Twee jaar geleden struikelden rapveteraan Youssef ‘Sef’ Gnaoui, Hang Youth-frontman Abel van Gijlswijk en producer Faisal Chatar de studio binnen, zetten de Edison die Sef net gewonnen had op de speakers en ramden op vier dagen een plaat in elkaar. Vijfentwintig minuten kabaal maken tegen kapitalisme, fascisme en andere -ismes was genoeg om hen in Nederland de heetste protestzangers van het moment te maken. De belofte kwam snel: we doen dit nog een keer. Nu krijgen we met IJSLAND 2 een opvolger, die in alle opzichten de grote broer is geworden van het debuut. Het trio nam meer tijd voor de opnames, met als resultaat een langere plaat met nummers die gepolijster zijn. Voor zoverre een spijkerbom gepolijst kan zijn, want IJSLAND 2 barst net als zijn voorganger van de woede.
Geen tijd te verliezen, moeten ze gedacht hebben en ze trappen met “HETE TAKE” meteen de deur uit zijn hengsels. Abel gooit Fat Man op de bank en deelt de biljetten uit aan het volk, waarna Sef alle koeien naar de slachtbank leidt (‘Abolish al het vee!’) en ze vervangt door Syrische vluchtelingen. Na even terug te schakelen met de dansbare housebeats van “TIJDSGEEST” gaat het gaspedaal weer vol naar beneden op “DON’T BELIEVE DE KRANT“. Abel braakt complottheorieën alsof zijn leven ervan afhangt, rakelings langs de grens tussen complot en geheim scherend die het post-truth-tijdperk kenmerkt. Misschien heeft hij wel gelijk, en ligt alle macht echt bij de banken. En al dat gedoe met die Epstein-lijst is sowieso verdacht, toch? Wie weet nog echt wat waar is?
“OSAMA BIN LADEN” wordt door mujahedin Abel bedekt onder een bommentapijt, maar Sef komt daarna wel met een van de meest bedachtzame verses van de plaat. Met ‘Maakt een tulband je meer terrorist dan een stropdas? / … / een slachtoffer is net zo dood bij allebei’ houdt hij de politici een spiegel voor. Het contrast tussen de explosieve chaos van Abel en de koele beheersing van Sef is trouwens tekenend voor de hele plaat: de ene kapt wild in het rond, de andere schiet ijzig met scherp. Maar het eindresultaat is hetzelfde. Alles gaat tegen de grond, de 1% wordt neergemaaid.
Tussen de protestleuzen door zijn de verwijzingen naar modemerken ondertussen niet bij te houden. Margiela, Vivienne Westwood, Dries van Noten; IJsland doet aan high fashion-activisme, aan molotovcocktails in kristallen glazen. Wie nu denkt ‘hé, waren die gasten geen antikapitalisten?’ heeft trouwens gelijk, maar op “UITVERKOOP” verduidelijkt het duo dat ze zich ervan bewust zijn dat ze even goed gepakt worden door hoe verslavend spullen kopen kan zijn. IJsland heeft nooit geclaimd perfect te zijn, dat benadrukken ze nog eens op afsluiter “EEN STABIEL CONFLICT“. Ze hebben ook geen oplossingen, de wereld zit hen gewoon tegen. Neem het hen maar eens kwalijk.
IJsland neemt zichzelf trouwens vooral niet te serieus. “BOEKE“, gebouwd rond een sample van het gelijknamige nummer van Aptijt die Faisal meesterlijk tussen de tekst weeft, namedropt een hele bibliotheek auteurs maar gaat maar half over lezen. Op “OPPBOTS” wordt het nog gekker, met waarschuwingen voor bots van de Mossad in de comments en Nelly’s “E.I.” dat op het einde omgevormd wordt tot een AI-anthem. De slinger slaat wel helemaal door op “KAASBLOK“, waar Faisal iets te veel inspiratie heeft gevonden op de kermis en Abel en Sef de draad even volledig kwijt zijn. ‘Vind het allemaal maar gek, maar ben ook een beetje stoned’ rapt die laatste. Misschien ligt het daaraan.
Het is zo ongeveer de enige uitschuiver die Faisal op het hele album maakt. Naar eigen zeggen zijn de beats het resultaat van gewoon overal ‘ja’ op te zeggen en te grabbelen in zijn ton met random geluidjes die hij in zijn bibliotheek heeft opgeslagen. Muzikaal maximalisme, een dollemansrit die van Caraïbische carnavalmuziek naar pianoballades of opgefokte hyperpop raast. Met bakken DJ-ervaring naait hij het gros van de plaat naadloos aan elkaar, dubbelchecken of je nog naar hetzelfde nummer aan het luisteren bent is regelmatig nodig. Abel en Sef zijn de woordvoerders van de revolutie, maar Faisal is de hartslag.
Is er nog hoop voor de toekomst? Misschien niet. Als het aan IJSLAND 2 ligt, is dat geen reden om de moed op te geven. IJsland wil de wereld niet veranderen. IJsland gaat de wereld niet veranderen. Maar als we collectief ten onder gaan, dan ten minste strijdend. Dus fuck it, zet je planga van Prada op, slijp de guillotine en ga dansen op disco terrorismo.
Facebook: Sef & Abel / Instagram: Sef & Abel / Website
Ontdek “DON’T BELIEVE DE KRANT”, ons favoriete nummer van IJSLAND 2 in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
