©CPU – Chris Stessens (archief)
Sinds zijn doorbraak als tiener bij Odd Future heeft Thebe Neruda Kgositsile, beter bekend als Earl Sweatshirt, zich ontwikkeld tot een gerespecteerde en eigenzinnige naam binnen de alternatieve hiphop. Waar hij vroeger nog rauw en ongefilterd klonk, is zijn werk doorheen de jaren steeds introspectiever en abstracter geworden. Albums als Some Rap Songs en SICK! toonden al hoe hij minimalisme en emotionele gelaagdheid verkiest boven grote hooks of hits, en met Voir dire verfijnde hij die stijl nog verder samen met The Alchemist. Zijn teksten voelen vaak als losse gedachten die toch samen een scherp zelfportret vormen. Dat hij in België een trouwe fanbase heeft, is geen toeval, want hij passeerde hier al vaak om zijn albums voor te stellen, wat hij nu ook doet voor zijn vijfde album Live Laugh Love.
In De Roma hing een compacte sfeer. Het balkon bleef gesloten en de gordijnen achter de techniek waren opengetrokken, waardoor de zaal minder groot oogde en de vloer mooi gevuld stond. Het publiek was opvallend jong, al stonden er verspreid ook oudere kenners die duidelijk al langer bekend zijn met Earl Sweatshirts discografie. Om de korte avond te starten, begon Jadasea wat loom aan zijn set, die balanceerde tussen dromerige r&b beats en snelle raps. Ondanks hoorbaar geroezemoes achterin de zaal, stonden de eerste rijen er duidelijk ook voor hem en werd er bij momenten zelfs meegezongen. Toch bleef zijn optreden vrij monotoon, want de nummers bleven in een gelijkaardig tempo zonder echte uitschieters. Zijn emotie was zichtbaar, maar bereikte niet altijd de hele ruimte, waardoor het meer aanvoelde als een snelle, vullende act dan als een volledig overtuigende set.
De overgang naar de hoofdact verliep vlekkeloos. Zonder pauze nam de dj over van Jadasea en liet hij de beat van zijn laatste nummer subtiel overvloeien in de eerste klanken van de set van Earl Sweatshirt, waardoor het publiek in een nieuwe fase werd gezogen. Dat gebrek aan onderbreking werkte in zijn voordeel, want niemand werd uit de sfeer gehaald en voor je het besefte zat je midden in een geconcentreerde stroom van nummers die in elkaar overliepen. Earl verscheen op het podium en begon meteen zijn bekendste nummer “Riot!” te rappen.
Zonder een uitgebreide begroeting of opgezet podium, begon hij verder aan een uur waarin tijd vreemd aanvoelde. De nummers vloeiden zo soepel in elkaar over dat de set eerder als één lange gedachtegang klonk, dan als een klassieke opeenvolging van tracks. Earl Sweatshirt bewoog weinig en verzonk eigenlijk gewoon in zijn eigen wereld. Net dat nonchalante karakter maakt hem live zo intrigerend. Het publiek hing aan zijn lippen en bij oudere favorieten zoals “2010” en “Azucar” werden zinnen luidkeels afgemaakt, wat hem af en toe zichtbaar verraste. De minimalistische productie legde dus alle nadruk op zijn stem en pen, wat meer dan voldoende bleek te zijn om de hele zaal in een hypnotiserende trance te brengen.
Halverwege werd de sfeer intenser en intiemer. De beats voelden zwaarder aan door een melancholischere ondertoon, maar Earl zelf bleef nog altijd nonchalant. Die spanning tussen emotioneel geladen teksten en een bijna achteloze podiumprésence geeft zijn performance een unieke kracht. Zelfs wanneer de thematiek donker wordt in “Shattered Dreams”, weigert hij in dramatiek te vallen. Kort erna kwam Jadasea opnieuw het podium op voor een gezamenlijke passage, wat zorgde voor een fijn moment van verbinding tussen beide artiesten. Daarna trok Earl de focus weer volledig naar zich toe en bouwde hij verder aan zijn slotstuk met “E. Coli”, een samenwerking met The Alchemist, waar iedereen nog eens op los ging.
Tegen het einde brak hij zijn gereserveerde houding lichtjes open met een reeks uitgebreide shoutouts naar zowat het hele team van De Roma, wat een onverwachte warme noot gaf in een verder simpele show. Een korte encore volgde en al snel gingen de lichten alweer aan na “TOURMALINE”. Het was dus geen spektakelshow, maar wel een samenhangend en doordacht optreden dat volledig draaide om inhoud en flow. Earl Sweatshirt bewees opnieuw dat hij geen grote gebaren nodig heeft om indruk te maken, want zijn kracht zit in beheersing, subtiliteit en teksten die nog lang blijven nazinderen.
