De toekomst van Ão heeft naar het schijnt aan een zijden draadje gehangen. Een gouden draadje dan wel, want het is moeilijk om hetgeen het viertal doormaakte niet te beschijven als een succesverhaal. Met debuutplaat Ao Mar kende op een gegeven moment geen enkel podium nog geheimen voor de band rond zangeres Brenda Corijn. En dat mogen we toch nog altijd wel als een soort van unicum omschrijven. Niet dat het zo speciaal is dat een groep van eigen bodem groots doorbreekt, maar om dat enerzijds in het Portugees en anderzijds met instrumenten waar niemand echt de naam van kent te doen… da’s toch wel iets om trots op te zijn. Maar dan was daar bijna exact een halfjaar geleden “Talvez“. ‘Misschien’, vrij vertaald, en dat maakte meteen het bruggetje naar het idee dat Ão misschien nooit meer terug zou keren. Voila, de eerste en laatste zin verbonden met elkaar – slim gedaan, hè?
Gelukkig behoren al die onzekerheden tot het verleden en is Ão nu zelfverzekerder dan ooit terug van weggeweest. Het is te zeggen, volwassener was misschien een beter gekozen woord. Malandra heet de tweede baby van het viertal, en daarin verkent het eerder bewandelde paden een stukje verder en avontuurlijker. Meer vibratie, exotischere instrumentatie en bezwerendere percussie: op opener “Me Condena” word je bijvoorbeeld al helemaal meegesleept in de bezwerende duisternis, die dieper snijdt dan ooit. Ão toont daarin meteen ook aan waar het nog altijd voor staat; het rekken van de grenzen tussen klassieke geluiden en zelf in elkaar gestoken instrumenten en percussie.
Ook op vlak van opname probeerde de band die lijn klaarblijkelijk door te trekken. “Orgulho” is het duidelijkst van alle nummers in 3D opgenomen, waardoor er niet alleen enorm veel details voor diepgang zorgen, maar waardoor ook duidelijk wordt dat Ão langs alle kanten durft tegen te slijpen, tegendraads kan doen en toch enorm vlot je gehoorkanalen binnen kan glijden. Moeilijk, maar met het allergrootste gemak. Een nummer als “Cinza” zou je enorm ontoegankelijk kunnen noemen, net doordat er met enkel elektronica en een bewerkte Corijn aan een spanningsboog wordt gebouwd, maar het is net die intrige die je bij het nekvel grijpt. Overrompelend, da’s vaak wel het juiste woord.
Vaak weet je dus wel dat het gaat gebeuren, maar je ziet het daarom niet altijd aankomen. In pakweg “Aren’t You Tired” word je bijvoorbeeld permanent om de tuin geleid en zelfs als je het dan lijkt door te hebben, breekt het allemaal open in een dansbaar, instrumentaal geheel. Het tweeluik dat “Talvez” met de titeltrack vormt is er net daarvoor nog zo eentje dat aantoont dat Ão zijn kleurenpallet verder durft uit te breiden. Het durft een volledige song van tafel te vegen, om die dan van nul terug steentje per steentje op te bouwen… en dan terug van tafel te vegen. Als een prachtig sensuele dromenvanger in een windhoos. Rust in de chaos, altijd hypnotiserend.
Als Malandra het heelal is, dan is Ão de maan. Alleen is het daar niet verschrikkelijk koud, maar zie je stilletjes aan druppels zweet de kraters in rollen. Tropisch, in het maanlicht dan. Een contradictio interminis, maar daar sluit de band allemaal geen compromissen mee. “Sorte” kabbelt zo met een groeiende subtiliteit voort richting de dystopische wereld die “Acorda” is, waarna “Volta” alle overige sterren nog eens allemaal op hun plek zet. Ão doet het op Malandra, om het dan toch met een alliteratie te zeggen, tropisch tegendraads. De verrassingsfactor vanop Ao Mar is op deze opvolger misschien wat minder, maar daardoor valt de volwassenwording ook gewoon wat meer op.
Want zoals ze wel eens zeggen, is een tweede album maken altijd een tricky taak. Je hebt een lat om te halen, je wil niet knats hetzelfde doen… Het zorgt ongetwijfeld vaker dan je denkt voor heel wat handen in het haar. Dat het in het geval van Ão het zelfs zorgde voor de vraag of er wel een plaat zou volgen, is in dit geval misschien zelfs de redding geweest. Het zorgde voor een open visie – niets om je echt aan vast te houden buiten jezelf. En daar ligt het geheim. Malandra is Ão, op de meest natuurlijk geëvolueerde manier.
Op donderdag 26 maart stelt Ão Malandra voor in de Ancienne Belgique. Komende zomer volgen Gent Jazz (12 juli) en Dranouter Festival (8 augustus), in het najaar staat er een clubtour op de planning met tussenstops in HA Concerts (12 november), Cactus Club (19 november), Het Depot (26 november) en De Roma (3 december).
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Malandra”, ons favoriete nummer van Malandra, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
