Het is inmiddels een traditie geworden; midden november verzamelt Fifty Lab een paar duizend muziekliefhebbers en dompelt het ze drie dagen lang onder in een bad vol ontdekkingen. De formule is doorheen de jaren wat meer verfijnd en dat zie je ook elk jaar terug in de organisatie. Fifty Lab is een festival in motie met de drang en goesting om Brussel als muziekstad op de kaart te zetten en daarmee ook de lokale muzikale fauna en flora een inspirerende duw in de rug te geven. Gisteren werd de zesde editie opgang getrapt aan het Beursplein met een gratis dj-set van internetfenomeen DJ AG met tal van Belgische artiesten in een gastrol. Wie echter echt iets wou ontdekken, kon terecht in zes verschillende zalen waar een hele hoop opkomende en niche-artiesten het beste van zichzelf gaven. Wij begonnen onze avond met neosoul van eigen bodem, maakten een ommezwaai in het Londense nachtleven, kwamen tot rust bij performance art en eindigden uiteindelijk met twee straffe gitaarnamen. Het relaas van een boeiende avond op pad lees je hieronder.
Innocnt @ Ancienne Belgique (AB Club)
Wie beweert dat er in Brussel geen goede soulmuziek wordt gemaakt, heeft overduidelijk nog nooit van Innocnt gehoord. De Brusselaar omschrijft zich op Instagram als ‘just a guy singing about heartbreak and raw shit’ en loste met Six begin dit jaar een nieuwe ep. Ondanks dat hij in de tussentijd niet heeft stilgezeten, heeft hij nog niet al te veel shows op de teller. Als opener van het festival mocht hij voor warme strepen muziek zorgen in de AB Club, al moest hij daarvoor wel afrekenen met het typische luidruchtige showcasepubliek. Ondersteund door twee muzikanten trachtte hij zijn nummers live een nieuwe insteek te geven, maar hij botste daarbij wel op zijn limieten. “Give me your soul” klonk dan wel catchy, maar had niet de zeemzoete kant van de studioversie. Met “Sober” kreeg hij de Ancienne Belgique wel stil en goot hij al zijn emoties van de donkerste tijd in zijn leven in die drie minuten. Nog wat meer nummers van die kwaliteit en nog wat vleugjes funk erbij, en Innocnt kan de soulwereld in storm veroveren.
Madd9 @ BourseBeurs Agora
In een zee van nieuwe gezichten wist Madd9 zich meteen te onderscheiden. De jonge artiest uit Bilzen-Hoeselt bracht een vloeiende mix van neosoul en hiphop, gedragen door warme keys, subtiele beats en een stem die moeiteloos hoge noten raakte. Zijn set, die vooral bestond uit nieuwe nummers, klonk volwassen en oprecht met teksten over liefde en zelfreflectie. Het voelde nooit geforceerd, maar juist licht en vaak ook nog dansbaar. Er zat een natuurlijke groove en charme in alles wat hij deed, zelfs het publiek merkte dat snel op en bewoog dan maar mee. “Selfish” werd een hoogtepunt en bewees dat Madd9 met zijn energie, soepele moves en warme stem de zaal had veroverd met een optreden dat tegelijk speels, gevoelig en opvallend volwassen aanvoelde. Als opener van de BourseBeurs heeft hij ons en vele andere harten veroverd, dus laten we hopen dat Madd9 dat ook bij anderen kan in de toekomst.
Lol K @ Ancienne Belgique (AB Club)
Klinkt het niet, dan botst het wel – en in het geval van Lol K uit Londen botste het vooral. Het duo houdt van de donkere clubnachten, maar ook van klassieke muziek en zelfs grunge. De kruistocht om dat allemaal in een smeltkroes te laten samenkomen, was er eentje van lange duur, maar helemaal op de gewenste eindbestemming zijn de Britten nog niet. Op het podium verkiezen ze vooral de clubby sfeer, zij het toch met wat verfrissende invalshoeken. In een goed gevulde AB Club bespeelden ze bijvoorbeeld de saxofoon, maar evengoed mompelden ze vol autotune over de trillende bassen. Lol K hield het abstract en redelijk ongrijpbaar, al gooide het hier en daar wel eens touwtje uit om toch nog ietwat mee te zijn met hetgeen het maakt. In de vroege ochtenduren zal dezelfde set ongetwijfeld nog wat harder binnenkomen, maar om iets na acht uur dompelde de band ons toch even in de Londense nachtsfeer onder.
Leïla Alice @ Beursschouwburg Golden Space
Het siert Fifty Lab enorm dat het minder evidente acts een plek geeft op de line-up. Een van die artiesten is de conceptuele Leïla Alice. Dat haar optreden een ietwat andere beleving zou worden, konden we al tijdens de spoken word-intro ondervinden. De zitplaatsen werden geleidelijk aan ingevuld, terwijl Alice met wat minimalistische lichten de aanwezigen meenam in haar wereld. Het eerste nummer had zo bijna iets hypnotisch; even viel alle last van de schouders en daalde er een gevoel van complete rust neer in de Golden Space. ‘Bienvenue sur mon île’, bleef Alice herhalen op een ambientinstrumentatie en wie er toen nog aan twijfelde: dit was een performance die het klassieke concert compleet oversteeg. Haar set vorderde wel een zekere aandacht, want in haar proza bracht Leïla Alice ook wel echt een boodschap over. Ze zwom als het ware als een forel tegen de stroom en was een welgekomen rustpool tijdens de hectische woensdagavond.
