© CPU – Marvin Anthony (archief)
Eigenlijk hebben wij het vanwege de Bende van Nijvel niet zo voor gemaskerde mensen, maar voor vijf Portugezen uit Porto maken we een uitzondering. Gaerea was lange tijd een goed bewaard geheim in de black metalscene, al voelde de band na verloop van tijd een zekere noodzaak om te evolueren en nieuwe horizonten te verkennen. Tot op zekere hoogte was het vorige album Coma reeds een beweging richting een breder spectrum en daar doen ze met Loss nu nog een schepje bovenop. Alpha, de frontman, verklaarde een zekere drang te voelen om risico’s te nemen en op een andere manier diepere nummers te brengen. Dat ze ook hun mysterieus concept met een openere sound naar een ander niveau kunnen tillen, bleek eerder al in aanloop naar Loss. Het album werd gisteren op releasedag voorgesteld met een unieke show in de Botanische concertzaal in Brussel.
Sinds gitariste Delta in 2023 de band vervoegde, is ze een steeds belangrijkere rol beginnen innemen in de sound: in de eerste plaats door haar verleden in verscheidene death metalbands, maar ook met haar verrassend zachte stem. Het was ook exact die engelachtige stem die ons gisteren welkom heette. De rustige intro van “Nomad” werd heel ingetogen en intiem gebracht door Delta en drummer XO. Het was een vrij ongewoon begin voor een band die in eerste plaats vooral om hun harde smart bekend staat, maar dat ze ook stevig kunnen uithalen bleek toen ook Alpha en de twee andere gitaristen het podium bestormden. Het geluid was nogal aan de doffe kant, maar Alpha was met zijn kenmerkende bewegingen en vocale uithalen wel per direct op de afspraak. Gaerea verwelkomde ons met open armen in een van de mooiste dagen van hun leven en in ruil daarvoor bestelden ze een eerste moshpit tijdens “Phoenix”. Het nummer moest het weliswaar vooral van een oorsuizend eind hebben, maar het geluid klonk wel vele malen minder dof dan tijdens het eerste nummer.
De show werd opgedeeld in twee delen, met tussenin nog een screening over het ontstaan van Loss. Dat dat eerste deel uitsluitend uit nummers van Loss ging bestaan was niet verwonderlijk, maar aangezien dat album ook pas gisteren het licht van het leven zag waren niet alle nummers al even bekend. Het was dus voor een stuk een ontdekkingstocht en het zal ook een van de redenen zijn waarom het publiek zich soms net iets te passief opstelde. Gaerea wilde de Botanique laten ontploffen tijdens “Submerged”, maar daarvoor was het gros van het publiek toch iets te zeer in zichzelf gekeerd. De beuker in “Luminary” was een stevige headbanger, waaruit bleek dat Loss naast de rustigere nummers ook nog steeds genoeg black metal-elementen bevatten. Met “Uncontrolled” ging Gaerea zelfs even wat meer de death metal-richting uit, wat door het publiek best goed gesmaakt werd. Technisch speelde Gaerea best goed en viel er weinig op aan te merken, al deed de geluidsmix de band desondanks ook wat oneer aan.
Met Loss neemt Gaerea op een cruciaal moment in zijn carrière een zeker risico, omdat het zijn notoire zware achtergrond meer durft loslaten. Net daarom is het voor Alpha en de andere vier een essentieel album: omdat het diep durft te snijden en een gedeelde pijn in zich draagt. “Cyclone” raasde wild door de zaal en ook “Hellbound”, dat live net iets ruiger en luider gebracht werd, gaf de Portugezen een extra binding met het publiek. Het einde van het eerste deel werd ingezet met “Stardust”, waarvoor de zwarte maskers ingeruild werden voor een glinsterend exemplaar. Volgens Alpha is dat het nummer dat alles over het nieuwe album vertelt en net daarom was het een passend sluitstuk om dat verhaal af te ronden. Vocaal was het in ieder geval behoorlijk indrukwekkend en veelzijdig en door de combinatie van zacht en hard werd de emotionele lading nog beter uitgespeeld.
Zoals aangegeven werd het optreden na het eerste deel onderbroken voor een screening van Shaping The Unknown. De tweedelige documentaire was voor velen in de zaal klaarblijkelijk het geschikte moment om even naar de toog te waggelen of naar de merchandise te gaan, maar in plaats van het halfuur dat werd aangegeven duurde deze screening in totaal net iets meer dan tien minuten. De zaal was dus niet volledig gevuld toen Gaerea terugkeerde naar het podium om wat dieper in zijn discografie te gaan graven. Het tweede deel was in ieder geval stukken harder dan het eerste en dat konden we met “Hope Shatters” in levende lijven ondervinden. Alpha maande ons net iets te vaak aan om mee te springen. Het sierde hem wel dat hij de sfeer nog iets meer wilde opkrikken om het te krijgen waar hij dat graag had.
De nummers werden harder en sneller en inmiddels bereikte de zaal ook weer nagenoeg haar maximumcapaciteit. Ideaal moment dus om nog eens een ‘wall of death’ te eisen. Gaerea ging tot het bot op “Urge” en Alpha haalde nog eens paar stevige screams uit het diepste van zijn ziel. Ook “Laude” was onverbloemd hard en was een regelrechte maagstomp die we meer dan zes minuten lang bleven voelen. De Portugezen hadden weinig compassie en wilden de greep op het nekvel niet zomaar lossen, al deden ze dat uiteindelijk wel nog met het melancholische “Wilted Flower”. Al grappend vroeg Alpha om de lichtjes van de gsm boven te halen om hun Taylor Swift-moment van de avond te kunnen verzilveren. Met veel inleving en ook een zekere emotie bracht het vijftal de laatste noten van de avond. Het drumsalvo was strak, terwijl de gitaren nog eens overrompelden.
De vijf gemaskerde Portugezen brachten een ambitieuze show die vooral in het teken stond van Loss, maar uiteindelijk ook de fans van het eerdere werk de nodige munitie gaf om hun smaakpeppillen te kunnen stillen. Hoewel we de verhaallijn en het idee achter de verdeling van het concert wel begrepen, had het uiteindelijk net iets meer zin gegeven om gewoon te blijven doorspelen en puur met muziek de brug te slaan tussen het nieuwe en het oude Gaerea. Dat dit nieuwe album andere deuren gaat openen staat buiten kijf, al zijn we ook benieuwd welke deuren de band in de toekomst nog ambieert te openen. Maar laten we in eerste plaats dus vooral blij zijn met Loss en het de nodige tijd geven om zich als album, maar zeker ook als verhaal en sentiment te kunnen ontplooien in het Gaerea-universum.
Op zondag 21 juni staat Gaerea in de Marquee van Graspop Metal Meeting. Andere namen die dag zijn onder andere Mastodon, Venom, The Gathering, Sabaton, Def Leppard en Kanonenfieber.
“Volgens Alpha is dat het nummer dat alles over het nieuwe album verteld…”
Gezien?
Inderdaad.
DT-fout.
Sommige lezers hechten daar belang aan.