© CPU – Chris Stessens (archief)
De Amerikaanse Remy Bond had in 2024 een TikTok-hitje te pakken met “Summer Song”, een retro americana song die gewoon goed klinkt. Na haar passage op Rock Werchter vorige zomer hadden we wel zin om dat nummer nog eens live te horen, en dat in de Rotonde van de Botanique. Waar Bond soms vergeleken wordt met Lana Del Rey door haar retro en zwoele stijl, kunnen we ze misschien ook wel de zonnige versie van de Amerikaanse zangeres noemen, dit door de Californische en Hawaïaanse sfeer die ook ep Backstage At The Tropicana had. Wij waren alvast benieuwd.
Noem het vriendjespolitiek of noem het zusterliefde. Zus Olivia Bond verzorgde het voorprogramma en deed ons in haar Aladdin-achtige outfit meteen aan iemand denken: haar zus Remy. Met dezelfde energie, présence en mysterie stond ze op podium. Ook de stijl van de nummers als “Electric City” leek op die van haar zus. De zangeres stond alleen op podium met een backingtrack en leek zo niet altijd even overtuigend mee te zingen. Midden de set viel de kabel dan uit haar microfoon, die ze op zijn beurt niet hersteld kreeg, waardoor er van zingen zelfs even helemaal geen sprake meer was. Of toch buiten die backingtrack gerekend. Met een sexy bedoelde, maar ietwat ongemakkelijke, versie van “Like A Virgin”, bleef Bond wel haar best doen om haar uitstraling te behouden. Na twintig minuutjes hield ze het dan voor bekeken. Misschien was het voor de zangeres ook beter dat de zaal nog niet helemaal gevuld was.
Al van het begin stond een roze Fabergé ei te glunderen op het podium. Het doel hierrond was dat Remy Bond op podium kwam gewandeld, om dan zichtbaar recht in het ei te kruipen en uiteindelijk ‘op magische wijze’ uit het ei te verschijnen. Eerste nummer “Sunset Claws” zette direct de toon als aanstekelijk, maar laid-back. Bond straalde een coole, maar integere présence uit. Met haar roze ananasjurk en haar haar mooi opgestoken, kwam ze ook typisch Hawaï-achtig, maar toch stijlvol voor de dag. Daarna bleek “Don’t Go To Paris” in het begin van de set al snel een van de bekendere en betere nummers.
Met ook een backingtrack, naast haar drie muzikanten, kon de zachte stem van Bond niet altijd even goed uitkomen als we hadden gehoopt. Hiermee willen we haar niet onnodig naar beneden halen, want bij enkele nummers kwam haar stem en kwaliteit wel heel mooi naar boven. Alleen had alles wat beter gemixt kunnen worden en konden ze enkele stemeffecten ook gewoon beter achterwege laten. “No One” gaf dan wel muzikaal een hoogtepunt door zijn verlengde outro die Bond van de studioversie haalde, maar live wel brengt. Tussenin was Bonds stem ietwat verlegen en verstonden we niet altijd haar korte tussenstukken. Hierdoor kwam ze wel enigszins sympathiek over. Aan de hand van twee onuitgebrachte nummers kabbelde de set van de zangeres genadeloos verder. Dit wel zonder enorme pieken in energie en kwaliteit. We genoten van wat we kregen, maar zagen Bond te veel hetzelfde brengen. Haar hitje “Summer Song” kreeg dan tenminste het publiek wat meer mee.
Na “Cherry Red Balloon” ging de zangeres dan kort van het podium. Lang duurde het echter niet voor ze weer verscheen. Door een probleem met haar in-ears duurde het ook niet lang voor ze aankondigde dat ze een secondje nodig had en weer verdween, waar we natuurlijk geen probleem mee hadden – techniekproblemen zijn dan ook van alle tijden. Wanneer ze dan begon te zingen, moest ze even zichzelf herpakken na de slappe lach. Vooral toen Olivia Bond dan haar zus vervoegde op podium voor het ABBA-achtige “Moviestar”, schitterden ze alle twee en voelden ze zich naar ons gevoel goed samen. Noem het wederom zusterliefde. Met het in Amerikaans gegoten “Red, White and Blue” sloot Bond de boel nog deftig af.
Remy Bond gaf ons gisteren in de Rotonde een show die gezellig was. Een uitblinker voor de geschiedenisboeken was het niet, maar we vergeven het haar. Ze heeft namelijk wel de nummers en de eigen capaciteit om nog te groeien, want de zangeres staat ook nog maar in het begin van haar carrière. We zijn blij dat we erbij waren en dat we onze avond hiermee hebben opgevuld. Toch zijn we eerder geneigd om bij een vrij moment op een festival terug te gaan dan bij een nieuwe soloshow.
Setlist:
Sunset Claws
Skin Tight Jeans
Simple Girl
Don’t Go Back To Paris
No One
Orlando
You Don’t Say That
American Wedding
Summer Song
Hawaiian Dream
Star Shaped Baby
Cherry Red Balloon
Moviestar (met Olivia Bond)
Walk Like An Angel
Red White and Blue
