Eerlijk is eerlijk: wij vielen ook uit de lucht toen we Boko Yout voor het eerst aan het werk zagen als support van Zweedse collega’s Viagra Boys. Nochtans worden ze in hun thuisland én daarbuiten gezien als een van de alternatieve revelaties van het moment, al is dat allesbehalve verrassend als je GUSTO voor het eerst door je oren jaagt. Na enkele jaren van proberen en aftasten heeft het project dan toch zijn langverwachte debuutalbum beet en komt daarmee meteen als een hyperkinetische oorwurm van jewelste binnen. Eén tip kunnen we alvast meegeven: luister GUSTO niet net voor het slapengaan, want je zit nadien nog urenlang als een pingpongbal rond te springen.
Boko Yout proberen omschrijven is een taak waar we ons bijna niet aan durven te wagen, maar hier volgt toch een poging. Het project van de man zit ergens op de snijlijn van postpunk, hiphop en triphop, met zelfs sporadische invloeden uit traditionele Afrikaanse muziek, volledig verpakt in een dosis absurde humor en verwensingen richting de maatschappij. Je krijgt regelmatig het gevoel alsof Boko Yout en GUSTO ontstaan zijn uit een soort verveling, maar dan net als reactie op conformisme en het eentonige van het moderne leven. Niet toevallig probeert de man zich daar op de geweldige single “9-2-5” van los te wrikken.
‘Geweldig’, het woord is gevallen. De drie singles die naar aanleiding van dit album werden gelost waren inderdaad uitzonderlijk van kwaliteit. Die laatstgenoemde blonk uit in heerlijk sarcasme én ramde er met wisselende ritmes en vreemde kronkels zalig op los. Ook “IMAGINE” en “IGNORED” kwamen binnen als ware statements. Beide doorspekt met hilarische en scherpe lyrics, terwijl het muzikaal zeer gedurfd klonk. De toon was dus gezet: Boko Yout verspilt op GUSTO geen tijd aan hokjesdenken of trends, maar doet geheel zijn eigen goesting. En ja, ook dat kan dus werken.
Neem bijvoorbeeld albumopener “VOLLEYBALL”. Voor een plaat die regelmatig van de hak op de tak springt, is het zowel typisch als atypisch dat GUSTO net heel sereen en mysterieus begint, om nadien op “IGNORED” de bom te laten ontploffen. “SHIFT” is nog zo’n momentje dat op magistrale wijze het tempo eruit haalt, waarna titeltrack “GUSTO” de spreekwoordelijke moshpit weer laat opengaan. Het toont aan dat er over deze plaat hard is nagedacht en alles zorgvuldig zijn plek heeft gekregen, om op die manier het album écht tot leven te brengen en het voortdurend dynamisch en spannend te houden.
Maar goed, bij een debuutalbum horen helaas ook vaak kinderziektes. Hoe spannend de eerste helft voortdurend is, valt het op helft twee toch een beetje op zijn gat. “IN THE DARK” haalt er bijvoorbeeld net iets te veel het tempo uit, wat nadien, ondanks een heel toffe overgang tussen “SHADOW WORK” en “ENEMY”, ook niet echt meer terugkeert. Zeker de twee laatste tracks laten wat te wensen over. Wat in ons hoofd vuurwerk en spektakel als sluitstuk zou moeten geweest zijn, laat ons net iets te veel op onze honger zitten. “BEAST” komt enerzijds nooit echt op gang en blijft als gevolg vooral dobberen, anderzijds is het melancholische “GIMMIE LOVE” te plat om voor een moment suprême te zorgen.
Uiteindelijk zijn die puntjes van kritiek ook maar voetnoten en zou het jammer zijn om een oordeel daar van laten af te hangen. GUSTO is namelijk een eclectisch kunststukje geworden, met een lefgehalte dat heel zeldzaam is voor een debuutplaat. Een plaat vol dynamiek, nummers die even hard charmeren als verrassen en een combinatie van te veel stijlen om ze in één artikel op te noemen. Het is geen absolute topplaat geworden, daarvoor zijn er net iets te veel matige momenten aanwezig, maar dat maakt de ervaring zeker niet minder de moeite waard. Soit, lang verhaal kort: Boko Yout houden we met veel plezier in de gaten de komende jaren.
Boko Yout staat vrijdag 14 november op Fifty Lab in Brussel.
Ontdek “IGNORED”, ons favoriete nummer van GUSTO in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
