Zes jaar na haar debuutalbum brengt Jade Bird haar derde langspeler uit. Ergens op het grensgebied van americana, folk, country en indie wist de twintiger doorheen de jaren steeds meer haar eigen geluid te vinden én omarmen. Dat ze opgroeide op de tonen van artiesten als Patti Smith en Alanis Morissette laat zo zijn sporen na. Op Who Wants to Talk About Love? – waarvan we eerder onder meer “Nobody” en “Who Wants” te horen kregen – laat ze het verleden los, al blijkt de weg daartoe niet altijd even makkelijk.
Met nummers als “Love Has All Been Done Before” en “Uh Huh” leerden we Jade Bird kennen als een vrolijke spring-in-het-veld die haar frustraties wist om te zetten in catchy songs die ook op festivalweiden goed ontvangen werden. Ondertussen zijn we een aantal jaar verder en gebeurde er heel wat in het leven van de Britse. Uit dieptepunten ontstaan echter vaak de mooiste creaties en dat lijkt ook het geval te zijn voor de artieste. Who Wants to Talk About Love? lijkt dan ook meer dan ooit een keerpunt te zijn in haar carrière en snijdt behoorlijk persoonlijke thema’s aan: van de angst om alleen achter te blijven tot vergiffenis en zowat alles wat daar tussenin zit.
Wat Jade Bird ons in een half uurtje en elf titels brengt, is niet alleen een meer dan aangenaam stukje muziek, maar ook een reis in vogelvlucht langs complexe emoties. Een herkenbare sound overvalt ons op “Stick Around” terwijl al snel duidelijk wordt dat de woorden die we horen vol pijn zitten. De Britse is duidelijk gekwetst en steekt dat ook niet onder stoelen of banken. Een beperkte instrumentatie zorgt ervoor dat de focus op de zang komt te liggen en dus komen de woorden ‘why was it so hard to stick around’ dubbel zo hard binnen. Gevolgd door een aantal liedjes die eerder al als single verschenen, lijkt het tempo meteen goed te zitten op Who Wants to Talk About Love?. We duiken steeds verder in het verhaal van Bird en ontdekken gaandeweg dat het allemaal toch wat complexer is dan aanvankelijk bleek.
Na het gemoedelijke “Avalanche” dat een mooie metafoor vormt voor hoe overweldigend je eigen emoties kunnen zijn, krijgen we met “Dreams” niet alleen het langste, maar ook een van de mooiste nummers van de plaat te horen. Met pianospel dat onmiskenbaar doet denken aan het welbekende deuntje uit Tom Odell zijn “Another Love”, breekt de track helemaal open. Daarnaast lijken we een eerste keer tegen een muur te botsen en tot een belangrijk besef te komen: ‘it’s gotta get worse to get better’. Bijna vier minuten blijven we in de ban van het ietwat dromerig lied om vervolgens zonder waarschuwing wakker geschud te worden op “Save Your Tears”. Het tij lijkt zo stilaan te keren en de Britse neemt het lot weer een beetje in eigen handen. De dreigende instrumentatie werkt ondersteunend in het aanstekelijke refrein dat een hoop frustratie verhult.
Het hoeft dan ook niet te verbazen dat “How To Be Happy” niet meteen als een vrolijk nummer klinkt. Met een lach en een traan blikt ze terug op minder beladen tijden die ze steeds meer achter zich lijkt te laten. Echt makkelijk blijkt dat loslaten echter niet, want de artieste stelt zich duidelijk nog veel vragen. Vragen waarop ze hoogstwaarschijnlijk geen antwoord zal krijgen. Ondertussen zorgt het aangename arrangement ervoor dat de track zich optimaal leent voor een autorit onderweg naar nergens. Ook de muziek die volgt ligt een beetje in dezelfde lijn en toont dat Jade Bird niet alleen een uitstekende songwriter is, maar ook een uiterst boeiende stem heeft.
Een laatste wapenfeit om U tegen te zeggen komt er ten slotte in de vorm van “Wish You Well”. De Britse kijkt nostalgisch terug op het verleden terwijl ze de pijn accepteert, maar niet langer laat domineren. Het vredevol en volwassen klinkende lied vormt een bijzonder smakelijke kers op de taart en laat Bird nog een laatste keer uitblinken met de woorden die ze neerschreef. ‘I hope I can love you again / When I am older than I am now, will you be there to come around / I hope it is not too late / If I ever see your face I hope that I’m not filled with hate for all the hurt you gave and all the hell / I wish you well’, klinkt het en daarmee drijven we langzaam naar de eindmeet, terwijl er een last van de schouders van de artieste valt. Een frisse bries waait door onze haren en plots voelt het alsof het leven weer vol opportuniteiten zit.
Een eendagsvlieg is Jade Bird nooit geweest, maar met Who Wants to Talk About Love? heeft ze een ijzersterk wapenfeit in handen dat haar opnieuw op de kaart zet als songwriter. Aanstekelijke melodieën gaan hand in hand met soms hartverscheurende, maar altijd eerlijke teksten en zo blijft de Britse altijd dicht bij zichzelf. Momenteel staan er alleen shows gepland in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, maar het zou ons verbazen mocht ze ons land compleet overslaan.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Dreams”, ons favoriete nummer van Who Wants to Talk About Love?, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
