De Internationale Grote Beren van Morgen 2025: Een terugblik

Er gaat geen dag voorbij waarop we met Dansende Beren niet over nieuwe muziek schrijven en zo doen we bijna elke dag weer een leuke, nieuwe ontdekking die we dan maar al te graag aan onze afspeellijst toevoegen. Naar jaarlijkse gewoonte zoeken we tussen al het veelbelovende talent naar onze ‘Grote Beren van Morgen’, acht Belgische en acht internationale acts die wij een gouden toekomst voorspellen. Nadat we gisteren terugblikten op het parcours van onze Belgische selectie, kijken we vandaag terug op de verwezenlijkingen van onze buitenlandse nieuwkomers.

Jacob Alon

2025 is het jaar geweest van heel veel verschillende artiesten, maar ook voor een stuk van Jacob Alon. De Schotse artiest heeft niet alleen heel wat verschillende fijne voorprogramma’s mogen verzorgen van artiesten zoals Kae Tempest en Years & Years, maar bracht met het tijdloze debuutalbum In Limirence ook nog eens een van de strafste debuutplaten van de laatste jaren uit. Op indrukwekkende wijze kruipt Alon je daarop gedurende twaalf ontroerend mooie nummers onder de huid. Poëtisch, dromerig en tegelijk ook heel dicht bij de realiteit waar Cob dagdagelijks mee geconfronteerd wordt. De bekroning voor hun werk kwam er in november, toen Jacob Alon als een van de genomineerden kans maakte op de prestigieuze Mercury Prize. Als winnaar werd Alon uiteindelijk niet bekroond, maar als winnaar van de harten heeft de Schotse artiest zich des te meer op de kaart gezet.

SIENNA SPIRO

Het verhaal van SIENNA SPIRO is zich het afgelopen jaar eigenlijk als een wondermooi sprookje blijven ontwikkelen. Het is op dit moment zelfs zo, dat we haar misschien wel een vaste waarde in het poplandschap mogen beginnen noemen. Een ep en een handvol nummers waren genoeg om heel wat hartjes sneller te doen slaan, en mede door TikTok stromen de streams aan een ongezien tempo binnen. “Die on This Hill” kabbelt richting vijftig miljoen streams, “You Stole the Show” zit rond de 25 miljoen. Hallucinante cijfers, die op subtiele wijze tot stand kwamen. Een doortocht in COLORS en een vrij exclusieve tour waren bijvoorbeeld ingrediënten, maar ook tv-optredens in bekende talkshows en een handje hulp van Sam Smith speelden ongetwijfeld een rol. Nu de zangeres ook bij ons regelmatig op de radio passeert, zou je dus zonder overdrijven kunnen stellen dat SIENNA SPIRO middenin haar grote doorbraak zit. Daar gaan we dus ook volgend jaar nog zéker van horen!

Luvcat

Ook aan Luvcat hoefde er in 2025 niet getwijfeld te worden. De Britse had weliswaar al een etiket met het woord ‘veelbelovend’ op haar hoofd hangen, maar ze maakte de rol de afgelopen twaalf maanden helemaal waar. Een tour in het voorprogramma van The Libertines bleek slechts een opstapje richting een fantastisch jaar, waarin de zangeres niet enkel twee wereldwijde headlinetours ondernam, maar ook nog eens op de grootste festivals van de planeet speelde. In ons land was dat bijvoorbeeld Pukkelpop, maar daarnaast stonden ook Glastonbury, Rock En Seine, Reading & Leeds en uiteindelijk zelfs een plekje op de door Sabrina Carpenter gecureerde dag in Hyde Park. Er stond in 2025 geen rem op Luvcat, zeker omdat ze enkele weken geleden ook nog eens haar debuutplaat Vicious Delicious uitbracht, waarop ze haar mysterieuze, edgy imago nogmaals alle eer aan deed. Eentje om te blijven, zoveel lijkt nu al duidelijk.

The Orchestra (For Now)

Ook The Orchestra (For Now) wist hun reputatie als ‘new kid on the block’ bij de iconische concertzaal The Windmill in Londen efficiënt om te zetten in iets moois. De groep bracht dit jaar maar liefst twee oerdegelijke ep’s uit met een unieke, bombastische sound die meteen al heel eigen aanvoelt. Songs als “Wake Robin” op Plan 75 en “Hattrick” op het vervolg Plan 76 nestelden zich al in ons collectief geheugen en klinken heel matuur voor een band van deze leeftijd. Daarnaast speelden ze in ons land op korte tijd drie knetterende shows die respectievelijk in Genk, Leffinge en Sint-Joost-ten-Node nog lang zullen nazinderen. Ook in hun thuisland hebben ze inmiddels een eerste volledig uitverkochte tour achter de rug en beginnen de eerste festivalbevestigingen voor komende zomer binnen te komen. We weten niet of Plan 77 er binnenkort zit aan te komen, maar we kunnen alleen maar hopen dat The Orchestra (For Now) nog even op dezelfde golf blijft surfen.

