© El Hardwick
Londens achtkoppig collectief caroline perfectioneerde het samenspel op debuutplaat caroline dit jaar tot een heus meesterwerk: caroline 2. Daarvoor werkten ze onder andere samen met een naamgenoot: Caroline Polacheck. Vanuit een wederzijdse appreciatie ontstond “Tell me I never knew that“, een geweldige single die de band een hoop nieuwe fans oplevert. Niet dat caroline ooit conventioneel was, maar de crescendo-core postrock werd op caroline 2 ingeruild voor een samensmelting tussen exact dat, zachte tederheid, liefde voor experiment en invloeden uit alle muziek die tot dit punt leidden, van elektronische muziek tot de pop van Caroline Polacheck.
Félicette kreeg de bijzondere eer om het podium voor caroline te openen. Dat ze vereerd waren, heeft dit viertal van de allerliefste en alleroprechtste muzikanten uit de Belgische muziekscene ons meermaals benadrukt. Félicette is het geesteskind van Sam De Clercq (die overigens jarig was), bijgestaan door Mathilde (bas) en Maurice Luijten (akoestische gitaar) en Abel Ghekiere (gitaar en klarinet). Samen brengen ze ingetogen tokkelliedjes met prachtige samenzang en allerlei lieflijk speelse geluidjes, zoals melodica en gitaargebliep. Félicette was enorm subtiel, maar zette een hartverwarmende toon om samen met hen caroline te beleven.
Caroline zelf was minstens even lief en bescheiden. Ze kwamen naar Brussel met een helder doel: om de prachtige arrangementen op caroline 2 zo zorgvuldig mogelijk live tot leven wekken. Het album werd integraal gespeeld, zij het in een andere volgorde. De abstracte timings en het prachtige samenspel konden op geen betere manier uitgevoerd worden. De band vertaalde alle studio-experimenten – gelaagde improvisaties en ongewone instrumentatie – met enorm veel oog voor detail naar de intieme setting van de AB Club.
Zo openden ze de set door een snaredrum voor een gitaarversterker te plaatsen, waardoor de trillingen een soort aritmisch geroffel veroorzaakten tijdens het eerste nummer “Song two”, dat steeds weer op- en afbouwt in een dissonante chaos van snaarinstrumenten. “When I get home” toonde de pracht van stilte. Door de fragiele zangmelodieën luisterde het publiek ademloos mee. “U R UR ONLY ACHING” was een eerste emotionele uitbarsting doordrenkt met autotune. “Two riders down” was totale overgave.
Daarnaast was er plaats voor twee oudere nummers: “Dark blue” en “Good morning (red)”. Vooral deze tweede bezorgde kippenvel, al waren het toch de nieuwere nummers, in het bijzonder de singles die ons het meest wisten te overdonderen. Tijdens het stemmen van de gitaren weerklonk plots het eerste akkoord van bovengenoemde “Tell me I never knew that”. Het werd meteen herkend en er werd gek genoeg zelfs al zacht meegezongen. De blazers en herhalende praatzang op het einde van het nummer bewezen hoe caroline er in slaagt een ogenschijnlijk simpel idee te transformeren tot iets gelaagd.
Nog een experiment dat op het podium werd gerecreëerd: “Coldplay cover”, een nummer dat niet echt als Coldplay klinkt. Wel als twee nummers tegelijk, wat zanger Casper Hughes ons in zijn beste Frans uitlegde. Het nummer werd effectief als twee nummers tegelijk opgenomen: de ene helft in de keuken en de andere helft in het salon. Ook op het podium werd de band in twee gesplitst om ieders hun nummer te spelen. Dat leek ons enorm contra-intuïtief, maar was een van de mooiste momenten van de set.
Afsluiter “Total euphoria”, waarin gitaarakkoorden willekeurig leken te worden aangeslagen, was op het eerste gezicht volledig onlogisch, tot alles perfect samenkwam. Het is een van de beste nummers van 2025 en een perfect slot van een geweldige show. Caroline vertaalde caroline 2 op de meest perfecte manier naar het podium. Experimenten werden zorgvuldig gereproduceerd. De intimiteit werd live enkel intenser en de uitbarstingen des te meer. Caroline was, wederom, bevreemdend en bloedmooi tegelijkertijd.
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
Song two
When I get home
U R UR ONLY ACHING
Two riders down
Dark blue
Tell me I never knew that
Beautiful ending
Coldplay cover
Good morning (red)
Total euphoria
