© CPU – Lies Borgers
De bad boy die uit de populaire boyband werd geknikkerd, het enfant terrible van de britpop, de zelfverklaarde King of Entertainment, de door demonen geteisterde dansende aap… Zeggen dat Robbie Williams een man is die behoorlijk wat diverse maskers heeft gedragen in zijn uitvoerige carrière, is een behoorlijk understatement. Anno 2025 zijn de wilde haren echter ingeruild voor gelouterde grijstinten, en is de sturm und drang ingeruild voor terugblikkende melancholie. Het is in dat opzicht vrij passend dat nieuwe langspeler BRITPOP een ode wordt aan de muziekstroming die zo ontzettend vormend was voor The Robster. Het zorgt ook bij de nieuwe single “Pretty Face” voor een geluid dat instant vertrouwd in de oren klinkt.
De intro – we kunnen er niet omheen – doet aan voetjevrijen met “Song 2” van Blur. De rest van het nummer is echter Robbie Williams ten voeten uit, en dat is niet noodzakelijk een zegen. “Pretty Face” heeft namelijk bravoure, rauwe gitaren en de allure van een anthem, maar tegelijk voelt het als een doorslagje van de betere nummers van weleer. Je voelt, vooral in de brug, dat Williams alles in de strijd gooit. Die vocale vechtlust kan echter nauwelijks verhullen dat het nummer inhoudelijk nogal een lege doos is, die vooral tekstueel licht uitvalt. Het is overduidelijk bedoeld als een goedbedoelde crowdpleaser voor de arena’s, maar klinkt te veel als een holle parodie op de nineties om indruk te maken. Achter dit mooie snuitje schuilt helaas dan ook een gebrek aan substantie.
Of de rest van BRITPOP onder de rauwe, ongepolijste hang naar hommage wel een eigen, unieke smoel heeft, valt vanaf 6 februari toepasselijk oldschool te ontdekken op cd of vinyl, naast uiteraard ook de gebruikelijke streamingopties.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