Alessi Rose

Het ging weinig artiesten zo voor de wind als voor de Britse Alessi Rose dit jaar. Haar for your validation-ep die in januari verscheen, kreeg een verlengstuk in de vorm van een Europese tour en daar hield het niet bij op. De fans van de popzangeres lieten al gauw weten dat de gekozen zalen een behoorlijke maat onder dat van de artieste was en dus werd de ene na de andere show doorgeschoven naar een zaal met een grotere capaciteit. In ons land betekende dat dat Rose plots in het Museum van Le Botanique stond voor een uitzinnig publiek. Daar wist ze moeiteloos te overtuigen en dat smaakte naar meer. Nadat ze met Dua Lipa mee op tour mocht, waarmee ze nog eens drie keer ons land aandeed, was in de zomer ook Rock Werchter aan de beurt. Je raadt het al: ook daar gingen de nummers als zoete broodjes over de toonbank. Een tweede ep verscheen diezelfde maand nog en met Voyeur schonk ze zichzelf dan ook een volgend tripje naar het Europese vasteland. TivoliVredenburg en La Madeleine werden afgestreept van de bucketlist en daarmee werd de lat weer een stukje hoger gelegd. Het mag duidelijk zijn dat Alessi Rose voorlopig niet van plan is om het wat rustiger aan te doen en daar genieten popliefhebbers mee van.

Hiqpy

Het Nederlandse Hiqpy moest van iets minder ver komen om ook het Belgische publiek in te palmen, maar had daar ogenschijnlijk bijna geen moeite mee. We waren al fan nog voor er maar één nummer verscheen, maar toen er met “Something”, en later “Red Flag Magician” en “Girl In Red” effectief muziek uitkwam, was het hek helemaal van de dam. Grote festivals sprongen meteen op de kar, want onder meer Pinkpop, Rock Werchter en Gent Jazz gingen voor de bijl, maar ook de radiozenders volgden. Onder meer ons eigen Willy en 3voor12 ztten hun schouders onder het project, waardoor het er niet naar uitziet dat de hype de komende maanden zal minderen. Niet in het minst omdat er met Eurosonic een belangrijk showcasefestival met stip staat aangeduid, maar ook omdat er een eerste grote project lijkt aan te komen. Releaseshows vinden alvast plaats in prominente zalen als de Ancienne Belgique en de Amsterdamse Paradiso, maar eerst mag Hiqpy deze week nog warmdraaien als support van Kensington in de Ziggo Dome. Als dat geen mooie vooruitzichten zijn!

Man/Woman/Chainsaw

Hét absolute boerenjaar was 2025 nog niet voor Man/Woman/Chainsaw, maar de kans is bijzonder groot dat ze afgelopen twaalf maanden wel de basis voor toekomstig succes hebben gelegd. Hun tour voor het grote publiek passeerde heel wat internationale zalen én kreeg ook ruimte op affiches van onder andere Haldern Pop Festival in Duitsland, The Great Escape in Manchester en Pukkelpop in, je raadt het al, Kiewit. De releases waren schaars dit jaar, maar daarom niet minder indrukwekkend. Muzikaal geeft Man/Woman/Chainsaw zuurstof aan een oververzadigde scene door compromis- en genreloze arbeid te verrichten in de studio, wat nog eens extra tot uiting kwam tijdens hun sessie voor het alternatieve radiostation KEXP. Die momenten zijn voor bands als Fontaines D.C. of black midi in het verleden al cruciaal gebleken in hun weg naar het grote succes, dus verwachten we voor dit zestal eigenlijk niet minder dan dat.

Junior Varsity

De Amerikaanse band Junior Varsity dook begin dit jaar in heel wat jaarlijsten op, maar kon ondanks de groeiende hype vooralsnog nog niet bevestigen. Als een verloren jaar kan je het desondanks niet beschouwen, want het drietal bracht dit jaar een deluxe-versie van hun eerste ep uit en trok op verschillende tours door hun thuisland en sierden de affiches van Lollapalooza en Shaky Knees. Ze legden dus een solide fundament waar ze met het oog op 2026 met veel vertrouwen op kunnen verder bouwen. Wellicht pakken ze in de komende weken ook nog eens uit met nieuwe muziek en staat er ook nog eens een debuutalbum op de planning. Alle Junior Varsity-ogen dus op de komende twaalf maanden.

World News

Opnieuw een band uit de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk: World News stond al een tijdje op onze radar, maar straalde in 2024 echt het zelfvertrouwen uit door met hun twee laatste ep’s uit te groeien tot een belofte. Hun inspiratiebronnen leken toen al terug te leiden tot een mix van Simple Minds en The Verve, en de groep lijkt in dat opzicht alleen maar door te zetten: recentste singles “Everything Is Coming up Roses” en “Don’t Wanna Know” klonken even euforisch als bevestigend dat ze het in zich hebben om uit te groeien tot een grotere act. Met een eerste studio-album dat begin 2026 in de winkelrekken moet liggen, lijkt het alvast dat deze jongens op weg zijn om hun naam waar te maken. Hopelijk hangt daar ook een eerste livedatum in België aan vast. Wij ontvangen de groep zeker met open armen.

Witch Post

Ook al was 2025 nog niet het jaar van de doorstart, heeft Witch Post dit jaar wel de nodige zaadjes gepland om de komende tijd volop te kunnen oogsten. Dylan Fraser en Alaska Reid – in het echte leven overigens ook een koppel – brachten eerder dit jaar een kwalitatief goed in elkaar gestoken ep uit uit, maar nog belangrijker; het tekende een platencontract bij Partisan Records. Als independent label droegen ze eerder al bij aan het succes van o.a. Fontaines D.C, Geese en IDLES. Witch Post is dus met andere woorden goed omringd door de juiste mensen om binnen afzienbare tijd een groter publiek te kunnen bereiken. De eerste single op Partisan Records, “Twin Fawn”, was in ieder geval een behoorlijk sterk nummer waarbij het Schots-Canadees duo de appetijt naar meer alleen maar verder aanwakkerde. Voorlopig staan er voor het komende jaar enkel shows in de Verenigde Staten op de planning, al lijkt het ons niet onwaarschijnlijk dat we ze snel ook in België over de vloer gaan krijgen.