats zelfs op de grote schedel van de duivel. “Satan Is Real” kon dan ook niet ontbreken en gaf het optreden nog eens die extra gloed. Voor “Loyal to the Grave” liet Mille Petrozza eenmalig zijn vertrouwde flying v-gitaar achterwege om een paar vleugels aan te doen. Mede door de lichten oogde het in ieder geval even gevaarlijk als het klonk. Voor de liefhebbers van het betere technische gitaarspel waren er doorheen het optreden genoeg momenten om aan hun gading te komen, al deden wij dat vooral meer tegen het einde bij het knappe tweeluik “Endless Pain” en “666 – World Divided”.

Wat vooral fijn is aan een band als Kreator, is dat ze wel altijd hun niveau halen. Op het podium doen de Duitsers wat moet en soms gaan ze zelfs een stapje verder. In de Ancienne Belgique hielden ze het oldschool, maar tegelijk klonken ze tijdloos en allesbehalve uitgebrand. “Violet Revolution” hadden ze voor het einde bewaard, al mocht “Pleasure to Kill” de finale duivelse doodsteek toedienen. De wall of death zorgde voor serieuze chaos en zo eindigde Kreator op z’n duivelse best.

Setlist:

Seven Serpents
Hail to the Hordes
Enemy of God
Satanic Anarchy
Hate Über Alles
People of the Lie
Betrayer
Krugers of the World
Hordes of Chaos (A Necrologue for the Elite)
Satan Is Real
Loyal to the Grave
Phantom Antichrist
Endless Pain
666 – World Divided
Violent Revolution
Pleasure to Kill