Max Baby @ Ancienne Belgique (AB Club)
Max Baby stond met stip aangeduid in ons spoorschema. Afgelopen vrijdag bracht de artiest uit Parijs zijn nieuwe ep Break uit en dan bood Fifty Lab zich uiteraard als uitgelezen moment aan om deze voor het eerst aan een Belgisch publiek te laten horen. Zijn eigenzinnigheid op plaat wierp hij live wat overboord, maar in de plaats kregen we wel een rockende Max Baby die als een echte artiest het podium inpalmde. In het begin van de set klonk hij nog een beetje als een kruising tussen Tame Impala en The Strokes, al creëerde hij met zijn inzet wel een zekere eigenheid die hem wel eens naar grotere podia kon brengen. Een paar verwoeste pogingen tot publieksparticipatie liepen niet al te best af, maar met zijn laatste drie nummers maakte hij wel indruk. “I Can Do Anything” was een lekkere indietune die in elke playlist hoort, “Fakdap” klonk live nog cooler en “Nothing Ever Changes” was de finale klepper waarbij het publiek definitief overstag ging. Max Baby klonk rijp en klaar voor de festivals in 2026, alleen is de vraag vooral of de festivals al klaar zijn voor Max Baby. Op Eurosonic in januari mag hij zich alvast in de kijker spelen.
TJE @ Beursschouwburg Silver Space
Na vele trappen omhoog in de Beursschouwburg vonden we TJE terug in de Silver Space, omringd door donker, licht en een sluier van mysterie. Het trio staat al langer op onze radar en bracht een mix van artpop en ook wel wat experimentele rock, waar scherpe zang en pulserende baslijnen langzaam openbraken tot een meeslepend geheel. De nummers bouwden traag op, wisselden van tempo en barstten uit met onverwachte wendingen, alsof elk moment tussen rust en chaos balanceerde. Lindy Versycks stem was hoog en hemels. Ze sleepte het publiek mee door een gelaagde klankwereld, terwijl de gitaren en beats speelden met contrasten en spanning. Soms duurde het wat lang voor een nummer echt ontplofte, maar de intensiteit maakte dat goed. Het resultaat was een hypnotiserende combinatie van experiment en emotie, die tegelijk mysterieus en boeiend was.
Ethel @ Beursschouwburg Golden Space
De Franse singer-songwriter Ethel bracht in de Golden Space een ingetogen maar betoverend optreden dat meteen haar charme liet zien. Alleen op het podium, begeleid door beats en instrumentatie vanaf haar laptop, wist ze met haar warme, diepe stem meteen een gevoel van zachtheid op te roepen. Haar soulvolle muziek bleef toegankelijk voor iedereen die later nog kwam. Toch voelde de show soms wat repetitief aan en de zittende setting deed de groove en energie geen recht. Je voelde dat veel nummers mooi zouden uitbloeien in een staand en dansend publiek. Ondanks dat gemiste stukje dynamiek, bleef het geheel sfeervol en liet Ethel wel horen dat ze met de juiste omkadering klaar is voor meer.
Boko Yout @ BourseBeurs Agora
Als er gisteren dan toch een act boven de rest uitstak, was het wel Boko Yout. De band uit Zweden kan je gerust omschrijven als een van de revelaties van 2025, want met debuutalbum GUSTO en een heel straffe livereputatie speelde ze zich de afgelopen tien maanden dubbel en dik in de kijker. Op Fifty Lab kon het Brusselse publiek kennismaken met de overweldigende afrogrunge en de innemende stageprésence van frontman Paul Adamah. Het begin was er eentje vol energie en dat resulteerde meteen in een hoop zweetdruppels bij Adamah. Die ontdeed zich bijgevolg al bij oorworm “IMAGINE” van zijn scoutshemd en gaf nog net iets meer gas dan ervoor. Het podium verliet hij meermaals om in het publiek nog wat meer show op te voeren, maar met nummers als “BOYFRIEND”, “VOLLEYBALL” en “9-2-5” had hij daarvoor voldoende motieven. Het publiek kwam ook alsmaar meer los en genoot zichtbaar van hetgeen het in ruim veertig minuten aan het meemaken was. Na het meezingen tijdens “GUSTO” ging het finale akkoord over in “IGNORED”. Je zag en voelde overal dat Boko Yout zieltjes aan het winnen was en dat was niet meer of niet minder dan terecht, want deze band is uniek op heel wat vlakken en schreef zich met zijn set in de Agora in de geschiedenisboeken van Fifty Lab.
Wie graag nog een dagje van Fifty Lab zou willen meepikken kan voor info en tickets terecht op de website van het festival.
Deze recensies werden geschreven door Noha Khaldi en Simon Meyer-Horn.
