© CPU – Matthias Engels
Nog net iets langer dan een maand en Gorillaz brengt zijn achtste studioalbum The Mountain uit, maar eigenlijk weten we al in grote lijnen hoe dat gaat klinken. Het project van Damon Albarn heeft namelijk doorheen de maanden al flink wat prijsgegeven in de vorm van een lading singles. Zo hoorden we speelse artpop en theatrale chaos samenkomen op “The Happy Dictator”, kregen we het stuurloze en overvolle “The Manifesto” voor onze kiezen en was er ook nog “The God of Lying”, dat vooral blijft hangen als een matte, inspiratieloze uitstap richting dub en reggae. Laatst bracht de band ook nog het wereldse “Damascus” uit en daarvan dachten we dat dat de laatste single zou zijn. Maar nee, Gorillaz heeft er nog twee die het graag wil delen en dat zijn “The Hardest Thing” en “Orange County”.
Laten we als eerst beginnen met “The Hardest Thing”, waarop de groep ondersteuning krijgt van Tony Allen. Het is intussen al bijna zes jaar geleden dat de legendarische drummer naar de eeuwige jachtvelden trok, maar toch mag hij op het nieuwste werk zijn stem laten horen. Als sample werd een stukje uit het eerder uitgebrachte “How Far?” gebruikt en eigenlijk is dat een van de weinige juiste keuzes die het nummer maakt. Ondanks het serieuze thema over overleden ouders blijft “The Hardest Thing” hangen in een wat zeurderige sfeer. Ook muzikaal blijft het grotendeels vlak, al krijgt het tegen het einde, door flink wat getrompetter, wel wat kleur op de wangetjes. Echt goed wordt het niet, zelfs niet door de trompetspelers, waardoor “The Hardest Thing” in onze optiek niet echt nodig was.
Over “Orange County” zijn we wel wat positiever. De track begint met een voortborduursel van “The Hardest Thing”, maar al snel laat het nummer dat zeurderige karakter achter zich. “Orange County” kiest voor een lossere, warmere insteek en voelt meteen levendiger aan, met een vrolijk fluittoontje als afmakertje. Het tempo ligt meteen een stuk hoger en door de schone zang van Kara Jackson ook meteen een pak lekkerder in het oor. Daar blijft het qua gasten niet bij, want ook Anoushka Shankar en Bizarrap hadden een vinger in de pap. De productie van de laatstgenoemde zorgt ervoor dat de track een ruggengraat meekrijgt die perfect aansluit bij de stemmen van Albarn en Jackson, terwijl het sitarspel van Shankar voor de subtiele wereldse toets zorgt. En als je dit alles bij elkaar optelt, dan krijg je onder aan de streep nog best een fijn nummer.
Beide tracks zijn onderdeel van The Mountain, waarop ze plekje vier en vijf krijgen. Het album zelf komt op 27 februari uit. Voor wie de band live wil zien kan op 4 juli in Vlaams-Brabant terecht, want daar mag hij de mainstage van Rock Werchter afsluiten.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
