The Vaccines @ Koninklijk Circus (Cirque Royal): Alsof we het festivalgras al tussen onze tenen voelden kriebelen

What did you expect from The Vaccines? Dat was de vraag waarmee de Britse band vijftien jaar geleden de indiewereld bestormde. Hun debuutplaat bleek met “If You Wanna”, “Wetsuit” en “Post Break-Up Sex” meer dan voldoende hitmateriaal te hebben om de laatste jaren uit te groeien tot een Belgische favoriet. Vijftien jaar na datum grijpen Justin Young en co de gelegenheid aan om What Did You Expect from The Vaccines? integraal naar het Koninklijk Circus te brengen. Brussel zou een maand na de laatste UK-show de eerste stop zijn op het Europese vasteland.

Als opener van de avond had The Vaccines een olijk punkrockduo voorzien onder de naam GANS. Het eveneens Britse duo bracht onder het platenlabel van Pete Doherty in september haar debuutplaat uit en combineert snelle drums en strakke baslijnen met snedige vocals. De traditionele bel weerklonk al enkele minuten voor acht en de Britten hadden er ontegensprekelijk zin in toen ze vol energie het podium bestormden. Voor de gelegenheid werd twee, drie en werd er een fluitist toegevoegd aan de bezetting. Of dat het muzikale ten goede kwam, betwijfelen we, daarvoor was de meerwaarde niet helemaal duidelijk. Wel duidelijk: GANS heeft het potentieel om een zaal in de fik te steken, alleen was het in combinatie met de hoofdplat een klein beetje een miscast. In de zaal waren maar enkelingen klaar voor stevige, schreeuwerige punk en dan is het niet zo heel raar dat de respons voor GANS zeer lauw was.

Op de tonen van Bruce Springsteen werden de lichten om iets voor negen gedoofd en huppelden Young en co in gekende stijl het podium op. “Blow It Up” en “Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)” zorgden meteen voor een uitgelaten sfeer. Een korte ‘hello we’re The Vaccines from Londen and we’re excited to be here’ alvorens “Post Break-Up Sex” en “Wetsuit” af te vuren, zorgde in no time voor een uitgelaten Koninklijk Circus en een uitzinnig middenplein. De jongens van The Vaccines moeten ze alvast niet meer leren om een show op gang te trappen.

In ons achterhoofd vreesden we voor een klassiek ‘te vroeg het beste kruid verschoten’-avondje maar niets bleek minder waar. Dat eerste album staat bol van de snedige, snelle en dansbare nummers; “Nørgaard” zorgde zelfs voor de eerste moshpit. Tussendoor benoemde Young ook eventjes wat iedereen dacht: het was raar om The Vaccines niet in haar geliefde AB te zien enkele straten verderop, maar het Koninklijk Circus bleek de perfecte locatie voor een onstuimige avond. “If You Wanna” stuwde de temperatuur nog een beetje de hoogte in en ook van “Family Friend” kon hetzelfde gezegd worden. Zij die de tel hadden bijgehouden, wisten dat de nummers vanop What Did You Expect from The Vaccines? bijna opgebruikt waren. Jawadde, de show denderde aan een hels tempo vooruit, enkel het akoestische “Somebody Else’s Child” moest nog volgen. Voor die gelegenheid kroop gitarist Freddie Cowan achter de toetsen en nam Young – dat zal dan ook de enige keer geweest zijn in anderhalf uur show – even plaats op het podium.

Met de verjaardagswensen op zak, was het ook tijd om in ander werk uit het repertoire te putten. Het ietwat kleffe “Your Love Is My Favourite Band” werd wederom enthousiast onthaald en ook het gemakkelijke “Headphones Baby” werd luidkeels meegezongen. Zo blijkt maar weer: eenvoudige, catchy indiepop is nog altijd het beste recept om een hele zaal op een maandagavond in vervoering te krijgen. En waar The Vaccines zo’n band is waar je geen vijf songtitels van kan opnoemen, blijkt live dan toch dat je meer dan de halve setlist kan mee kwelen. “Heartbreak Kid” en “I Can’t Quit” deden de voorbereiding, “Teenage Icon” en “I Always Knew” werkten af. Het hele middenplein stond nat in het danszweet en de hele tribune zat met tintelende handpalmen van het onophoudelijke handjesgeklap.

Uiteraard zou er nog een bisronde volgen, maar waar The Vaccines in haar set weinig verraste, deed Young dat in de bisronde wel. Moederziel alleen – afgezien van zijn akoestische gitaar – kwam hij weer het podium op voor “No Hope”, een nummer dat ze schreven in die bovengenoemde zaal enkele straten verderop. Een atypisch nummer in de set, maar Young had al zo veel sympathiepunten verzameld dat de halve zaal zonder verpinken de gsm bovenhaalde om met de zaklamp te zwaaien. De rest van de band druppelde ook weer het podium op voor de eindsprint én om nieuw werk te brengen. Het was een avond om terug te blikken waar het allemaal begon voor de Londense band, maar de fans mogen zich in de handjes wrijven want over enkele weken trekt de band naar LA voor de opnames van haar zevende studioalbum. Met “Ten Years Too Far” kregen we alvast een voorsmaakje dat doet watertanden naar nieuw materiaal van The Vaccines. Sympathiek als de mannen zijn, was er tussendoor ook nog ruimte voor een verzoekje uit het publiek, maar “All My Friends Are Falling In Love” zorgde voor de spreekwoordelijke kers op een heerlijke verjaardagstaart en zorgde ervoor dat het dak definitief van het Koninklijk Circus werd geblazen.

The Vaccines vierde de vijftiende verjaardag van haar debuutplaat What Did You Expect from The Vaccines? in stijl en werd daarbij geholpen door een uitzinnig enthousiast publiek. De Londense band toonde wederom dat ze in die jaren heeft geleerd hoe ze haar publiek moet bespelen en deed ons in het Koninklijk Circus geloven dat we al ergens op een groene festivalweide stonden met een pintje in de hand en het gras tussen onze tenen kriebelend. See you in Werchter y’all!

The Vaccines staat op donderdag 2 juli op Rock Werchter. Alle info vind je hier.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Blow It Up
Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)
Post Break-Up Sex
Wetsuit
A Lack Of Understanding
Nørgaard
Under Your Thumb
Wolf Pack
All In White
If You Wanna
Family Friend
Somebody Else’s Child

Your Love Is My Favourite Band
Headphones Baby
Handsome
Heartbreak Kid
Lunar Eclipse
I Can’t Quit
Teenage Icon
I Always Knew

No Hope
Ten Years Too Far
Tiger Blood
All My Friends Are Falling In Love