Probeer het je liefdespartner maar eens uitgelegd te krijgen wanneer ze ‘Sex Mex’ ziet staan in je browsegeschiedenis. We hebben de band van eenzaat en kluizenaar Clark Gray uiteraard even opgezocht omdat we ons wilden informeren, maar zijn ondertussen toch maar mooi te weten gekomen hoe porno in Mexico in elkaar wordt geflanst en dat allemaal onder de noemer van ‘cultuur’. Gray is een Texaan, maar niet zo eentje die een halve jeanswinkel opkoopt, een Stetson op zijn bol zet en met lasso’s zwaait tijdens de plaatselijke rodeodagen in zijn verblijfplaats San Antonio. We hebben het hier over een punker pur sang die compleet zijn eigen ding doet, niet achterom kijkt en zelfs niet liet weten dat er vandaag een nieuw album van hem verscheen. De man maakt zijn muziekjes helemaal alleen en nodigt enkel handen en voeten uit wanneer er wordt opgetreden. Indien hij zelf zou begiftigd zijn met tien handen en voeten, zou hij zelfs zijn optredens alleen afwerken. Maar zo heeft die goede, oude God ons als mens niet in elkaar geprutst tijdens die zeven drukke dagen dat het hele universum werd opgebouwd.
Volgens ons heeft de artiest weinig poen om veel instrumenten mee te kopen; zijn basisuitrusting is dan ook gewoon een keyboardje dat kan gewonnen worden door een kind op een pensenkermis, een versleten drumstel en een microfoon die bijna rijp is voor het containerpark. We zijn er zeker van dat veel mensen zullen zeggen: ‘als ge er één liedje van hebt gehoord, dan heb je ze allemaal gehoord’. We gaan die mensen zelfs geen ongelijk geven. Sex Mex tapt steeds uit hetzelfde vaatje, maar dat is dan wel een vaatje zo groot als een vingerhoed voor een kaboutertje. Let op, het is wel een vaatje dat we geweldig kunnen appreciëren. Het eerste nummer op de plaat, “Left Me (In the Dark)”, is tevens het beste nummer. De toon is na de eerste seconde al gezet en diezelfde toon zal pas vierentwintig minuten later, dat is netjes twaalf liedjes in dit geval, verdwijnen.
Je moet echt het volgende eens proberen: zet de eerste song vijf seconden op, zet nadien direct de tweede song vijf seconden op en werk zo tot aan de laatste song. Het is zo geestig dat je werkelijk elke keer datzelfde drumpatroontje te horen krijgt met daarop een kinderlijk synthgeluidje. Er verandert echt quasi niks en dat maakt deze plaat nu zo speciaal, het feit dat het werkelijk allemaal hetzelfde klinkt op Repackaged II. Vorig jaar was het trouwens de eer aan Repackaged om als eerste album in de etalage gezet te worden. Qua albumtitels is aan Gray dus ook geen groot poëet verloren gegaan.
“Sadie” en “Baby Mama” zijn op zich perfect inwisselbaar met “Left Me (In the Dark), maar bij Sex Mex zit het hem gewoon in de kleine melodische details. Er worden enkele andere toetsen aangeslagen op dat synthesizertje en we zijn weer begonnen voor een kleine twee minuten rondhossen als een kip zonder kop, of eerder als een hele kippenkolonie in een leghenbatterij. Bij “#1Fan” krijgen we voor de eerste keer hetzelfde drumritme voorgeschoteld, maar wel enkele maten trager. Het is een welgekomen afwisseling en deze song lijkt echt meer op de punk uit de Londense jaren zeventig, waarbij we denken aan bands als Sham 69 en UK Subs.
Werkelijk élke song begint met drie maten op de drums, tak tak tak, voor de rest van het nummer vrijwel onmiddellijk uitbarst. De enige vreemde eend in de bijt is dan nog “Fucking It Up” waar alles op zich bij het oude blijft, maar waar er ook een orgeltje in het nummer wordt geplakt. Eerlijk, wij vinden het allemaal even fantastisch en leuk gemaakt door deze doe-het-zelver die van eerste letter tot laatste akkoord op tape alles zelf in elkaar steekt. Er worden geen compromissen gesloten, er wordt zelfs geen hulp gezocht door Gray en deze man is het prototype van de échte punker. Punk was – muzikaal dan toch – bedoeld om mensen die zogezegd niets konden spelen hun ding te laten doen. We hebben dit altijd best fout gevonden omdat punkers écht wel wisten en weten hoe ze coole, tijdloze schijven in elkaar moeten steken, vroeger al en nu nog steeds. Het lijkt allemaal gemakkelijk, maar ga er zelf maar eens aan staan om iets te produceren dat (tien)duizenden mensen de moeite vinden om op hun platenspeler te leggen. Daarom vinden we de punkmuziek van Sex Mex bij het beste dat het genre te bieden heeft op dit moment, door dat onbuigzame, dat onverzettelijke en dat bijna onhandelbare dat Gray in zijn composities steekt.
Sex Mex tourt vooral rond in zijn eigen staat Texas en enkele omliggende staten. Er zijn geen plannen om de grenzen van de VS eens over te steken, maar bij de man weet je nooit. Het kan best dat hij opeens hier ergens geboekt staat, maar hij zal zelf de laatste zijn om dit op zijn website te zetten. Veel bijgeleerd dus over de Mexicaanse seksindustrie vandaag, maar toch nog meer over de ferme plaat van Sex Mex.
Ontdek “Left Me (In the Dark)”, ons favoriete nummer van Repackaged II, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
