
© CPU – Marvin Anthony (archief)
Een dipje dat toeslaat na het nuttigen van een heerlijk lang uitgesponnen avondmaal, wie herkent het niet? Volwassenen bestellen dan vaak een koffietje om af te ronden – of een cappuccino, americano of latte macchiato … er is nu eenmaal “Too Much of Everything” – terwijl de kinderen in het gezelschap niet snel genoeg van tafel kunnen zijn om te ravotten en hun laatste schepje energie op te diepen. Net dat laatste gevoel weet Tom Van Laere aka Admiral Freebee te vatten op de nieuwste plaat Raw Fun. Nog even jezelf samenrapen en gáán. Raw Fun knipoogt ook nadrukkelijk naar de skatecommunity, waar gelijkaardige energie te rapen valt. Het is bovendien een van de weinige sporttakken waar tegenstanders voor elkaar supporteren: een skater die valt en gehavend is, wordt aangemoedigd om door te blijven gaan en dezelfde halsbrekende trick gewoon nog een keer te proberen. Nooit zat zo’n rechttoe rechtaan gevoel zo erg vervlochten in een album van Admiral Freebee. Melodieus gezien ademen de songs op Raw Fun zorgeloosheid. Luister je echter aandachtig naar de teksten, dan vind je de vrolijke wanhoop terug die het werk van den Admiraal typeert. Blind zijn voor al het slechte nieuws in de wereld kan niet, maar uit de bol gaan is nog altijd toegestaan of zelfs aan te moedigen.
Met zo’n energiek werkstuk onder de arm kan het niet anders dan dat de lucht in de concertzaal voor elk optreden zwanger is van de elektriciteit. In Het Depot mikte ene DJ Willie steeds stevigere rockplaten de zaal in en kon je de tinteling der anticipatie voelen voor Admiral Freebee het podium betrad. Het gezelschap rond Tom Van Laere heeft nu al een paar jaar dezelfde vaste bezetting waardoor Admiral Freebee meer dan ooit een band is. En dat voel je meteen. We weten niet of de groep vooraf samen aan het ravotten was, maar ze hadden duidelijk zin om er onvervaard in te vliegen. Even werden we door de intro van “Seeking A Friend” aan de piano op het verkeerde been gezet, doch het duurde maar een paar tellen voor de eerste laagvliegende gitaarpartij langs onze beide flanken tegelijk scheerde. Het concert was meteen officieel begonnen en de eerste dualiteit kon worden genoteerd: enerzijds kregen we een dreigend ‘armageddon’ te horen, aan de andere zijde bracht de lyric ‘Even though the news is bad, all I wanna do is sing’ onze eerste glimlach tevoorschijn. Het zou niet de laatste keer worden.

© CPU – Marvin Anthony (archief)
Admiral Freebee speelt graag met de verwachtingen van zijn publiek, en dat zou de rode draad van de avond worden. De bühne als speeltuin, zeg maar. In die speeltuin hadden de nieuwe songs zich al verbazend comfortabel neergevleid. Zo kon “The Age Of Rage” op bijna dezelfde respons rekenen als het oude prijsbeest “Oh Darkness” en heeft “No One’s Puppy” alles in zich om nog jaren een vaste meezinger op de setlist te worden. En dan hebben we het nog niet over “The Hunger” gehad. Wat een song is dat toch! De perfecte brug tussen de nieuwe plaat en het onderschatte, vanwege een armblessure elektronisch getinte The Gardener. Maar we zouden over spelen met verwachtingen beginnen: op deze tour is het doorgaans bevlogen “Ever Present” verveld tot een dramatische ballad. Dat is even wennen.
Andere vertimmerde songs kwamen beter uit de verf. De vette knipoog naar de funk tijdens “Always On The Run” gaat al even mee als het moment waarop toetsentovenaar Senne Guns en de ritmesectie met Laurens Billiet (drums) en Tim Coenen (bas) deftig kunnen shinen. Ze kunnen dat ook wanneer het klein mag. Wat hebben wij genoten van “Einstein Brain”, dat ineens uit The Broken Circle Breakdown weggelopen lijkt. Niet alle klassiekers werden binnenstebuiten gekeerd. In de terecht afgedwongen bisronde haakte “Living For The Weekend” zijn karretje op urgente wijze aan alle gepresenteerde Raw Fun, alvorens een relaxed gespeeld “Rags ’n Run” de kers bovenop de cake plantte.

© CPU – Karen Van Lierde (archief)
Het heerlijk losse Raw Fun zet Admiral Freebee helemaal terug in de picture als gitaarheld, en dat doet de man zichtbaar deugd. Iedere toeschouwer kan er intussen zijn voordeel mee doen. Dat de vinyls van Raw Fun na het concert vlot over de toonbank gingen, verbaasde ons niks.
Admiral Freebee is de komende tijd nog her en der geprogrammeerd. Alle data vind je op zijn website en socials. Op vrijdag 24 juli staat hij op het sympathieke Rock Olmen.
Setlist:
Seeking A Friend
Future Fathers Of Utopia
Q&A With Myself
Breaking Away
Nothing Else To Do
Not In It 4 Love
The Wonder Of Life
Good Times
The Age Of Rage
Dog That Never Dies
Ever Present
Last Song About You
Always On The Run
The Hunger
Faithful To The Night
No One’s Puppy
Oh Darkness
Bad Year For Rock ’n Roll
Einstein Brain
Coming Of The Knight
Living For The Weekend
Rags ’n Run





