© Elizabeth Hoff
Moest Mick Taylor in 1974 niet gekozen hebben voor behoud van lijf en leden en hij gewoon gitarist was gebleven bij The Rolling Stones, dan was Ron(nie) Wood misschien een kleine kanttekening in de muziekencyclopedieën geworden. Wood en Keith Richards werden bloedbroeders en de rest is simpelweg geschiedenis. Artiesten van zijn kaliber brengen uiteraard ook graag eigen muziek uit zonder het eeuwige gehijg in de nek van Mick Jagger. Ook sinds 1974 brengt de man met negen levens – drugs, drank en longkanker werden succesvol bestreden – met mondjesmaat werk uit dat hij liever niet deelde met de belangrijkste rockgroep van de voorbije zestig jaar ondertussen. Nog een kleine anekdote: we keken ooit naar het vreselijk achterlijke First Dates waarin de ex-vrouw van Wood, Jo Karslake, op blind date mocht in een restaurant met een of andere Jan Modaal. Toen ze zei wie ze was, schrompelde de arme kerel helemaal in elkaar tot het allerkleinste garnaaltje. Logisch ook omdat geen enkele vent ter wereld ook maar tot aan de teennagels reikt van een van de beste gitaristen ter wereld. Soit, lange inleiding, dus nu de nieuwe single!
Binnenkort brengt de Brit een plaat uit met een heleboel oud materiaal, maar ook vier nieuwe nummers. Muziek van The Faces, The Rolling Stones, eigen werk en zelfs nog een song van The Creation. Maar “Mother of Pearl” is hagelnieuw en uiteraard rockt het als de beesten. Wat zeggen we, het rockt als een hele savanne vol wilde, woeste gnoes! Kijk, er zijn nu eenmaal muzikanten die zes snaren opbinden, de kabel in de versterker steken, het volume goed luid zetten en een schijf maken die pure r&b is, rhythm and blues zoals het in de muziekbijbel met engelentranen geschreven staat! Wood laat weer zien wat een uitzonderlijke artiest hij is, met een opzwepende gitaarpartij die vanaf de eerste seconde de boxen in vuur en vlam zet. “Mother of Pearl” is een heerlijk liefdeslied, maar wel eentje dat moet gespeeld worden in een bruine kroeg wanneer iedereen zichzelf de nacht in zuipt. De achtergrondzang van de Ierse Imelda May is veel meer dan een mooie toevoeging, maar een tweede stem die totaal niet moet onderdoen voor de stem van haar tijdelijke wereldberoemde tegenspeler. Dit is een heel goeie schijf uiteraard!
De plaat krijgt de titel Fearless: Anthology 1965-2025 en zal in zijn geheel kunnen gedraaid worden vanaf 26 september. Verwacht je alreeds aan een dubbelaar met achtendertig nummers. Op de website van Wood staat al wat informatie over het album. Juist, wanneer je zijn website opent op je telefoon, ga je als zot beginnen wrijven over je schermpje. Scroll maar eens een eind weg op zijn hoofdpagina.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
