Het was de afgelopen tijd wat stil rond het Belgische drietal High Hi. Na het meer dan degelijke Return To Dust in 2022 was het drie jaar wachten tot we met “Running” een eerste voorsmaakje kregen van een nieuwe plaat. Dat het maakproces van dat album niet op wieltjes liep, kregen we te horen. Maar nu staan ze er dus weer, en hoe. Zo werd de livebezetting voor dit nieuwe hoofdstuk sinds deze zomer al grondig uitgebreid met Daan Schepers (Eefje de Visser, Bazart) en Charline D’hoore (ex-Pommelien Thijs) – muzikale duizendpoten die al vele kilometers maakten in ons muzieklandschap. En dat is nodig, want met Noonday Demon doet High Hi ons nu ook zijn beste album tot nog toe cadeau, vol verfijnde popmuziek – al valt daar moeilijk een label op te plakken – die je vaak terugkatapulteert naar de jaren ’70 en ’80. Soms duister – de wereld staat nu eenmaal in brand – vaak hoopvol, maar vooral om van te likkebaarden.
“Ready??” klinkt meteen heel dystopisch – de unheimliche intro waarmee de band ook zijn Pukkelpop-set opende – alsof we ons in mistig maanlicht bevinden. Stemmen klinken in de verte, waarna de groep haar intrede doet zoals vanouds: laagjes elektrische gitaar, netjes boven elkaar gedrapeerd, en die heerlijke samenzang van Dieter Beerten en Anne-Sophie Ooghe. High hi is terug! Het daaropvolgende “Running” maakt duidelijk dat er achter de positief klinkende noten vaak een diepere en melancholische boodschap zit. Over hardlopers die zo aan ‘zelfverbetering’ doen, in dit geval, en hoe dat vaak een vorm van escapisme is.
“Whatever” daarentegen is dan weer ongegeneerd positief: een speels pleidooi voor menselijke eigenheid en een strijd tegen eentonigheid. Dat lijkt het drietal ook met deze plaat te onderstrepen: je kan ze niet in een hokje stoppen, elk nummer toont een ander klankenpallet waardoor het album veertig minuten lang een genot blijft om naar te luisteren. En dat moet niet altijd even uitgelaten, bewijst “The Show”: een van de meest emotionele nummers van het album, over hoe het is om als vrouw in de wereld van nu te leven. De zachte synthesizerklanken en de o zo nostalgisch klinkende stem van Anne-Sophie zorgen ervoor dat we terug naar de jaren ’80 gekatapulteerd worden.
Op “Different Daze” mag het dan weer ietwat frivoler: een zachte gitaar vergezelt hier Dieters stem en al snel wordt een lofi sfeertje geschept. Op het einde komen de gitaren toch nog even piepen en krijgt het nummer alsnog een elektrische stroomstoot. “Without The Words” doet je daarna meeknikken op een repetitieve melodie, zonder ooit saai te worden, integendeel. Dat is ook de kracht van High Hi: het weet zijn melodieën en instrumentaties hier zodanig uit te puren, dat je als luisteraar aan je koptelefoon gekluisterd blijft.
Zo ook op “Scammers”: vettig klinkende synthesizers vormen het kloppend hart van deze bonzende banger. Doe daar nog wat vocodereffect bij en je krijgt een subliem allegaartje van muzikale goochelarij waarin we ook nog eens worden bevestigd van het talent van Daan Schepers, die het album eveneens producete. “240p (Feedback)” sluit de plaat af in stijl: wat begint als ingetogen extraatje, barst al snel uit z’n voegen. Lang uitgesponnen gutsen elektronica doen je richting het einde zweven, waarmee het nummer niet moet onderdoen voor het betere werk van M83.
Noonday Demon is met andere woorden een fascinerend album geworden, met een coherent geluid dat geen moment gaat vervelen. Soms zijdezacht, soms hoekig en puntig, en bovenal High Hi ten top. Doe daar nog de puike productie bij, en je krijgt twaalf nummers die bewijzen dat dit drietal de betere concertpodia verdient.
High Hi stelt Noonday Demon voor in de Ancienne Belgique (28 februari) en De Roma (30 april). Enkel voor dat laatste concert zijn nog tickets beschikbaar. Op 22 mei kan je ze ook aan het werk zien op Gladiolen.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Scammers”, ons favoriete nummer van Noonday Demon in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
